monoterapia walproinianem

Monoterapia walproinianem to metoda leczenia, w której kwas walproinowy (lub jego sole) stosowany jest jako jedyny lek przeciwpadaczkowy. Walproinian to lek o szerokim spektrum działania przeciwdrgawkowego, skuteczny w różnych typach napadów padaczkowych oraz w chorobach afektywnych dwubiegunowych.

Walproinian wykazuje skuteczność w leczeniu padaczki uogólnionej, szczególnie w przypadku napadów nieświadomości, napadów mioklonicznych i tonicznych. Jest także stosowany w padaczce częściowej oraz w zapobieganiu napadom padaczkowym wtórnie uogólnionym. Monoterapia walproinianem jest często wybierana jako leczenie pierwszego rzutu w nowo zdiagnozowanej padaczce uogólnionej idiopatycznej.

Mechanizm działania walproinianu obejmuje blokowanie kanałów sodowych i wapniowych, wzmacnianie transmisji GABA-ergicznej oraz modulację aktywności receptorów glutaminianergicznych. Te wielokierunkowe efekty farmakologiczne zapewniają skuteczność leku w różnych typach padaczki.

Należy pamiętać, że walproinian ma poważne ograniczenia w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na wysoki potencjał teratogenny. Lek może powodować też hepatotoksyczność, zaburzenia hematologiczne, trzustkowe i metaboliczne, co wymaga monitorowania parametrów laboratoryjnych podczas terapii. Monoterapia walproinianem pozwala zminimalizować ryzyko interakcji lekowych, co jest jej istotną zaletą w porównaniu do politerapii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dipromal 200 mg

Walproinian magnezu, substancja czynna Dipromalu, jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym bez spełnienia warunków programu zapobiegania ciąży oraz w ciąży, ze względu na wysokie ryzyko teratogenne. Monoterapia walproinianem w ciąży wiąże się z występowaniem wad rozwojowych u 10,73% płodów (95% CI: 8,16-13,29), co jest znacząco wyższe niż w populacji ogólnej (2-3%). Ryzyko to jest dawkozależne, choć nie określono dawki progowej bezpiecznej dla płodu. Do najczęstszych wad należą wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenoza, wady serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn. Ekspozycja na walproinian w życiu płodowym zwiększa także ryzyko opóźnień rozwojowych (30-40% dzieci), obniżenia IQ o 7-10 punktów oraz zaburzeń ze spektrum autyzmu (3-5-krotnie wyższe ryzyko) i ADHD.
ADHD, afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, choroba afektywna dwubiegunowa, czynnik krzepnięcia, Dipromal, dysmorfizm twarzy, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, kraniostenoza, kwas foliowy, lek o przedłużonym uwalnianiu, małopłytkowość, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, niedobór czynników krzepnięcia, niedoczynność tarczycy, padaczka, politerapia, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, teratogenność, wada cewy nerwowej, wada nerki, wada serca, wady wrodzone, walproinian magnezu, witamina K, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny, zespół odstawienny, zespół policystycznych jajników
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Convival Chrono 500 mg

Walproinian sodu, substancja czynna w produkcie Convival Chrono, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez spełnienia warunków programu zapobiegania ciąży, ze względu na wysokie ryzyko teratogenności i zaburzeń rozwojowych płodu. Monoterapia walproinianem w ciąży wiąże się z występowaniem wad wrodzonych u 10,73% dzieci (95% CI: 8,16-13,29), co jest znacząco wyższe niż w populacji ogólnej (2-3%). Do najczęstszych wad należą wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenoza, wady serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn. Ponadto, ekspozycja na walproinian w życiu płodowym zwiększa ryzyko opóźnień rozwojowych (30-40% dzieci), obniżenia IQ o 7-10 punktów oraz zaburzeń ze spektrum autyzmu i ADHD. Ryzyko jest zależne od dawki, jednak nie ustalono bezpiecznej dawki progowej.
ADHD, afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, brak miesiączki, choroba afektywna dwubiegunowa, czynnik krzepnięcia, drgawki, dysmorfizm twarzy, fibrynogen, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, kraniostenoza, leczenie padaczki, małoocze, małopłytkowość, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, niedoczynność tarczycy, płytki krwi, politerapia walproinianem, Program Zapobiegania Ciąży, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, szczelina oka, terapia wielolekowa, teratogenność, test krzepnięcia, wada cewy nerwowej, wada nerek, wada rozwojowa oka, wada serca, walproinian sodu, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie autystyczne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie rozwojowe, zespół odstawienny, zespół policystycznych jajników
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Absenor 300 mg

