poliamid
Poliamid to syntetyczny polimer organiczny, który składa się z powtarzających się jednostek amidowych połączonych wiązaniami peptydowymi. W medycynie materiał ten zyskał szerokie zastosowanie ze względu na swoje wyjątkowe właściwości, takie jak wysoka wytrzymałość mechaniczna, odporność na ścieranie oraz biokompatybilność.
W chirurgii poliamid jest powszechnie stosowany do produkcji nici chirurgicznych niewchłanialnych, cenionych za trwałość i minimalną reakcję tkankową. Materiał ten wykorzystuje się również do wytwarzania implantów medycznych, w tym protez stawów, elementów sztucznych zastawek serca oraz siatek chirurgicznych używanych w leczeniu przepuklin.
W stomatologii poliamid służy do produkcji elastycznych protez zębowych, które są alternatywą dla tradycyjnych protez akrylowych, szczególnie u pacjentów z alergiami na metale lub akrylany. W diagnostyce laboratoryjnej stosuje się membrany poliamidowe do filtracji i separacji biomolekuł.
Współczesne badania koncentrują się na udoskonalaniu poliamidów medycznych poprzez modyfikacje strukturalne poprawiające ich biokompatybilność oraz wprowadzanie funkcjonalności, takich jak kontrolowane uwalnianie leków czy właściwości antybakteryjne, co otwiera nowe możliwości zastosowań w medycynie regeneracyjnej i inżynierii tkankowej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
NOXAP to sprężony gaz medyczny zawierający tlenek azotu (NO) w stężeniu 200 ppm mol/mol (0,2 ml NO na 999,8 ml azotu), przechowywany w butlach aluminiowych pod ciśnieniem 200 bar. Dostępne objętości butli wahają się od 2 do 40 litrów, co odpowiada zawartości gazu od 400 do 7560 litrów (0,4 do 7,56 m³). Butle charakteryzują się turkusowo-niebieską czaszą i białym korpusem, a zawory wykonane są ze stali nierdzewnej, co zapewnia odporność na korozję. Podawanie NOXAP wymaga stosowania sprzętu wykonanego z materiałów kompatybilnych z tlenkiem azotu, takich jak stal nierdzewna, polietylen, polipropylen oraz wybrane fluoropolimery. Należy unikać kontaktu z kauczukiem butylowym, poliamidem i poliuretanem ze względu na ryzyko degradacji i zmiany właściwości leku.
azot, butla gazowa, ciśnienie resztkowe, dwutlenek azotu, gaz medyczny, gaz medyczny sprężony, kauczuk butylowy, materiał utleniający, mieszanina gazowa, poliamid, polietylen, polipropylen, politetrafluoroetylen, politrifluorochloroetylen, poliuretan, regulator ciśnienia, stal nierdzewna, tlenek azotu -
Leksykon leków
NOXAP to gaz medyczny zawierający tlenek azotu (NO) w stężeniu 800 ppm mol/mol (0,8 ml NO na 999,2 ml azotu), dostępny w butlach aluminiowych o pojemnościach od 2 do 40 litrów, napełnianych pod ciśnieniem 200 bar. Produkt jest bezbarwny i bezwonny, a azot stanowi jedyną substancję pomocniczą. Ze względu na właściwości korozyjne NO i obecność NO₂ w wilgotnym gazie, systemy podawania muszą być wykonane z materiałów kompatybilnych, takich jak stal nierdzewna, polietylen, polipropylen oraz fluoropolimery. Nie zaleca się stosowania kauczuku butylowego, poliamidu i poliuretanu. Produkt ma 3-letni okres ważności przy odpowiednich warunkach przechowywania, które obejmują przechowywanie butli w pozycji pionowej, w dobrze wentylowanych, suchych i chłodnych pomieszczeniach, z dala od źródeł ciepła i materiałów łatwopalnych.
butla gazowa, dwutlenek azotu, gaz medyczny, gaz medyczny sprężony, kauczuk butylowy, niezgodność farmaceutyczna, NOXAP, okres ważności, poliamid, polietylen, polipropylen, politetrafluoroetylen, politrifluorochloroetylen, poliuretan, regulator ciśnienia, stal nierdzewna, tlenek azotu -
Leksykon leków
Pantoprazol Aurovitas jest dostępny w postaci tabletek dojelitowych zawierających 40 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego. Formulacja obejmuje rdzeń z substancjami pomocniczymi takimi jak sodu węglan (bufor pH), mannitol, krospowidon, hydroksypropyloceluloza oraz wapnia stearynian, które wspierają stabilność, rozpad i właściwości organoleptyczne tabletki. Otoczka dojelitowa składa się z hypromelozy, żółtego tlenku żelaza (E172), kopolimeru kwasu metakrylowego i etylu akrylanu (1:1) w dyspersji 30%, sodu laurylosiarczanu, polisorbatu 80 oraz trietylu cytrynianu, co zapewnia ochronę pantoprazolu przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka i umożliwia uwolnienie substancji czynnej w jelicie cienkim, gdzie pH jest wyższe. Tabletki mają owalny kształt, żółtą barwę i gładką powierzchnię bez nacięć, co ułatwia identyfikację i podanie leku.
Lek dostępny jest w opakowaniach blistrowych (7 do 500 tabletek) oraz w butelkach HDPE (14 do 500 tabletek), co pozwala na elastyczne dawkowanie i przechowywanie. Blistry wykonane są z poliamidu, aluminium i PVC, zapewniając optymalną ochronę przed czynnikami zewnętrznymi, natomiast butelki HDPE są nieprzezroczyste i szczelne. Okres ważności produktu wynosi 3 lata od daty produkcji, a lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania poza ochroną przed wilgocią i światłem. Niewykorzystane tabletki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, unikając wyrzucania do kanalizacji lub domowych pojemników na odpady.
cytrynian trietylu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, jelito cienkie, kopolimer kwasu metakrylowego, krospowidon, laurylosiarczan sodu, mannitol, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, poliamid, polietylen wysokiej gęstości, polisorbat, rdzeń tabletki, środek rozsadzający, środowisko kwaśne, stearynian wapnia, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka dojelitowa, tlenek żelaza żółty, węglan sodu, żołądek -
Leksykon leków
Virtago to lek zawierający betahistyny dichlorowodorek w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 24 mg, dostępny w formie niepowlekanych tabletek o różnej średnicy: 7,0 mm (8 mg), 8,5 mm (16 mg) oraz 10,0 mm (24 mg). Tabletki 16 mg i 24 mg posiadają linię podziału umożliwiającą podział na równe dawki, natomiast tabletki 8 mg nie są podzielne. Charakterystyczne oznaczenia to symbol „X” oraz odpowiednio liczby „87”, „88” i „89” na tabletce. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, mannitol, powidon, krospowidon, kwas cytrynowy, krzemionkę koloidalną, talk i kwas stearynowy, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących, rozsadzających i regulatorów kwasowości.
alkohol cukrowy, betahistyny dichlorowodorek, blister, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna, kwas cytrynowy, kwas stearynowy, linia podziału, mannitol, okres ważności, poliamid, polietylen wysokiej gęstości, polipropylen, postać farmaceutyczna, powidon, regulator kwasowości, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, środek wiążący, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka niepowlekana
