zwłóknienie osierdzia
Zwłóknienie osierdzia to przewlekły, postępujący proces patologiczny charakteryzujący się pogrubieniem i bliznowaceniem osierdzia, prowadzący do utraty jego elastyczności. W zaawansowanym stadium może prowadzić do zaciskającego zapalenia osierdzia, które ogranicza napełnianie komór serca i powoduje objawy niewydolności prawokomorowej.
Najczęstszymi przyczynami zwłóknienia osierdzia są infekcje (szczególnie gruźlica w krajach rozwijających się), radioterapia klatki piersiowej, przebyte operacje kardiochirurgiczne, choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne zapalenie osierdzia. Rzadziej wywołują je urazy, nowotwory czy niektóre leki.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe: echokardiografię, tomografię komputerową i rezonans magnetyczny, które uwidaczniają pogrubienie osierdzia i zaburzenia funkcji rozkurczowej serca. Cewnikowanie serca może wykazać wyrównanie ciśnień końcoworozkurczowych w komorach, charakterystyczne dla zaciskania osierdzia.
Leczenie w początkowych stadiach może być zachowawcze, jednak w przypadku istotnego upośledzenia funkcji serca metodą z wyboru jest perikardiektomia – chirurgiczne usunięcie zwłókniałego osierdzia. Zabieg ten, choć obarczony pewnym ryzykiem, może przynieść znaczącą poprawę kliniczną i hemodynamiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dostinex
Kabergolina, pochodna sporyszu, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, zespołem Raynauda, chorobą wrzodową, krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz poważnymi zaburzeniami psychicznymi. U chorych z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C wg Child-Pugh) obserwuje się zwiększenie AUC po podaniu dawki 1 mg, co wymaga rozważenia mniejszych dawek. Istotnym zagrożeniem jest rozwój włóknienia sercowo-płucnego i surowiczego, w tym zwłóknienia zastawek serca, co wiąże się z długotrwałym stosowaniem kabergoliny i aktywnością agonistyczną wobec receptorów 5HT2B. Zaleca się regularne monitorowanie pacjentów, w tym echokardiogram co 3-6 miesięcy po rozpoczęciu terapii, a następnie co 6-12 miesięcy, oraz ocenę objawów takich jak duszność, kaszel, ból w klatce piersiowej, obrzęki czy ból brzucha, które mogą wskazywać na progresję włóknienia. W przypadku wykrycia patologii zastawkowej konieczne jest przerwanie leczenia.
choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, echokardiogram, guz przysadki, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hipogonadyzm, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie indukowane ciążą, nadciśnienie poporodowe, napad nagłego zasypiania, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, OB, płyn w osierdziu, pochodna sporyszu, psychoza, skala Child-Pugh, stan przedrzucawkowy, udar mózgu, uzależnienie od hazardu, wada zastawki serca, włóknienie zaotrzewnowe, włóknienie zastawek, wysięk opłucnowy, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie psychiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie widzenia, zaciskające zapalenie osierdzia, zapalenie opłucnej, zapalenie osierdzia, zawał mięśnia sercowego, zespół Raynauda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie opłucnej, zwłóknienie osierdzia, zwłóknienie płuc - Leksykon substancji czynnych
Kabergolina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kabergolina, pochodna sporyszu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, zespołem Raynauda, chorobą wrzodową, krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz u osób z historią poważnych zaburzeń psychicznych, zwłaszcza psychoz. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C wg Child-Pugh) obserwuje się istotny wzrost AUC po jednorazowej dawce 1 mg, co wskazuje na konieczność stosowania mniejszych dawek. Terapia kabergoliną może wywoływać niedociśnienie ortostatyczne, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami hipotensyjnymi. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem rozwoju włóknistych i surowiczych stanów zapalnych, w tym zwłóknienia opłucnej, płuc, osierdzia oraz wad zastawkowych serca (aortalnej, mitralnej, trójdzielnej). Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz regularną ocenę korzyści i ryzyka terapii, w tym badania echokardiograficzne co 3-6 miesięcy, a następnie co 6-12 miesięcy. W przypadku wykrycia nowych lub pogarszających się zmian zastawkowych kabergolinę należy natychmiast odstawić.
agonista dopaminy, badanie echokardiograficzne, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, guz przysadki, hiperprolaktynemia, hipogonadyzm, kabergolina, kompulsywne objadanie się, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie indukowane ciążą, nadciśnienie poporodowe, napad nagłego zasypiania, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, OB, płyn w osierdziu, pochodna sporyszu, pole pod krzywą stężenia, psychoza, skala Child-Pugh, stan przedrzucawkowy, udar mózgu, uzależnienie od hazardu, wada zastawkowa serca, włóknienie zaotrzewnowe, wysięk opłucnowy, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie psychiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaciskające zapalenie osierdzia, zapalenie opłucnej, zapalenie osierdzia, zawał mięśnia sercowego, zespół Raynauda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie opłucnej, zwłóknienie osierdzia, zwłóknienie płuc - Leksykon substancji czynnych
Ergotamina – Działania niepożądane
Ergotamina, stosowana głównie w leczeniu migreny, występuje w preparatach takich jak Bellergot (0,3 mg winianu ergotaminy), Coffecorn forte (1 mg winianu ergotaminy z 100 mg kofeiny), Coffecorn mite (500 μg winianu ergotaminy z 25 mg kofeiny) oraz Ergotaminum Filofarm (1 mg winianu ergotaminy). Jej stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które zależą od dawki i czasu terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia neurologiczne (senność, parestezje, bóle głowy, zawroty głowy), działania ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia, przerost dziąseł) oraz reakcje alergiczne (pokrzywka, wysypka). Preparaty zawierające kofeinę dodatkowo mogą powodować bezsenność, drażliwość i drżenia mięśniowe. Ergotamina wpływa także na układ wzrokowy (częste zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, światłowstręt) oraz wywołuje suchość błon śluzowych i zmniejszenie wydzielania potu.
agranulocytoza, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie teratogenne, ergotyzm, inhibitory CYP3A4, małopłytkowość, migrena, niedokrwienie mięśnia serca, niedokrwistość megaloblastyczna, parestezje, polekowy ból głowy, skurcz naczyń krwionośnych, skurcz naczyń wieńcowych, toksyczna nekroliza naskórka, winian ergotaminy, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmiany niedokrwienne, zwłóknienie mięśnia sercowego, zwłóknienie osierdzia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dostinex 0,5 mg
Lek Dostinex (kabergolina) w dawce 0,5 mg w postaci tabletek posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na kabergolinę, inne pochodne sporyszu oraz składniki pomocnicze, w tym laktozę bezwodną (75,9 mg). Ponadto, obecność w wywiadzie zwłóknienia płuc, osierdzia lub przestrzeni pozaotrzewnowej wyklucza stosowanie leku ze względu na ryzyko zaostrzenia procesu zwłóknieniowego. Przed planowaną długotrwałą terapią konieczne jest wykonanie echokardiografii w celu wykluczenia wady zastawkowej serca, która stanowi kolejne przeciwwskazanie do stosowania kabergoliny.
badanie echokardiograficzne, choroba układu sercowo-naczyniowego, długotrwałe leczenie, Dostinex, echokardiografia, hipotensja ortostatyczna, kabergolina, laktoza bezwodna, nadwrażliwość na składniki, nietolerancja laktozy, pochodne sporyszu, wada zastawkowa serca, zaburzenie czynności wątroby, zwłóknienie osierdzia, zwłóknienie przestrzeni pozaotrzewnowej