ekspozycja terapeutyczna
Ekspozycja terapeutyczna to technika stosowana w terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), polegająca na kontrolowanym, stopniowym wystawianiu pacjenta na bodźce wywołujące lęk lub niepokój. Metoda ta jest uznawana za jedną z najskuteczniejszych w leczeniu zaburzeń lękowych, fobii, zespołu stresu pourazowego (PTSD) oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD).
W procesie ekspozycji terapeutycznej pacjent, pod nadzorem specjalisty, jest konfrontowany z sytuacjami, obiektami lub myślami, których się obawia, ale w bezpiecznym środowisku. Kluczowym elementem tej metody jest pozostanie w sytuacji lękowej wystarczająco długo, aby nastąpiła habituacja, czyli przyzwyczajenie się do bodźca i naturalne zmniejszenie reakcji lękowej. Dzięki temu mózg „uczy się”, że dana sytuacja nie stanowi realnego zagrożenia.
Ekspozycja może przybierać różne formy: in vivo (w rzeczywistych sytuacjach), wyobrażeniowa (poprzez wyobrażanie sobie sytuacji lękowych), interoceptywna (ekspozycja na doznania fizyczne związane z lękiem) czy wirtualna (z wykorzystaniem technologii VR). Skuteczność terapii ekspozycyjnej jest dobrze udokumentowana naukowo, a efekty leczenia często utrzymują się długoterminowo, przyczyniając się do trwałej poprawy jakości życia pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kastel 10 mg + 5 mg
Lek Kastel zawiera rozuwastatynę i ramipryl, których bezpieczeństwo przedkliniczne oceniono oddzielnie. Rozuwastatyna nie wykazała genotoksyczności ani rakotwórczości, jednak w badaniach toksyczności wielokrotnej dawki wywołały zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, z mniejszym nasileniem u psów i brakiem zmian u małp. Dodatkowo, wysokie dawki rozuwastatyny indukowały toksyczność jąder u małp i psów oraz negatywnie wpływały na rozwój potomstwa szczurów przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne u ludzi.
aktywność farmakodynamiczna, aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, bezpieczeństwo kardiologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, gen HERG, inhibitor ACE, morfologia krwi, pęcherzyk żółciowy, poszerzenie miedniczki nerkowej, rozuwastatyna i ramipryl, toksyczność jąder, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dawek wielokrotnych, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ nerkowy, układ nerkowy płodu, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Escitalopram LEK-AM 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa escytalopramu opiera się na danych toksykologicznych escytalopramu i cytalopramu, wykazujących podobne profile toksykologiczno-kinetyczne. Badania na szczurach wykazały potencjalną kardiotoksyczność obu leków, manifestującą się zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowym podawaniu dawek wywołujących ogólne działanie toksyczne. Kardiotoksyczność korelowała z maksymalnymi stężeniami leku w osoczu, a nie z wartością AUC. Maksymalne stężenia escytalopramu bez działań niepożądanych były ośmiokrotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC 3-4 razy większe niż podczas standardowej terapii. Mechanizm toksyczności prawdopodobnie wiąże się z wpływem na aminy biogenne i niedokrwieniem mięśnia sercowego, jednak nie jest w pełni poznany. Dane kliniczne nie potwierdzają istotnego ryzyka kardiotoksyczności u ludzi przy dawkach terapeutycznych.
aminy biogenne, choroba układu sercowo-naczyniowego, ekspozycja terapeutyczna, embriotoksyczność, escytalopram i cytalopram, fosfolipidoza, fosfolipidy, implantacja zarodka, kardiotoksyczność, laktacja, lek amfifilny, niedokrwienie, nieprawidłowe nasienie, opóźnienie kostnienia, płodność, wada rozwojowa, zastoinowa niewydolność serca, zmiany hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Envil gardło (2,9 mg + 1,96 mg + 25,6 mg)/ml
Produkt leczniczy Envil gardło w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej zawiera chlorek cetylopirydyniowy (2,9 mg/ml), chlorowodorek lidokainy jednowodny (1,96 mg/ml) oraz glukonian cynku (25,6 mg/ml, co odpowiada 3,7 mg jonom cynku). Każda dawka 0,17 ml dostarcza odpowiednio 0,493 mg chlorku cetylopirydyniowego, 0,333 mg lidokainy oraz 4,35 mg glukonianu cynku (0,625 mg jonom cynku). Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne poziomy narażenia u ludzi podczas standardowego stosowania terapeutycznego, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa produktu w warunkach klinicznych. Preparat zawiera również 9 mg etanolu w pojedynczej dawce, który nie zwiększa ryzyka toksyczności przy zalecanym stosowaniu.
