zaburzenia krycia
Zaburzenia krycia to nieprawidłowości występujące podczas procesu krycia zębami przeciwstawnymi. Mogą one dotyczyć zarówno zębów naturalnych, jak i protez zębowych. Najczęściej objawiają się niewłaściwym kontaktem zębów szczęki i żuchwy podczas zamykania ust, co może prowadzić do problemów z żuciem, mową oraz zaburzeń w stawie skroniowo-żuchwowym.
Przyczyny zaburzeń krycia są różnorodne i obejmują wady zgryzu (np. przodozgryz, tyłozgryz, zgryz otwarty), nieprawidłowe ustawienie poszczególnych zębów, braki zębowe, niewłaściwie wykonane uzupełnienia protetyczne, a także parafunkcje (np. bruksizm). Często są one następstwem procesów patologicznych, takich jak starcie patologiczne zębów czy zaburzenia w okluzji po utracie zębów.
Diagnostyka zaburzeń krycia opiera się na badaniu klinicznym, analizie modeli diagnostycznych oraz badaniach obrazowych. Leczenie jest uzależnione od przyczyny i może obejmować leczenie ortodontyczne, protetyczne, chirurgiczne lub ich kombinację. W przypadku niewielkich zaburzeń stosuje się selektywne szlifowanie zębów, natomiast w bardziej zaawansowanych przypadkach konieczne może być wykonanie uzupełnień protetycznych lub leczenie ortodontyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopixol-Depot 200 mg
Dekanonian zuklopentyksolu, substancja czynna leku Clopixol Depot, wykazuje niski profil toksyczności ostrej oraz brak istotnych klinicznie efektów toksyczności przewlekłej, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Badania reprodukcyjne na szczurach wskazały na opóźnienie zachowań seksualnych oraz zmniejszenie liczebności miotów przy podawaniu leku z pokarmem, jednak bez negatywnego wpływu na płodność. W dawkach 5 i 15 mg/kg/dobę zaobserwowano zwiększoną liczbę martwych urodzeń, obniżoną przeżywalność noworodków oraz opóźniony rozwój młodych, choć znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje niejasne i może być związane z toksycznym wpływem na matki. Zuklopentyksol nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego, a niewielkie, statystycznie nieistotne zwiększenie częstości nowotworów u szczurów (przy dawce 30 mg/kg mc./dobę) jest prawdopodobnie związane z fizjologicznym wzrostem prolaktyny, co nie przekłada się na ryzyko u ludzi.
Clopixol Depot, dekanonian zuklopentyksolu, działanie miejscowe, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakorak sutka, octan zuklopentyksolu, prolaktyna, rak pęcherzykowy tarczycy, receptor D2, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wyspy Langerhansa, zaburzenia krycia, zuklopentyksol