aplazja kości promieniowej
Aplazja kości promieniowej to wrodzona wada rozwojowa charakteryzująca się brakiem lub znacznym niedorozwojem kości promieniowej przedramienia. Jest to stosunkowo rzadka malformacja, występująca z częstością około 1 na 30 000 żywych urodzeń, częściej u chłopców niż u dziewczynek.
Zaburzenie to może występować jedno- lub obustronnie i często towarzyszy innym wadom wrodzonym w ramach zespołów genetycznych, takich jak zespół VACTERL, zespół Holt-Orama czy zespół TAR (trombocytopenia z aplazją kości promieniowej). Aplazja kości promieniowej powoduje charakterystyczne zniekształcenie ręki i przedramienia – nadgarstek jest odchylony w stronę promieniową, a kciuk może być hipoplastyczny lub nieobecny.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (RTG, USG, MRI), badania genetyczne oraz ocenę innych układów pod kątem współistniejących wad. Leczenie jest wielospecjalistyczne i zależy od stopnia zaburzenia. Obejmuje zarówno leczenie zachowawcze (fizykoterapia, zaopatrzenie ortopedyczne), jak i operacyjne (procedury centralizacji nadgarstka, stabilizacji, rekonstrukcji ścięgien i przeszczepy kostne).
Rokowanie zależy od nasilenia wady, obecności innych malformacji oraz wczesnej interwencji terapeutycznej. Kluczowe znaczenie ma wielospecjalistyczne podejście obejmujące chirurga ręki, genetyka, fizjoterapeutę i innych specjalistów, zależnie od współistniejących problemów zdrowotnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dipromal 200 mg
Walproinian magnezu, substancja czynna Dipromalu, jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym bez spełnienia warunków programu zapobiegania ciąży oraz w ciąży, ze względu na wysokie ryzyko teratogenne. Monoterapia walproinianem w ciąży wiąże się z występowaniem wad rozwojowych u 10,73% płodów (95% CI: 8,16-13,29), co jest znacząco wyższe niż w populacji ogólnej (2-3%). Ryzyko to jest dawkozależne, choć nie określono dawki progowej bezpiecznej dla płodu. Do najczęstszych wad należą wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenoza, wady serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn. Ekspozycja na walproinian w życiu płodowym zwiększa także ryzyko opóźnień rozwojowych (30-40% dzieci), obniżenia IQ o 7-10 punktów oraz zaburzeń ze spektrum autyzmu (3-5-krotnie wyższe ryzyko) i ADHD.
ADHD, afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, choroba afektywna dwubiegunowa, czynnik krzepnięcia, Dipromal, dysmorfizm twarzy, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, kraniostenoza, kwas foliowy, lek o przedłużonym uwalnianiu, małopłytkowość, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, niedobór czynników krzepnięcia, niedoczynność tarczycy, padaczka, politerapia, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, teratogenność, wada cewy nerwowej, wada nerki, wada serca, wady wrodzone, walproinian magnezu, witamina K, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny, zespół odstawienny, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Convival Chrono 500 mg
Walproinian sodu, substancja czynna w produkcie Convival Chrono, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez spełnienia warunków programu zapobiegania ciąży, ze względu na wysokie ryzyko teratogenności i zaburzeń rozwojowych płodu. Monoterapia walproinianem w ciąży wiąże się z występowaniem wad wrodzonych u 10,73% dzieci (95% CI: 8,16-13,29), co jest znacząco wyższe niż w populacji ogólnej (2-3%). Do najczęstszych wad należą wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenoza, wady serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn. Ponadto, ekspozycja na walproinian w życiu płodowym zwiększa ryzyko opóźnień rozwojowych (30-40% dzieci), obniżenia IQ o 7-10 punktów oraz zaburzeń ze spektrum autyzmu i ADHD. Ryzyko jest zależne od dawki, jednak nie ustalono bezpiecznej dawki progowej.
ADHD, afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, brak miesiączki, choroba afektywna dwubiegunowa, czynnik krzepnięcia, drgawki, dysmorfizm twarzy, fibrynogen, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, kraniostenoza, leczenie padaczki, małoocze, małopłytkowość, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, niedoczynność tarczycy, płytki krwi, politerapia walproinianem, Program Zapobiegania Ciąży, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, szczelina oka, terapia wielolekowa, teratogenność, test krzepnięcia, wada cewy nerwowej, wada nerek, wada rozwojowa oka, wada serca, walproinian sodu, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie autystyczne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie rozwojowe, zespół odstawienny, zespół policystycznych jajników - Leksykon substancji czynnych
Walproinian magnezu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Walproinian magnezu (Dipromal) jest silnie teratogenny i przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Stosowanie walproinianu w monoterapii w ciąży wiąże się z ryzykiem wrodzonych wad rozwojowych u około 10,73% dzieci (95% CI: 8,16-13,29), co jest znacząco wyższe niż w populacji ogólnej (2-3%). Wady obejmują m.in. wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenozę, wady serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn, a także wady rozwojowe oka. Ryzyko jest zależne od dawki, jednak nie ustalono bezpiecznej dawki progowej. Narażenie płodu na walproinian może prowadzić do opóźnień rozwojowych, obniżenia IQ o 7-10 punktów, zaburzeń pamięci, zdolności językowych oraz zwiększonego ryzyka zaburzeń ze spektrum autyzmu (3-krotnie wyższe) i autyzmu dziecięcego (5-krotnie wyższe), a także ADHD.
ADHD, afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, choroba afektywna dwubiegunowa, dysmorfizm twarzy, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, induktor enzymatyczny, kraniostenoza, kwas foliowy, liczba płytek krwi, małopłytkowość, monitoring prenatalny, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, narażenie płodu, niedoczynność tarczycy, objaw odstawienia, padaczka, policystyczne jajniki, politerapia walproinianem, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, stężenie fibrynogenu, teratogenność, test krzepnięcia, wada cewy nerwowej, wada nerek, wada serca, wada wrodzona, walproinian magnezu, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rozwojowe, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Absenor 500 mg
Walproinian sodu (Absenor) jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej, oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznego programu zapobiegania ciąży. W leczeniu padaczki dopuszcza się jego stosowanie w ciąży jedynie w braku alternatyw, przy czym zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki, podział dawki na kilka mniejszych oraz preferowanie postaci o przedłużonym uwalnianiu. Ekspozycja płodu na walproinian wiąże się z wysokim ryzykiem wad wrodzonych (około 11% w monoterapii u kobiet z padaczką vs. 2-3% w populacji ogólnej), w tym wad cewy nerwowej, dysmorfizmu twarzy, rozszczepu wargi i podniebienia, wad serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn. Ponadto, narażenie prenatalne zwiększa ryzyko zaburzeń neurorozwojowych, takich jak opóźnienia rozwojowe (30-40% dzieci przedszkolnych), obniżony IQ o 7-10 punktów w wieku szkolnym, autyzm (3-5-krotnie wyższe ryzyko) oraz ADHD (1,5-krotnie wyższe ryzyko). Konieczne jest specjalistyczne monitorowanie prenatalne, w tym badania w kierunku wad cewy nerwowej, oraz regularne oznaczanie stężenia walproinianu w surowicy, które może ulegać znacznym wahaniom w ciąży (np. trzykrotny wzrost w III trymestrze).
ADHD, afibrynogenemia, amenorrhea, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, choroba afektywna dwubiegunowa, coloboma, głuchota, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, klirens walproinianu, kraniostenoza, mikroftalmia, niedoczynność tarczycy, padaczka, Program Zapobiegania Ciąży, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, suplementacja kwasu foliowego, teratogenność, trombocytopenia, wada cewy nerwowej, walproinian, walproinian sodu, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny, zespół odstawienny, zespół policystycznych jajników