aerozol do jamy ustnej, badania przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek lidokainy, działania niepożądane, działanie toksyczne, efekt toksyczny, ekspozycja terapeutyczna, glukonian cynku, margines bezpieczeństwa, ocena bezpieczeństwa, potencjał toksyczności, poziom narażenia, profil bezpieczeństwa, schemat dawkowania, substancja pomocnicza, zastosowanie terapeutyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asduter 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne arypiprazolu, substancji czynnej preparatu Asduter 15 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, np. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów obserwowano przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę (AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi), a zwiększoną częstość raków nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotnie wyższe). W badaniach na małpach stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, z ekspozycją AUC 1-3-krotnie wyższą niż u ludzi po maksymalnej dawce 30 mg/dobę. Stężenia metabolitów w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6%) niż u zwierząt i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, Asduter, AUC, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, nadnercze, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, sprzężone związki siarczanowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroMirta ORO 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mirtazapiny wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu terapeutycznym. Ocena wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła niekorzystnych efektów. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono efektów toksycznych, a profil bezpieczeństwa w długoterminowej terapii potwierdził dobrą tolerancję. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genów, uszkodzenia chromosomów i DNA, nie wykazały działania genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości u zwierząt zaobserwowano zmiany nowotworowe specyficzne gatunkowo (guzy tarczycy u szczurów, nowotwory wątrobowokomórkowe u myszy), które nie przekładają się na ryzyko dla ludzi i są związane z indukcją enzymów wątrobowych przy dużych dawkach.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, długotrwała farmakoterapia, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, guz tarczycy, induktor enzymu wątrobowego, laktacja, mirtazapina, mutacja genu, nowotwór wątrobowokomórkowy, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie po implantacji, rakotwórczość, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naxalgan 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące pregabaliny, substancji czynnej leku Naxalgan, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi (maksymalna dawka dobową 600 mg). Badania farmakologiczne wykazały dobrą tolerancję leku, natomiast toksyczność po wielokrotnym podaniu u szczurów i małp objawiała się głównie zaburzeniami OUN, takimi jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja, szczególnie przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny. U szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie wyższych niż ekspozycja u ludzi, co ma ograniczone znaczenie kliniczne. Brak teratogenności potwierdzono u myszy, szczurów i królików, a toksyczność rozwojowa i wpływ na płodność występowały jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. Pregabalina nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdzają testy in vitro i in vivo.
ataksja, badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, bruksizm, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płytki krwi, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nintedanib STADA 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne nintedanibu wykazały niewielką toksyczność po jednorazowej dawce u szczurów i myszy, natomiast po wielokrotnym podaniu zaobserwowano charakterystyczne, nieodwracalne zmiany w szkliwie i zębinie szybko rosnących siekaczy u młodych szczurów oraz odwracalne pogrubienie chrząstek nasadowych. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i wymioty, występowały u zwierząt innych niż gryzonie, co prowadziło do zmniejszenia masy ciała. Nie stwierdzono istotnego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych u szczurów i psów, a u makaków rezus odnotowano jedynie łagodne zwiększenie enzymów bez poważnych działań niepożądanych. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagennego ani kancerogennego działania nintedanibu, co potwierdza jego akceptowalny profil bezpieczeństwa w tych aspektach.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, chrząstka nasadowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, enzym wątrobowy, inhibitor VEGFR-2, letalność zarodkowa, maksymalna zalecana dawka, nintedanib, potencjał genotoksyczny, przenikanie do mleka, przewód pokarmowy, rozwój pre- i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, szkielet osiowy, układ sercowo-naczyniowy, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dabigatran Eteksylan Stada 75 mg
Dabigatran eteksylan, dostępny w kapsułkach o dawce 75 mg, jest przeciwzakrzepowym lekiem wymagającym szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym. Zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu oraz konieczność unikania ciąży. Dane kliniczne dotyczące stosowania dabigatranu u kobiet ciężarnych są ograniczone, a badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały toksyczność rozwojową, w tym zmniejszenie masy ciała płodów, obniżoną przeżywalność oraz zwiększoną liczbę wad rozwojowych przy dawkach 4-10 razy wyższych niż ekspozycja terapeutyczna u ludzi. Dabigatran jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, co wymaga indywidualnej oceny klinicznej.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, dabigatran eteksylan, efekt toksyczny, ekspozycja terapeutyczna, ekspozycja u ludzi, karmienie piersią, lek przeciwzakrzepowy, płodność, stosunek korzyści do ryzyka, terapia dabigatranem, toksyczność dla samic ciężarnych, toksyczność matczyna, toksyczność prenatalna, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, wiek reprodukcyjny, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bimaroz Duo (0,3 mg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Bimaroz Duo, zawierający 0,3 mg/ml bimatoprostu oraz 5 mg/ml tymololu, przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania. Badania toksyczności wielokrotnego podania nie wykazały istotnego zagrożenia dla struktur oka ani dla organizmu jako całości. Bimatoprost, podawany do worka spojówkowego, nie wykazał działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a obserwowane w badaniach reprodukcyjnych poronienia u gryzoni występowały przy ekspozycji 33-97 razy wyższej niż u ludzi w dawkach terapeutycznych. Długoterminowe badania na małpach (1 rok) wykazały wzmożoną pigmentację tęczówki oraz odwracalne, zależne od dawki zmiany w tkankach okołogałkowych przy stężeniach ≥0,03%, bez istotnych zmian czynnościowych lub mikroskopowych.
badanie farmakologiczne, badanie reprodukcyjne, bezpieczeństwo ogólnoustrojowe, bimatoprost, bimatoprost i tymolol, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, krople do oczu, melanocyt, narażenie ogólnoustrojowe, pigmentacja tęczówki, struktura oka, szpara powiekowa, tkanka okołooczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, worek spojówkowy, wytwarzanie melaniny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej preparatu Pregabalin Reddy, wykazały, że lek jest dobrze tolerowany w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek na szczurach i małpach zaobserwowano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja, jednak występowały one głównie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną. Długotrwała ekspozycja starszych szczurów na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla tkanki siatkówki. Pregabalina nie wykazywała działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa i wpływ na płodność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną. Testy genotoksyczności potwierdziły brak działania genotoksycznego, a badania karcynogenności wykazały brak zwiększonego ryzyka nowotworów u szczurów przy ekspozycji 24-krotnie wyższej niż u ludzi oraz u myszy przy ekspozycji porównywalnej do ludzkiej, z wyjątkiem naczyniakomięsaka krwionośnego u myszy przy bardzo wysokich dawkach, mechanizm którego nie jest istotny klinicznie.
