Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa bilastyny

Bilastyna, substancja czynna leku Clatra (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 10 mg), została kompleksowo przebadana w zakresie bezpieczeństwa stosowania w warunkach przedklinicznych. Konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały żadnego szczególnego zagrożenia dla ludzi.¹

Toksyczność reprodukcyjna

W badaniach toksycznego wpływu bilastyny na rozród zaobserwowano wpływ na płód jedynie przy stosowaniu dawek toksycznych dla samic. U szczurów odnotowano przed- i poimplantacyjną stratę płodów, natomiast u królików wystąpiło niepełne kostnienie kości czaszki, mostka i kończyn. Co istotne, poziomy ekspozycji, przy których nie obserwowano działań niepożądanych (NOAEL – no-adverse effect levels) są ponad 30-krotnie wyższe od ekspozycji uzyskiwanej po zastosowaniu zalecanej dawki terapeutycznej u ludzi, co stanowi znaczący margines bezpieczeństwa.²

Bilastyna w mleku podczas laktacji

Przeprowadzono szczegółowe badania dotyczące przenikania bilastyny do mleka matki. W badaniu laktacji na modelach zwierzęcych bilastynę wykryto w mleku karmiących samic szczurów po doustnym podaniu pojedynczej dawki 20 mg/kg masy ciała. Stężenia bilastyny w mleku wynosiły około połowy stężeń stwierdzanych w osoczu matki. Należy podkreślić, że znaczenie tych obserwacji dla ludzi nie zostało jednoznacznie określone i wymaga dalszej oceny klinicznej.³

Wpływ na płodność

Badania płodności przeprowadzone na szczurach wykazały, że bilastyna podawana doustnie nawet w bardzo wysokich dawkach, sięgających 1000 mg/kg masy ciała na dobę, nie wywierała negatywnego wpływu na żeńskie ani męskie narządy rozrodcze. Co więcej, nie stwierdzono zmian w istotnych parametrach rozrodczych, takich jak:⁴

• Współczynniki łączenia w pary
• Wskaźniki płodności
• Zdolność do zachodzenia w ciążę

Dystrybucja w ośrodkowym układzie nerwowym

Istotnym aspektem bezpieczeństwa stosowania leków przeciwhistaminowych jest ich potencjał do kumulacji w ośrodkowym układzie nerwowym i wywoływania działań niepożądanych, takich jak sedacja. Badania dystrybucji przeprowadzone na szczurach z wykorzystaniem techniki autoradiografii wykazały, że bilastyna nie kumuluje się w ośrodkowym układzie nerwowym. Obserwacja ta jest spójna z profilem klinicznym bilastyny jako leku przeciwhistaminowego drugiej generacji o minimalnym potencjale przenikania przez barierę krew-mózg.⁵

Podsumowanie danych przedklinicznych

Całokształt danych z badań przedklinicznych wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa bilastyny. Szczególnie istotny jest brak genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz bezpośredniego wpływu na płodność. Obserwowany wpływ na rozwój płodu występował wyłącznie przy dawkach toksycznych dla matki, znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Dodatkowo brak kumulacji w ośrodkowym układzie nerwowym potwierdza niskie ryzyko działań niepożądanych ze strony OUN, co stanowi istotną zaletę kliniczną bilastyny jako leku przeciwhistaminowego drugiej generacji.⁶