Walproinian sodu, zawarty w produkcie leczniczym Absenor (tabletki o przedłużonym uwalnianiu 300 mg lub 500 mg), wykazuje istotne działanie teratogenne oraz wpływa negatywnie na płodność u kobiet i mężczyzn. U kobiet w wieku rozrodczym i ciężarnych stosowanie walproinianu jest przeciwwskazane, z wyjątkiem sytuacji, gdy brak jest alternatywnego leczenia padaczki, przy jednoczesnym wdrożeniu programu zapobiegania ciąży. Ekspozycja płodowa na walproinian wiąże się z około 11% ryzykiem wad wrodzonych, w tym wad cewy nerwowej, dysmorfizmu twarzy, wad serca, nerek i kończyn, a także zaburzeń narządów zmysłów (np. głuchota, coloboma, małoocze). Ryzyko wad i zaburzeń neurorozwojowych (opóźnienia rozwoju, obniżony IQ o 7-10 punktów, autyzm, ADHD) jest zależne od dawki i zwiększa się przy terapii wielolekowej. Zaleca się ścisły monitoring stężenia walproinianu w surowicy, szczególnie w III trymestrze, oraz specjalistyczny nadzór prenatalny i suplementację kwasem foliowym.
ADHD, afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, bariera łożyskowa, choroba afektywna dwubiegunowa, dysmorfizm twarzy, działanie teratogenne, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, induktor enzymatyczny, klirens walproinianu, kraniostenoza, małoocze, monoterapia walproinianem, napad padaczkowy, niedoczynność tarczycy, padaczka, policystyczne jajniki, rozszczep wargi i podniebienia, sodu walproinian, stan padaczkowy, suplementacja kwasem foliowym, szczelina oka, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, wada cewy nerwowej, wada serca, wada wrodzona, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie odżywiania, zaburzenie słuchu, zespół krwotoczny
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Depakine Chronosphere 1000 (666,60 mg + 290,27 mg)/sasz.