ataksja, badanie karcynogenne, bruksizm, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, genotoksyczność, in vitro, in vivo, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Auroxetyn 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atomoksetyny, substancji czynnej leku Auroxetyn (dostępnego w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych przy ekspozycjach zbliżonych do tych u ludzi, w tym u osób wolno metabolizujących lek przez CYP2D6. Analizy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego potencjału atomoksetyny. W badaniach rozwojowych na młodych szczurach zaobserwowano nieznaczne opóźnienia rozwojowe i zmiany w parametrach reprodukcyjnych przy dawkach ≥10 mg/kg mc./dobę, jednak bez wpływu na płodność. U ciężarnych królików, przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, odnotowano zmniejszenie liczby żywych płodów i wzrost resorpcji, jednak efekty te wystąpiły przy dawkach wywołujących toksyczność u samic i mieściły się w zakresie wartości kontrolnych. Dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała działań niepożądanych.
atomoksetyna, atypowe pochodzenie tętnicy szyjnej, brak tętnicy podobojczykowej, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, enzym CYP2D6, genotoksyczność, karcynogenność, najądrze, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, rozwój neurobehawioralny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wczesna resorpcja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirtor 15 mg
Dane przedkliniczne dotyczące mirtazapiny potwierdzają jej akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych objawów toksycznych, a testy genotoksyczności nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani uszkodzeń DNA. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego; jednak przy ekspozycji dwukrotnie przekraczającej maksymalną ekspozycję terapeutyczną u ludzi zaobserwowano wzrost strat poimplantacyjnych, zmniejszenie masy ciała miotów oraz obniżoną przeżywalność młodych w pierwszych trzech dniach laktacji. Efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne stosowanie.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, guz tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, mirtazapina, model zwierzęcy, nowotwór wątrobowokomórkowy, strata poimplantacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron ASA 20 mg + 100 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa leku Zahron ASA, zawierającego rozuwastatynę oraz kwas acetylosalicylowy, opierają się na oddzielnych badaniach toksykologicznych obu substancji czynnych. Rozuwastatyna nie wykazała istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego, jednak w badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury), wpływ na pęcherzyk żółciowy (psy) oraz toksyczny wpływ na jądra (małpy, psy) przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach odnotowano zmniejszenie liczby i masy miotów oraz obniżoną przeżywalność potomstwa przy dawkach toksycznych dla matki, przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej poziom terapeutyczny u ludzi. Nie przeprowadzono specyficznych badań wpływu rozuwastatyny na kanał hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnych zaburzeń rytmu serca.
badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, ekspozycja ustrojowa, kanał hERG, kwas acetylosalicylowy, pęcherzyk żółciowy, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wady kośćca, wady rozwojowe, wady serca, wytrzewienie, zaburzenia implantacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia uczenia się, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toctino 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne alitretynoiny wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 powyżej 4000 mg/kg masy ciała po podaniu dootrzewnowym u myszy i szczurów oraz około 3000 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym u szczurów. Badania podprzewlekłe i przewlekłe na psach (do 9 miesięcy) i szczurach (do 6 miesięcy) potwierdziły toksyczność zależną od dawki, z objawami typowymi dla nadmiaru witaminy A, które były na ogół odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Alitretynoina wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga rygorystycznego stosowania środków antykoncepcyjnych u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii i przez co najmniej 1 miesiąc po jej zakończeniu. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jednak odnotowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy i zmiany zwyrodnieniowe jąder, z marginesem bezpieczeństwa dla męskich narządów rozrodczych u psów wynoszącym 1-6 w stosunku do dawki terapeutycznej 30 mg u ludzi.
alitretynoina, AUC, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ekspozycja terapeutyczna, fototoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, nadmiar witaminy A, parametr reprodukcyjny, płodność, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil toksykologiczny, promieniowanie UV, retynoid, substancja teratogenna, Toctino, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie spermatogenezy, zapobieganie ciąży, zmiany zwyrodnieniowe jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eplenocard 50 mg
Produkt leczniczy Eplenocard, zawierający eplerenon w dawkach 25 mg i 50 mg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologii bezpieczeństwa nie wykazały mechanizmów działań niepożądanych istotnych klinicznie, a testy genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego ani rozwoju nowotworów. Ponadto, ocena wpływu na reprodukcję nie ujawniła zagrożeń dla płodności, rozwoju zarodka, porodu czy rozwoju pourodzeniowego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania eplerenonu w populacji pacjentów.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, ekspozycja terapeutyczna, eplenocard, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, gruczoł krokowy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, substancja czynna, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie reprodukcyjne, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Polfarmex 50 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego w długoterminowych testach na myszach i szczurach przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg/dobę, co odpowiada 2-7-krotnej ekspozycji terapeutycznej u ludzi. Zaobserwowano jednak zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg/dobę. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy podaniu doustnym (5-20 mg/kg/dobę) oraz pozajelitowym (5-75 mg/kg/dobę). W badaniach teratogennych stwierdzono dawkozależne efekty: dawki 5-10 mg/kg nie wywoływały zmian, natomiast dawki ≥25 mg/kg indukowały anomalie rozwojowe, takie jak dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego oraz opóźnienie kostnienia. Przy bardzo wysokich dawkach (80-320 mg/kg) obserwowano poważniejsze wady, w tym falistość żeber, rozszczep podniebienia i nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki.
badanie przedkliniczne, dodatkowe żebro, efekt teratogenny, ekspozycja terapeutyczna, falistość żeber, Fluconazole Polfarmex, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, wada rozwojowa płodu, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aricogan 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa arypiprazolu (Aricogan) obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki wskazują, że działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (np. 20-60 mg/kg mc./dobę u szczurów, co odpowiada 3-10-krotnej ekspozycji AUC w stosunku do ludzi). Zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów, zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (ponad 10-krotna ekspozycja AUC względem ludzi) oraz kamicę żółciową u małp przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, jednak stężenia metabolitów w żółci ludzi były znacznie niższe (do 6% stężenia małp). Nie wykazano neurotoksyczności ani negatywnego wpływu na rozwój młodych zwierząt, a badania genotoksyczności potwierdziły brak właściwości genotoksycznych arypiprazolu.
arypiprazol, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, lipofuscyna, margines bezpieczeństwa, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, obumieranie komórek miąższowych, profil bezpieczeństwa, rak nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u samic ciężarnych, toksyczny wpływ na nadnercza, toksyczny wpływ na reprodukcję, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję i rozwój, wpływ teratogenny, związki siarczanowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 25 mg
Pregabalina wykazuje dobrą tolerancję w badaniach toksyczności wielokrotnego podawania u szczurów i małp, przy dawkach odpowiadających klinicznym, choć obserwowano objawy neurologiczne takie jak zmniejszona lub nadmierna aktywność oraz ataksja. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy ekspozycji ≥5-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę). Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały potencjału teratogennego, a toksyczność płodowa pojawiła się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów stwierdzono przy ekspozycji >2-krotnie większej niż u ludzi. Wpływ na płodność samców i samic szczurów był przemijający i występował tylko przy ekspozycji znacznie przekraczającej poziomy terapeutyczne. Pregabalina nie wykazała potencjału genotoksycznego w testach in vitro i in vivo.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie teratogenności, bruksizm, ekspozycja terapeutyczna, komórki śródbłonka, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxanorm 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej leku Doxanorm, nie wykazały działania karcynogennego ani mutagennego. Długotrwałe badania karcynogenezy na szczurach i myszach, z dawkami do 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę odpowiednio, co odpowiada ekspozycji AUC odpowiednio 8- i 4-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących maksymalną dawkę 16 mg/dobę, nie ujawniły potencjału rakotwórczego. Badania mutagenności potwierdziły brak efektów mutagennych na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa genotoksycznego mezylanu doksazosyny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant SUN 250 mg/5 ml
Fulwestrant, substancja czynna produktu Fulvestrant SUN, wykazuje niewielką toksyczność ostrą oraz dobrą tolerancję w badaniach przedklinicznych na zwierzętach przy wielokrotnym podawaniu domięśniowym. Obserwowano miejscowe reakcje zapalne w miejscu wstrzyknięcia, głównie związane z rozpuszczalnikiem, a także efekty antyestrogenowe, szczególnie w żeńskim układzie rozrodczym. U psów po 12-miesięcznym podawaniu odnotowano zapalenie tętnic, a w badaniach sercowo-naczyniowych przy ekspozycji ponad 15-krotnie wyższej niż terapeutyczna u ludzi stwierdzono niewielkie zmiany w EKG i zahamowanie zatokowe, co prawdopodobnie nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Fulwestrant nie wykazuje działania genotoksycznego, jednak wpływa na reprodukcję i rozwój zarodkowo-płodowy, powodując u szczurów i królików zmniejszoną płodność, poronienia, dystocję oraz zwiększoną liczbę wad rozwojowych przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych.
badania toksykologiczne, badanie rakotwórczości, dystocja, działanie antyestrogenowe, ekspozycja terapeutyczna, ekspozycja układowa, fulwestrant, genotoksyczność, gonadotropiny, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodków, patologiczne zgięcie śródstopia, poronienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżycie zarodków, reakcje miejscowe, roztwór do wstrzykiwań, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie odcinka ST, zaawansowany rak piersi, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, ziarniniak, ziarniszczak, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nemedan 10 mg
Dane przedkliniczne memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Nemedan, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych na zwierzętach, które wykazały, że krótkoterminowe podawanie wysokich dawek memantyny u szczurów prowadzi do neurotoksyczności objawiającej się wakuolizacją i martwicą neuronów (uszkodzenie typu Olney’a), jednak zmiany te nie występowały w badaniach długoterminowych na gryzoniach i innych gatunkach. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany w narządzie wzroku u psów i gryzoni, które nie zostały potwierdzone u małp ani w badaniach klinicznych u ludzi. Ponadto, u gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych przy bardzo wysokich dawkach, co może być związane z wakuolizacją płuc, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne. Memantyna nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w standardowych testach oraz badaniach całego życia myszy i szczurów.
Badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego memantyny u szczurów i królików, nawet przy dawkach toksycznych dla samic, ani negatywnego wpływu na płodność. Jedynym istotnym efektem było zahamowanie wzrostu płodów u szczurów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym lub nieco wyższym niż u ludzi stosujących dawki terapeutyczne, co sugeruje konieczność ostrożnej oceny stosowania memantyny w ciąży. Podsumowując, dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko dla pacjentów przy stosowaniu memantyny w dawkach terapeutycznych, a obserwowane zmiany toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne zastosowanie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Sandoz 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania substancji czynnej w dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane u ludzi. Dawka niepowodująca zauważalnych efektów w rozwoju przed- i pourodzeniowym u szczurów wyniosła 30 mg/kg/dobę. Farmakokinetyka u ciężarnych szczurów wykazała AUC dla niezwiązanego tadalafilu około 18-krotnie wyższą niż u ludzi po dawce 20 mg. Badania nad płodnością nie wykazały negatywnego wpływu na samce i samice szczurów przy dawkach terapeutycznych.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, farmakodynamika leku, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, rozwój przed- i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po wielokrotnym podaniu, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirtor 30 mg
Kompleksowa ocena bezpieczeństwa mirtazapiny w badaniach przedklinicznych potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, a niepożądane efekty reprodukcyjne, takie jak wzrost strat poimplantacyjnych, zmniejszenie masy ciała miotów oraz obniżona przeżywalność potomstwa, pojawiły się jedynie przy ekspozycji przekraczającej dwukrotnie maksymalną ekspozycję terapeutyczną. W testach genotoksyczności nie zaobserwowano mutagenności ani uszkodzeń DNA, co potwierdza bezpieczeństwo mirtazapiny w tym zakresie.
aberracja chromosomalna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, enzym wątrobowy, genotoksyczność, guz tarczycy, masa ciała miotu, mirtazapina, mutacja genowa, nowotwór wątrobowokomórkowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, przeżywalność młodych, resorpcja zarodka, strata poimplantacyjna, swoistość gatunkowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aprepitant Sandoz 80 mg; 125 mg
Podczas przepisywania aprepitantu kobietom w wieku rozrodczym, ciężarnym oraz karmiącym piersią, lekarz powinien szczególnie uwzględnić wpływ leku na skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, która może być znacząco obniżona podczas terapii oraz przez 28 dni po jej zakończeniu. Zaleca się stosowanie dodatkowych, niehormonalnych metod antykoncepcji przez cały okres leczenia oraz przez 2 miesiące po ostatniej dawce aprepitantu. W przypadku kobiet ciężarnych brak jest danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania aprepitantu, a badania na zwierzętach nie wykazały bezpośrednich działań teratogennych przy dawkach do 125 mg/80 mg, jednak ze względu na ograniczenia tych badań, lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.
antykoncepcja hormonalna, aprepitant, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ekspozycja terapeutyczna, eliminacja leku, hormonalny środek antykoncepcyjny, laktacja, niehormonalna metoda antykoncepcji, przenikanie do mleka, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, ruchliwość plemników, stosunek korzyści do ryzyka, układ neurokininowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nimodipine Altan 0,2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu do infuzji Nimodipine Altan 0,2 mg/ml wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologiczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy nie ujawniły ryzyka mutagennego ani kancerogennego. W badaniach na ciężarnych szczurach dawki ≥30 mg/kg/dobę powodowały zahamowanie wzrostu płodu i zmniejszenie masy ciała, a dawka 100 mg/kg/dobę skutkowała obumieraniem zarodków, jednak bez dowodów na teratogenność. U królików stosowanie dawek do 10 mg/kg/dobę nie wykazało działania embriotoksycznego ani teratogennego, co potwierdza względnie bezpieczny profil w zakresie rozrodczości.
badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, obumieranie zarodków, okres okołoporodowy, opóźniony rozwój fizyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko toksyczne, śmiertelność potomstwa, toksyczność podania wielokrotnego, wpływ na rozrodczość, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agartha DUO 50 mg + 850 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Agartha DUO, zawierającego wildagliptynę i metforminę, nie wykazały nowych działań toksycznych przy stosowaniu skojarzonym. W badaniach na psach zaobserwowano opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego przy dawce ≥ 15 mg/kg (7-krotność Cmax u ludzi), a u szczurów i myszy stwierdzono gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach ≥ 25 mg/kg (5-krotność AUC u ludzi) i 750 mg/kg (142-krotność AUC u ludzi), odpowiednio. Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów, takie jak biegunka i obecność krwi w kale, występowały przy wyższych dawkach, bez ustalonej dawki bezobjawowej. Wildagliptyna nie wykazywała działania mutagennego in vitro i in vivo, a badania reprodukcyjne u szczurów nie potwierdziły zaburzeń płodności ani wczesnego rozwoju zarodka. Toksyczność rozwojowa u szczurów i królików ujawniała się przy dawkach ≥ 50-75 mg/kg (9-10-krotność ekspozycji u ludzi), związana z działaniem toksycznym u matek. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolakoraka sutka i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach ≥ 100-500 mg/kg (16-59-krotność ekspozycji u ludzi), co uznano za mało istotne klinicznie ze względu na brak genotoksyczności i specyfikę gatunkową.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, kardiotoksyczność, łuszczenie skóry, makrofagi pęcherzykowe, martwica tkanek, naczyniakomięsak krwionośny, objawy żołądkowo-jelitowe, ocena przedkliniczna, parametr AUC, parametr Cmax, płodność, przewodzenie wewnątrzsercowe, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, toksyczność zarodkowo-płodowa, wildagliptyna i metformina, żebra faliste, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GluaMet 50 mg/tabl. + 850 mg/tabl.
