politetrafluoroetylen

Politetrafluoroetylen (PTFE), znany również pod nazwą handlową Teflon, to syntetyczny fluoropolimer o szerokim zastosowaniu w medycynie. Charakteryzuje się wyjątkową odpornością chemiczną, niskim współczynnikiem tarcia, hydrofobowością oraz biozgodnością, co czyni go cennym materiałem w zastosowaniach biomedycznych.

W chirurgii naczyniowej PTFE używany jest do produkcji protez naczyniowych, które stosuje się przy rekonstrukcji dużych naczyń krwionośnych. Materiał ten wykorzystywany jest również w kardiochirurgii do produkcji sztucznych zastawek serca, łat naczyniowych oraz w zabiegach naprawczych ubytków przegrody międzyprzedsionkowej i międzykomorowej.

W chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej politetrafluoroetylen stosowany jest jako implant miękkotkankowy, służący do wypełniania ubytków i korekcji defektów. W ortopedii materiał ten znajduje zastosowanie w endoprotezach stawowych jako element powierzchni ślizgowej, zmniejszający tarcie i zwiększający trwałość implantu.

Mimo licznych zalet, stosowanie PTFE wiąże się z pewnymi ograniczeniami, takimi jak ryzyko zakrzepicy przy protezach naczyniowych o małej średnicy czy możliwość wystąpienia reakcji zapalnych. Współczesne badania koncentrują się na modyfikacji powierzchni PTFE w celu poprawy jego właściwości hemokompatybilnych i zmniejszenia ryzyka powikłań.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Skład i postać leku – Dexilant 30 mg

Dexilant jest lekiem dostępnym w formie twardych kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, zawierających dekslanzoprazol w dawkach 30 mg oraz 60 mg. Kapsułki charakteryzują się kontrolowanym uwalnianiem substancji czynnej, co zapewnia stabilną farmakokinetykę. Kapsułka 30 mg zawiera 68 mg sacharozy, natomiast kapsułka 60 mg – 76 mg sacharozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją cukrów. Różnice w wyglądzie kapsułek (30 mg: niebieskie wieczko, szary korpus, rozmiar 3; 60 mg: niebieskie wieczko i korpus, rozmiar 2) oraz oznaczeniach nadrukowanych na kapsułkach („TAP” i odpowiednio „30” lub „60”) ułatwiają identyfikację dawki.
chlorek potasu, cytrynian trietylu, dekslanzoprazol, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, indygotyna, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, karagen, kopolimer kwasu metakrylowego i etylu akrylanu, krzemionka koloidalna bezwodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, mono-oleinian glicerolu, niskopodstawiona hydroksypropyloceluloza, polisorbat, politetrafluoroetylen, roztwór amoniaku, sacharoza, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, węglan magnezu, właściwości farmakodynamiczne, właściwości farmakokinetyczne, ziarenka sacharozy
Leksykon leków
Skład i postać leku – Noxap 200 ppm mol/mol

NOXAP to sprężony gaz medyczny zawierający tlenek azotu (NO) w stężeniu 200 ppm mol/mol (0,2 ml NO na 999,8 ml azotu), przechowywany w butlach aluminiowych pod ciśnieniem 200 bar. Dostępne objętości butli wahają się od 2 do 40 litrów, co odpowiada zawartości gazu od 400 do 7560 litrów (0,4 do 7,56 m³). Butle charakteryzują się turkusowo-niebieską czaszą i białym korpusem, a zawory wykonane są ze stali nierdzewnej, co zapewnia odporność na korozję. Podawanie NOXAP wymaga stosowania sprzętu wykonanego z materiałów kompatybilnych z tlenkiem azotu, takich jak stal nierdzewna, polietylen, polipropylen oraz wybrane fluoropolimery. Należy unikać kontaktu z kauczukiem butylowym, poliamidem i poliuretanem ze względu na ryzyko degradacji i zmiany właściwości leku.
azot, butla gazowa, ciśnienie resztkowe, dwutlenek azotu, gaz medyczny, gaz medyczny sprężony, kauczuk butylowy, materiał utleniający, mieszanina gazowa, poliamid, polietylen, polipropylen, politetrafluoroetylen, politrifluorochloroetylen, poliuretan, regulator ciśnienia, stal nierdzewna, tlenek azotu
Leksykon leków
Skład i postać leku – Noxap 800 ppm mol/mol

