monoterapia początkowa
Monoterapia początkowa to strategia leczenia, w której stosuje się pojedynczy lek jako pierwszą linię terapii. W przeciwieństwie do politerapii (leczenia skojarzonego), gdzie od razu wprowadza się kilka preparatów, monoterapia pozwala na dokładniejszą ocenę skuteczności i tolerancji danego leku, a także łatwiejszą identyfikację ewentualnych działań niepożądanych.
W wielu schorzeniach przewlekłych, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy padaczka, monoterapia początkowa stanowi zalecane podejście terapeutyczne. Przykładowo, w leczeniu nadciśnienia tętniczego rozpoczyna się od jednego leku hipotensyjnego, a w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia dodaje się kolejne preparaty lub zmienia lek na inny.
Zaletą monoterapii początkowej jest zmniejszenie ryzyka interakcji lekowych, niższe koszty leczenia oraz lepsza współpraca pacjenta. Wady obejmują potencjalnie wolniejsze osiągnięcie efektu terapeutycznego w przypadku ciężkich postaci choroby. Decyzja o wyborze monoterapii lub politerapii powinna być zawsze zindywidualizowana i uwzględniać specyfikę choroby, stan kliniczny pacjenta oraz aktualne wytyczne terapeutyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Glibenese GITS 10 mg
Glibenese GITS to preparat zawierający glipizyd w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2 u pacjentów, u których modyfikacja diety i stylu życia nie zapewniły odpowiedniej kontroli glikemii. Glipizyd, jako pochodna sulfonylomocznika, działa poprzez stymulację wydzielania insuliny z komórek beta trzustki, co skutkuje obniżeniem poziomu glukozy we krwi. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu umożliwiają utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego leku, co pozwala na wygodne dawkowanie raz na dobę i może poprawić adherencję do terapii. Preparat jest stosowany zarówno jako monoterapia, jak i w terapii skojarzonej, a decyzja o jego włączeniu powinna być poprzedzona potwierdzeniem diagnozy cukrzycy typu 2 oraz oceną skuteczności dotychczasowego leczenia dietetycznego.
choroby sercowo-naczyniowe, cukrzyca niezależna od insuliny, cukrzyca typu 2, czynność wątroby i nerek, glipizyd, hipoglikemia, insulina endogenna, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, monoterapia początkowa, pochodna sulfonylomocznika, pochodne sulfonylomocznika, stężenie glukozy we krwi, stymulacja wydzielania insuliny, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Requip 0,5 mg
Ropinirol, dostępny w postaci tabletek powlekanych Requip w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg, 2 mg oraz 5 mg, jest wskazany w leczeniu choroby Parkinsona zarówno w fazie początkowej, jak i zaawansowanej. W monoterapii u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą Parkinsona ropinirol pozwala na opóźnienie wprowadzenia lewodopy, co jest korzystne ze względu na ryzyko powikłań ruchowych związanych z długotrwałym stosowaniem lewodopy. W zaawansowanym stadium choroby ropinirol stosowany jest w terapii skojarzonej z lewodopą, szczególnie w przypadku fluktuacji motorycznych typu „końca dawki” (wearing off) oraz „włączenie-wyłączenie” (on-off), poprawiając kontrolę objawów i jakość życia pacjentów.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lapress 10 mg
Lapress, zawierający lerkanidypinę chlorowodorek, jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego o nasileniu łagodnym do umiarkowanego u dorosłych pacjentów. Preparat dostępny jest w dawkach 10 mg (zawierających 9,4 mg lerkanidypiny) oraz 20 mg (zawierających 18,8 mg lerkanidypiny) w formie tabletek powlekanych, które charakteryzują się obecnością linii podziału ułatwiającej połykanie, jednak nie służącej do dzielenia dawki. Lapress może być stosowany zarówno jako monoterapia początkowa, jak i w terapii skojarzonej, działając selektywnie na mięśnie gładkie naczyń poprzez antagonizm kanałów wapniowych, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i redukcji ciśnienia tętniczego.
antagonista wapnia, laktoza jednowodna, lerkanidypiny chlorowodorek, mięśnie gładkie naczyń, monoterapia początkowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obniżanie ciśnienia tętniczego, opór obwodowy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pochodna dihydropirydyny, terapia skojarzona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy