test przepływu bocznego
Test przepływu bocznego to prosta, szybka i względnie tania metoda diagnostyczna, która wykorzystuje chromatografię do wykrywania określonych antygenów lub przeciwciał w próbce biologicznej. Technika ta została spopularyzowana w czasie pandemii COVID-19 jako domowy test antygenowy, jednak znajduje zastosowanie w diagnostyce wielu innych chorób.
Zasada działania testu opiera się na przepływie kapilarnym, gdzie płyn zawierający badaną próbkę przemieszcza się wzdłuż membrany przez różne strefy zawierające przeciwciała lub antygeny. W przypadku obecności poszukiwanego markera dochodzi do reakcji antygen-przeciwciało, co prowadzi do pojawienia się widocznego pasma w oknie wyniku. Najczęściej wykorzystywane są jako testy jednokrotnego użytku w postaci kasetek lub pasków testowych.
W praktyce klinicznej testy przepływu bocznego wykorzystywane są m.in. w diagnostyce chorób zakaźnych (COVID-19, grypa, RSV, malaria), ciąży, chorób kardiologicznych (troponina), a także w wykrywaniu narkotyków. Ich główne zalety to szybkość (wynik najczęściej w ciągu 15-30 minut), prostota wykonania niewymagająca specjalistycznego sprzętu oraz możliwość wykorzystania w miejscu opieki nad pacjentem (point-of-care testing).
Należy pamiętać, że testy przepływu bocznego charakteryzują się niższą czułością w porównaniu do metod molekularnych jak PCR, co może prowadzić do wyników fałszywie ujemnych, szczególnie przy niskiej wiremii lub w początkowej fazie zakażenia. Z tego powodu w niektórych przypadkach klinicznych wymagają potwierdzenia bardziej precyzyjnymi metodami diagnostycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Histoplazmoza – Diagnostyka i diagnoza
Histoplazmoza, wywoływana przez dimorficzny grzyb Histoplasma capsulatum, stanowi wyzwanie diagnostyczne ze względu na niespecyficzne objawy kliniczne, które mogą imitować inne infekcje, takie jak gruźlica czy bakteryjne zapalenie płuc. Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie klinicznej, radiologicznej oraz laboratoryjnej, z uwzględnieniem wywiadu epidemiologicznego (np. ekspozycja na odchody ptaków lub nietoperzy, pobyt w rejonach endemicznych). Złotym standardem pozostaje hodowla grzyba z próbek klinicznych, jednak ze względu na długi czas inkubacji (2-6 tygodni) i wymogi BSL-3, coraz większe znaczenie zyskują testy wykrywające antygen Histoplasma, szczególnie w moczu (czułość 90-95% w postaci rozsianej) i surowicy (czułość 86-92%). Wykrywanie antygenu w obu tych materiałach jednocześnie zwiększa czułość diagnostyczną, co jest istotne zwłaszcza w ostrej płucnej postaci choroby (czułość około 83%).
angiografia fluoresceinowa, antybiotykoterapia empiryczna, badanie histopatologiczne, badanie serologiczne, bezpieczeństwo biologiczne, choroba grzybicza, Coccidioides immitis, gruźlica, grzyb dimorficzny, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, histoplazmoza oczna, histoplazmoza ośrodkowego układu nerwowego, hodowla mikrobiologiczna, immunodyfuzja, leczenie przeciwgrzybicze, limfadenopatia śródpiersia, optyczna koherentna tomografia, ostra płucna histoplazmoza, płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, płyn mózgowo-rdzeniowy, postać rozsiana, reakcja łańcuchowa polimerazy, rozsiana histoplazmoza, rtg klatki piersiowej, sekwencjonowanie DNA, test immunoenzymatyczny, test przepływu bocznego, test wiązania dopełniacza, tomografia komputerowa, wykrywanie antygenu, zapalenie płuc