NOXAP to gaz medyczny zawierający tlenek azotu (NO) w stężeniu 800 ppm mol/mol (0,8 ml NO na 999,2 ml azotu), dostępny w butlach aluminiowych o pojemnościach od 2 do 40 litrów, napełnianych pod ciśnieniem 200 bar. Produkt jest bezbarwny i bezwonny, a azot stanowi jedyną substancję pomocniczą. Ze względu na właściwości korozyjne NO i obecność NO₂ w wilgotnym gazie, systemy podawania muszą być wykonane z materiałów kompatybilnych, takich jak stal nierdzewna, polietylen, polipropylen oraz fluoropolimery. Nie zaleca się stosowania kauczuku butylowego, poliamidu i poliuretanu. Produkt ma 3-letni okres ważności przy odpowiednich warunkach przechowywania, które obejmują przechowywanie butli w pozycji pionowej, w dobrze wentylowanych, suchych i chłodnych pomieszczeniach, z dala od źródeł ciepła i materiałów łatwopalnych.
butla gazowa, dwutlenek azotu, gaz medyczny, gaz medyczny sprężony, kauczuk butylowy, niezgodność farmaceutyczna, NOXAP, okres ważności, poliamid, polietylen, polipropylen, politetrafluoroetylen, politrifluorochloroetylen, poliuretan, regulator ciśnienia, stal nierdzewna, tlenek azotu
Leksykon leków
Skład i postać leku – Veletri 1,5 mg

VELETRI to lek zawierający epoprostenol sodowy, dostępny w dwóch dawkach: 0,5 mg (0,531 mg epoprostenolu sodowego) oraz 1,5 mg (1,593 mg epoprostenolu sodowego) w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej. Po rekonstytucji 5 ml roztworu zawiera odpowiednio 0,5 mg lub 1,5 mg epoprostenolu, co daje stężenia 0,1 mg/ml i 0,3 mg/ml. Substancje pomocnicze to sacharoza, arginina oraz wodorotlenek sodu, które stabilizują pH roztworu. Lek wymaga dwustopniowego przygotowania: rekonstytucji proszku jałową wodą do wstrzykiwań lub 0,9% roztworem NaCl, a następnie rozcieńczenia do ostatecznego stężenia. Rozcieńczony roztwór należy chronić przed światłem i może być przechowywany do 8 dni w temperaturze 2–8°C, natomiast przed rekonstytucją nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, z wyłączeniem zamrażania.
arginina, dostęp dożylny, epoprostenol, epoprostenol sodowy, filtr przepływowy, hemodializa, infuzja dożylna, niezgodność farmaceutyczna, polieterosulfon, politereftalan etylenu, politetrafluoroetylen, pompa ambulatoryjna, rekonstytucja proszku, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, sacharoza, system podawania leku, tętnicze nadciśnienie płucne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu
Leksykon leków
Skład i postać leku – Scholl Zestaw na grzybicę paznokci 50 mg/ml

Scholl Zestaw na grzybicę paznokci to lakier do paznokci leczniczy zawierający substancję czynną amorolfinę w postaci chlorowodorku w stężeniu 55,74 mg/mL (co odpowiada 50 mg amorolfiny/mL). Preparat jest przeznaczony do miejscowego stosowania na zainfekowane paznokcie i występuje w postaci przejrzystego, bezbarwnego do bladożółtego roztworu. W składzie znajdują się również substancje pomocnicze takie jak amoniowego metakrylanu kopolimer (Eudragit RL 100), triacetyna, butylu octan, etylu octan oraz etanol bezwodny w stężeniu 482,53 mg/mL (55,4% w/v), który ma istotne znaczenie kliniczne ze względu na swoje właściwości. Produkt dostępny jest w opakowaniach o pojemności 2,5 mL lub 3 mL, zawierających butelkę z lakierem, 10 aplikatorów wielokrotnego użytku, 30 wacików nasączonych alkoholem izopropylowym oraz 30 jednorazowych pilniczków do paznokci.
alkohol izopropylowy, amorolfina, chlorowodorek amorolfiny, etanol bezwodny, grzybica paznokci, kopolimer metakrylanu amoniowego, lakier do paznokci leczniczy, łatwopalność, niezgodność farmaceutyczna, octan butylu, octan etylu, plastyfikator, polietylen o niskiej gęstości, polietylen wysokiej gęstości, politetrafluoroetylen, substancja pomocnicza, triacetyna

politetrafluoroetylen

Powiązane wpisy

Skład i postać leku – Dexilant 30 mg

Skład i postać leku – Noxap 200 ppm mol/mol

Skład i postać leku – Noxap 800 ppm mol/mol

Skład i postać leku – Veletri 1,5 mg

Skład i postać leku – Scholl Zestaw na grzybicę paznokci 50 mg/ml