Produkt leczniczy GluaMet, zawierający wildagliptynę (50 mg) i metforminę chlorowodorku (850 mg lub 1000 mg), przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały nowych działań toksycznych przy łącznym podawaniu substancji. Wildagliptyna w dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi wykazywała wpływ na układ sercowo-naczyniowy (NOAEL 15 mg/kg mc. u psów, 7-krotność Cmax u ludzi), oddechowy (NOAEL 25 mg/kg mc. u szczurów, 5-krotność AUC; 750 mg/kg mc. u myszy, 142-krotność AUC) oraz przewód pokarmowy. W badaniach na małpach cynomolgus zaobserwowano zmiany skórne przy dawkach ≥5 mg/kg mc./dobę (ekspozycja zbliżona do AUC u ludzi po 100 mg), które były odwracalne przy niższych dawkach, natomiast dawki ≥20 mg/kg mc./dobę powodowały bardziej zaawansowane zmiany skórne. Badania genotoksyczności i wpływu na płodność nie wykazały istotnych zagrożeń, a toksyczność rozwojowa była obserwowana jedynie przy dawkach ≥50 mg/kg mc. u królików i ≥75 mg/kg mc. u szczurów, co stanowi odpowiednio 9- i 10-krotność ekspozycji u ludzi (AUC).
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka NOAEL, działanie mutagenne, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, gruczolakorak sutka, makrofag pęcherzykowy, małpa cynomolgus, metformina chlorowodorek, naczyniakomięsak krwionośny, opóźnienie rozwoju, płodność, przewód pokarmowy, przewodzenie wewnątrzsercowe, układ sercowo-naczyniowy, wildagliptyna, zdolność reprodukcyjna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroMirta ORO 15 mg
Dane przedkliniczne dotyczące mirtazapiny, oparte na standardowych badaniach farmakologicznych, wskazują na brak istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności reprodukcyjnej na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, choć przy ekspozycji dwukrotnie przekraczającej maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi zaobserwowano wzrost poronień po implantacji, zmniejszenie masy urodzeniowej noworodków oraz zwiększoną śmiertelność neonatalną w pierwszych trzech dniach laktacji. Kompleksowe testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genów, uszkodzenia chromosomów i DNA, nie wykazały działania genotoksycznego mirtazapiny, co potwierdza jej bezpieczeństwo na tym poziomie.
działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja terapeutyczna, enzym wątrobowy, guz tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, mirtazapina, mutacja genu, nowotwór wątrobowokomórkowy, poronienie po implantacji, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność neonatalna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 150 mg
Pregabalina wykazuje dobrą tolerancję w dawkach klinicznych, jednak badania przedkliniczne na szczurach i małpach ujawniły dawkozależne efekty niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zmniejszona lub nadmierna aktywność oraz ataksja, głównie przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Długotrwała ekspozycja na dawki ≥5-krotnie wyższe niż u ludzi wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów, co wymaga monitorowania podczas długotrwałej terapii. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego, jednak toksyczność płodowa i zaburzenia rozwojowe obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, co wskazuje na konieczność ostrożności u kobiet w ciąży. Wpływ na płodność był przemijający i występował tylko przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne, co ma minimalne znaczenie kliniczne.
ataksja, bruksizm, działanie niepożądane OUN, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, męski narząd rozrodczy, młody szczur, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pharmavate 100 j.m./ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa ludzkiego VIII czynnika krzepnięcia (Pharmavate) koncentrują się na toksykologii reagentów stosowanych w procesie produkcji, zwłaszcza substancji używanych do inaktywacji wirusów metodą rozpuszczalnik/detergent (SD). Kluczowymi związkami są tri-n-butylofosforan (TNBP) oraz polisorbatu 80 (Tween 80). Badania wykazały, że ekspozycja na stężenia tych substancji, przewidywane u pacjentów, niesie bardzo niskie ryzyko działań niepożądanych. W szczególności, toksykologiczne testy wielokrotnego podawania nie ujawniły objawów toksyczności u zwierząt nawet przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, ekspozycja terapeutyczna, inaktywacja wirusów, metoda rozpuszczalnik/detergent, niejonowy surfaktant, polisorbat 80, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik organiczny, toksyczność dawki wielokrotnej, tri-n-butylofosforan, VIII czynnik krzepnięcia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aprepitant Viatris 80 mg/125 mg
Preparat Aprepitant Viatris w dawkach 80 mg/125 mg wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Aprepitant może obniżać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych podczas terapii oraz przez 28 dni po jej zakończeniu, dlatego zaleca się stosowanie dodatkowych, niehormonalnych metod antykoncepcji przez cały okres leczenia i przez 2 miesiące po ostatniej dawce. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania aprepitantu w ciąży, a badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego działania teratogennego czy toksycznego na przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród i rozwój noworodka. Mimo to, ze względu na niepełne dane, lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranolteril 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winianu tolterodyny, substancji czynnej Ranolteril 1 mg i 2 mg, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz rakotwórczości nie ujawniły istotnych zagrożeń dla pacjentów. W modelach zwierzęcych (myszy, króliki) nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym, choć przy stężeniach w osoczu wielokrotnie przekraczających Cmax (20×) i AUC (7× u myszy, 3× u królików) odnotowano zwiększoną śmiertelność zarodków oraz wady wrodzone. Wyniki te podkreślają bezpieczeństwo stosowania tolterodyny w zalecanych dawkach, z zachowaniem ostrożności przy potencjalnym narażeniu na wysokie stężenia.
