utrata widzenia obwodowego

Utrata widzenia obwodowego (peryferyjnego) to stan, w którym dochodzi do ograniczenia pola widzenia przy zachowanym widzeniu centralnym. Pacjent widzi dobrze obiekt, na który patrzy bezpośrednio, natomiast ma trudności z dostrzeganiem przedmiotów znajdujących się po bokach, powyżej lub poniżej centralnego punktu fiksacji. Jest to objaw często określany jako „widzenie tunelowe”.

Wśród przyczyn utraty widzenia obwodowego wymienia się jaskrę (zwłaszcza otwartego kąta), zwyrodnienie barwnikowe siatkówki, uszkodzenia nerwu wzrokowego, urazy lub guzy ośrodkowego układu nerwowego oraz choroby naczyniowe mózgu. Rzadziej spotykane przyczyny to choroby demielinizacyjne, zatrucie alkoholem metylowym lub kiła ośrodkowego układu nerwowego.

Diagnostyka utraty widzenia obwodowego obejmuje badanie pola widzenia (perymetria), badanie dna oka, tomografię koherentną siatkówki (OCT), badania obrazowe mózgu (MRI, CT) oraz ocenę ciśnienia wewnątrzgałkowego. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię, laseroterapię, interwencje chirurgiczne lub rehabilitację wzrokową.

Rokowanie w przypadku utraty widzenia obwodowego jest uzależnione od etiologii i stopnia zaawansowania procesu chorobowego. W przypadku jaskry wczesne rozpoznanie i leczenie może zapobiec dalszej progresji, natomiast w zwyrodnieniu barwnikowym siatkówki utrata widzenia jest zwykle nieodwracalna i postępująca. Pacjenci z utrwalonym deficytem pola widzenia wymagają często rehabilitacji oraz dostosowania otoczenia dla zapewnienia bezpieczeństwa.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl