kurczliwość miokardium
Kurczliwość miokardium (mięśnia sercowego) to podstawowa właściwość funkcjonalna kardiomiocytów umożliwiająca sercu pompowanie krwi. Jest ona wynikiem cyklicznego skurczu i rozkurczu komórek mięśniowych serca, regulowanego przez złożone mechanizmy elektrofizjologiczne i biochemiczne.
Podstawą kurczliwości miokardium jest oddziaływanie między filamentami aktyny i miozyny, które zachodzi dzięki uwolnieniu jonów wapnia z siateczki sarkoplazmatycznej w odpowiedzi na potencjał czynnościowy. Proces ten jest regulowany przez kompleks troponina-tropomiozyna i zależny od dostępności ATP jako źródła energii do skurczu.
W praktyce klinicznej ocena kurczliwości miokardium ma kluczowe znaczenie diagnostyczne, szczególnie w chorobach takich jak niewydolność serca, kardiomiopatia czy choroba niedokrwienna serca. Stosuje się do tego metody obrazowe jak echokardiografia (frakcja wyrzutowa, odkształcenie miokardium), rezonans magnetyczny serca czy metody inwazyjne oceniające parametry hemodynamiczne.
Zaburzenia kurczliwości miokardium mogą mieć charakter globalny (dotyczący całego serca) lub regionalny (ograniczony do określonych segmentów). Przyczyny obejmują niedokrwienie, stany zapalne, zaburzenia metaboliczne, toksyczne uszkodzenie kardiomiocytów czy zmiany genetyczne wpływające na białka strukturalne i kurczliwe mięśnia sercowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Borez 5 mg
Bisoprolol fumaranu, substancja czynna preparatu Borez, jest selektywnym beta1-adrenolitykiem o dawkach 5 mg i 10 mg, charakteryzującym się wysoką selektywnością wobec receptorów beta1-adrenergicznych oraz brakiem istotnego wpływu na receptory beta2, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony układu oddechowego i metabolicznego. Mechanizm działania obejmuje obniżenie aktywności reninowej osocza oraz blokadę receptorów beta1 w mięśniu sercowym, co prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca, kurczliwości mięśnia sercowego i zapotrzebowania na tlen. Maksymalny efekt terapeutyczny pojawia się po 3-4 godzinach, a okres półtrwania 10-12 godzin umożliwia podawanie leku raz na dobę. Pełny efekt przeciwnadciśnieniowy osiągany jest po około 2 tygodniach terapii.
aktywność reninowa osocza, aktywność sympatykomimetyczna, antagonista receptora angiotensyny, badanie echokardiograficzne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, choroba wieńcowa, częstość rytmu serca, dławica piersiowa, działanie przeciwdławicowe, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, frakcja wyrzutowa, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, kurczliwość miokardium, mięsień gładki oskrzeli, nagły zgon, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wyrzutowa, opór obwodowy, ostra dekompensacja, pojemność minutowa serca, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, skurczowa niewydolność serca, stabilizacja błon komórkowych, udar mózgu, zaostrzenie przewlekłej niewydolności serca