badanie elektrofizjologiczne, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dysuria, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, funkcja rozrodcza, gen HERG, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, prąd potasowy, repolaryzacja, śmiertelność zarodków, stężenie terapeutyczne, wada wrodzona, winian tolterodyny, włókna Purkinjego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memantin NeuroPharma 10 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące memantyny chlorowodorku wykazały, że w krótkoterminowych badaniach na szczurach substancja ta indukowała wakuolizację neuronów oraz martwicę typu Olney’a przy bardzo wysokich stężeniach maksymalnych w surowicy, poprzedzonych objawami takimi jak ataksja. Jednakże, w długoterminowych badaniach na gryzoniach i innych gatunkach nie zaobserwowano tych efektów neurotoksycznych, co sugeruje ograniczone kliniczne znaczenie tych zmian. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu odnotowano nieregularne zmiany w narządzie wzroku u psów i gryzoni, które nie wystąpiły u małp ani w badaniach klinicznych u ludzi. Ponadto, u gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych związane z kumulacją memantyny w lizosomach, jednak efekt ten pojawiał się tylko przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne i nie ma potwierdzonego znaczenia klinicznego.
amfifilowy kation, antagonista receptora NMDA, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, fosfolipid, genotoksyczność, lizosomy, makrofag, martwica, memantyny chlorowodorek, neurotoksyczność, potencjał genotoksyczny, ryzyko karcynogenne, toksyczność, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja, wakuolizacja neuronów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clatra Allergy 20 mg
Dane niekliniczne dotyczące bilastyny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w konwencjonalnych badaniach farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano wpływ na płód jedynie przy dawkach toksycznych dla matek, obejmujący przed- i poimplantacyjną stratę u szczurów oraz niepełne kostnienie kości u królików. Poziomy ekspozycji bez działań niepożądanych (NOAEL) były ponad 30-krotnie wyższe niż ekspozycja przy zalecanej dawce terapeutycznej, co zapewnia znaczny margines bezpieczeństwa klinicznego. Bilastyna przenika do mleka szczurów po podaniu dawki 20 mg/kg, osiągając stężenia około 50% stężenia w osoczu matki, jednak kliniczne znaczenie tego zjawiska u ludzi pozostaje nieokreślone.
autoradiografia, badanie genotoksyczności, badanie laktacji, badanie płodności, bezpieczeństwo farmakologiczne, bilastyna, dawka toksyczna, dystrybucja tkankowa, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, kostnienie kości, NOAEL, osocze matki, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, stężenie substancji czynnej, strata poimplantacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teseda 10 mg
Przedkliniczne badania temazepamu, substancji czynnej leku Teseda 10 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych efektów toksycznych przy ekspozycji terapeutycznej. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły niepokojących działań na kluczowe układy organizmu, a toksyczność przewlekła po wielokrotnym podaniu nie wykazała klinicznie istotnych skutków ubocznych. Efekty toksyczne obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa stosowania leku Teseda.
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworu, rozwój zarodka, temazepam, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Sandoz 5 mg/ml
Lewofloksacyna, substancja czynna preparatu Levofloxacin Sandoz, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na reprodukcję i rozwój płodu. Badania toksykologiczne nie wykazały istotnego zagrożenia przy dawkach terapeutycznych, a działania niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane u ludzi. Wpływ na reprodukcję u szczurów nie wykazał zaburzeń płodności ani teratogenności, jedynie opóźnienie dojrzewania płodów, prawdopodobnie wtórne do toksyczności matczynej. Testy genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, związane z hamowaniem topoizomerazy II, natomiast badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, chrząstka stawowa, działanie fotokarcynogenne, działanie przeciwnowotworowe, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, fluorochinolon, hamowanie topoizomerazy II, Levofloxacin Sandoz, lewofloksacyna, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test fotomutagenności, test mikrojąderkowy, tkanka chrzęstna, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Claritine 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny, substancji czynnej leku CLARITINE, nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa, nie ujawniając istotnych efektów toksycznych. Ponadto, testy genotoksyczności i ocena potencjału rakotwórczego nie wykazały mutagennego ani kancerogennego działania loratadyny, co potwierdza jej bezpieczeństwo w warunkach klinicznych.
dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, kancerogeneza, loratadyna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, stężenie w osoczu, toksyczność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, wydłużony poród - Leksykon substancji czynnych
Dabigatran eteksylan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dabigatran eteksylan, stosowany jako inhibitor trombiny w terapii przeciwzakrzepowej, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa zgodny z mechanizmem działania farmakodynamicznego. Toksyczność obserwowana po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym, co skutkowało incydentami krwawień i zwiększoną śmiertelnością u młodych i dorosłych szczurów przy ekspozycji porównywalnej do dawek terapeutycznych. W badaniach reprodukcyjnych dawka 70 mg/kg (5-krotnie wyższa niż ekspozycja u pacjentów) powodowała zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i wzrost utraty zapłodnionych jaj przed implantacją. Toksyczność dla płodów, obejmująca zmniejszenie masy i przeżywalności oraz wzrost wad rozwojowych, występowała przy dawkach 5-10-krotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną. Zwiększona umieralność płodów obserwowana była przy dawkach 4-krotnie wyższych niż u ludzi.
aktywność farmakologiczna, badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne długoterminowe, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, ekspozycja w osoczu, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, leczenie przeciwzakrzepowe, mezylan, płodność samic, potencjał guzotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ krzepnięcia, umieralność płodów, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon substancji czynnych
Fitomenadion – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fitomenadion (witamina K1) wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych, zarówno po podaniu pojedynczym, jak i wielokrotnym. Dane nie wskazują na istotne ryzyko dla pacjentów przy prawidłowym stosowaniu terapeutycznym. Brak jest bezpośrednich badań mutagenności i rakotwórczości dla fitomenadionu jako pojedynczej substancji, a na podstawie właściwości chemicznych nie przewiduje się takich efektów w warunkach klinicznych. Nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na rozród i rozwój potomstwa, jednak obserwacje dotyczące innych witamin w dużych dawkach sugerują potencjalne ryzyko zaburzeń rozwojowych. W przypadku preparatów złożonych, takich jak Vitalipid N Adult i Infant, ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych klinicznych.
działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, embriotoksyczność, fitomenadion, kwas glikocholowy, lecytyna, micele mieszane, mutagenność, poronienie spontaniczne, profil toksyczności, rakotwórczość, śmiertelność potomstwa, teratogenność, witamina A, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, wpływ na rozród, zaburzenia rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ugramel 10 mg
Prasugrel wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, karcinogenność oraz toksyczność reprodukcyjną. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie stwierdzono wad wrodzonych ani negatywnego wpływu na rozwój płciowy potomstwa przy dawkach przekraczających ponad 240-krotnie zalecane dawki podtrzymujące dla ludzi (w przeliczeniu na mg/m²). Dwuletnie badania karcinogenności u szczurów nie wykazały rozwoju nowotworów przy ekspozycji przekraczającej 75-krotnie zalecaną ekspozycję u ludzi, natomiast u myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych, co jest zjawiskiem specyficznym dla gryzoni i nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie pre- i postnatalne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymów wątrobowych, karcinogenność, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, prasugrel, test mutacji genowej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atazanavir Accord 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atazanawiru wykazały hepatotoksyczność manifestującą się minimalnym do umiarkowanego wzrostem bilirubiny i enzymów wątrobowych, wakuolizacją oraz hipertrofią hepatocytów u myszy, szczurów i psów, przy ekspozycji co najmniej równej terapeutycznej dawce 400 mg/dobę u ludzi. Martwica hepatocytów występowała jedynie u samic myszy przy ekspozycji 12-krotnie wyższej niż u ludzi. W badaniach kardiologicznych odnotowano hamowanie kanału potasowego hERG o 15% przy stężeniu 30 μM (30-krotność Cmax wolnego leku u ludzi), wydłużenie APD90 o 13% w włóknach Purkinjego oraz zmiany EKG (bradykardia zatokowa, wydłużenie PR, QT i QRS) w krótkoterminowych badaniach u psów, jednak bez potwierdzenia w długoterminowych badaniach 9-miesięcznych. Potencjalny wpływ na przewodnictwo elektryczne serca u ludzi, zwłaszcza ryzyko wydłużenia odstępu PR przy przedawkowaniu, pozostaje nie do końca poznany.
aberracje chromosomalne, badanie toksyczności, bilirubina w surowicy, bradykardia zatokowa, działanie drażniące, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, gruczolak wątroby, kanał potasowy hERG, martwica hepatocytów, mikrojądra w szpiku, naprawa DNA, odstęp PR, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, stężenie cholesterolu, test Amesa, wakuolizacja hepatocytów, wątroba, zespół QRS, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ralik 500 mg
Badania przedkliniczne ranolazyny, substancji czynnej leku Ralik, wykazały, że przy stężeniach w osoczu około 3-krotnie wyższych niż po maksymalnej dawce klinicznej (2 g/dobę) u ludzi, u szczurów i psów obserwowano drgawki oraz zwiększoną śmiertelność, co nie występowało w badaniach klinicznych. Przewlekłe podawanie ranolazyny w dawkach nieznacznie przekraczających kliniczne u szczurów powodowało zmiany w nadnerczach związane ze wzrostem cholesterolu, jednak bez wpływu na oś korowo-nadnerczową u ludzi. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach przy dawkach do 50 mg/kg/dobę (150 mg/m²/dobę) i 150 mg/kg/dobę (900 mg/m²/dobę) nie wykazały istotnego wzrostu częstości nowotworów, co odpowiadało do 0,8-krotności maksymalnej dawki u ludzi.
badanie toksyczności, dawka kliniczna, dawka tolerowana, drgawki, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, ekspozycja terapeutyczna, guz nowotworowy, maksymalna zalecana dawka, margines bezpieczeństwa, objawy neurologiczne, opóźnienie kostnienia, oś korowo-nadnerczowa, ostre działanie toksyczne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie leku do mleka, rakotwórczość, ranolazyna, rozwój płodu, śmiertelność, śmiertelność pourodzeniowa, stężenie cholesterolu, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wpływ toksyczny, zmiany w nadnerczach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxanorm 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej produktu Doxanorm, nie wykazały działania karcynogennego ani mutagennego. Długoterminowe badania na szczurach i myszach, z dawkami do 40 mg/kg mc./dobę (szczury) i 120 mg/kg mc./dobę (myszy), co odpowiada ekspozycji 8-krotnie (szczury) i 4-krotnie (myszy) wyższej niż u ludzi przy dawce 16 mg/dobę, nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów. Testy mutagenności wykazały brak działania genotoksycznego zarówno na poziomie chromosomalnym, jak i subchromosomalnym, co istotnie zmniejsza ryzyko uszkodzeń DNA i powstawania zmian nowotworowych.
AUC, dawka terapeutyczna, doksazosyna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, ekspozycja terapeutyczna, karcynogeneza, maksymalna tolerowana dawka, margines bezpieczeństwa, mutageneza, mutagenność, płodność, profil bezpieczeństwa leku, uszkodzenie DNA, zmiany nowotworowe, zmniejszenie płodności