Walproinian sodu, substancja czynna preparatu Depakine Chronosphere, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz w wieku rozrodczym bez skutecznego programu zapobiegania ciąży, ze względu na wysokie ryzyko wad wrodzonych i zaburzeń neurorozwojowych u płodu. Monoterapia walproinianem w ciąży wiąże się z około 11% ryzykiem ciężkich wad wrodzonych, znacznie przewyższającym ryzyko w populacji ogólnej (2-3%). Wady obejmują m.in. wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenozę, wady serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn. Ryzyko jest dawkozależne, jednak nie ustalono bezpiecznej dawki progowej. Ponadto, ekspozycja na walproinian w życiu płodowym zwiększa ryzyko zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu (3-5-krotnie) oraz ADHD (1,5-krotnie), a także opóźnień rozwojowych i obniżenia IQ o 7-10 punktów w wieku szkolnym. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, podział dawki na kilka mniejszych oraz preparaty o przedłużonym uwalnianiu, a także specjalistyczny monitoring prenatalny i suplementację kwasem foliowym, choć ta nie eliminuje ryzyka wad związanych z walproinianem.
afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, bariera łożyska, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężka wada wrodzona, coloboma, dysmorfizm twarzy, fenobarbital, hiperkinezja, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, iloraz inteligencji, kraniostenoza, kwas foliowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, małoocze, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, niedoczynność tarczycy, niedotlenienie, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, terapia wielolekowa, trombocytopenia, wada cewy nerwowej, wada rozwojowa oka, walproinian sodu, witamina K, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie słuchu, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny, zespół nadpobudliwości psychoruchowej, zespół odstawienia, zespół policystycznych jajników
Leksykon substancji czynnych
Walproinian magnezu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Walproinian magnezu (Dipromal) jest silnie teratogenny i przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Stosowanie walproinianu w monoterapii w ciąży wiąże się z ryzykiem wrodzonych wad rozwojowych u około 10,73% dzieci (95% CI: 8,16-13,29), co jest znacząco wyższe niż w populacji ogólnej (2-3%). Wady obejmują m.in. wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenozę, wady serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn, a także wady rozwojowe oka. Ryzyko jest zależne od dawki, jednak nie ustalono bezpiecznej dawki progowej. Narażenie płodu na walproinian może prowadzić do opóźnień rozwojowych, obniżenia IQ o 7-10 punktów, zaburzeń pamięci, zdolności językowych oraz zwiększonego ryzyka zaburzeń ze spektrum autyzmu (3-krotnie wyższe) i autyzmu dziecięcego (5-krotnie wyższe), a także ADHD.
ADHD, afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, choroba afektywna dwubiegunowa, dysmorfizm twarzy, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, induktor enzymatyczny, kraniostenoza, kwas foliowy, liczba płytek krwi, małopłytkowość, monitoring prenatalny, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, narażenie płodu, niedoczynność tarczycy, objaw odstawienia, padaczka, policystyczne jajniki, politerapia walproinianem, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, stężenie fibrynogenu, teratogenność, test krzepnięcia, wada cewy nerwowej, wada nerek, wada serca, wada wrodzona, walproinian magnezu, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rozwojowe, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ValproLEK 300 300 mg

Walproinian (ValproLEK 300) stosowany u kobiet w wieku rozrodczym wiąże się z wysokim ryzykiem teratogenności i negatywnym wpływem na rozwój płodu, co wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży u kobiet z chorobą afektywną dwubiegunową oraz u kobiet z padaczką, jeśli dostępne są alternatywne terapie. Ryzyko wad wrodzonych, w tym wad cewy nerwowej, dysmorfizmu twarzy, rozszczepu wargi i podniebienia, wad serca, nerek, kończyn oraz zaburzeń słuchu i wzroku, wynosi około 10,73% (95% CI: 8,16-13,29) przy monoterapii walproinianem, co jest znacząco wyższe niż w populacji ogólnej (2-3%). Ryzyko to jest zależne od dawki, jednak nie określono dawki progowej bezpiecznej dla płodu. Ekspozycja na walproinian w okresie prenatalnym zwiększa także ryzyko zaburzeń neurorozwojowych, w tym obniżenia IQ o 7-10 punktów, zaburzeń ze spektrum autyzmu (3-5-krotnie wyższe ryzyko) oraz ADHD (około 1,5-krotnie wyższe ryzyko).
ADHD, afibrynogenemia, bariera łożyska, brak miesiączki, choroba afektywna dwubiegunowa, coloboma, czynnik krzepnięcia, dysmorfizm twarzy, głuchota, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, iloraz inteligencji, kraniostenoza, kwas foliowy, lamotrygina, lewetyracetam, małoocze, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, niedoczynność tarczycy, opóźnienie mowy, padaczka, rozszczep wargi i podniebienia, ryzyko teratogenne, teratogenność, trombocytopenia, wada cewy nerwowej, wada rozwojowa oka, wada wrodzona, walproinian, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie słuchu, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny, zespół odstawienny, zespół policystycznych jajników
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Arpixor 15 mg

Arypiprazol, substancja czynna leku Arpixor, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy psycholeptyków (kod ATC: N05AX12), wykazującym częściowy agonizm receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5HT1a oraz antagonizm receptorów 5HT2a. Jego mechanizm działania opiera się na modulacji układu dopaminergicznego i serotoninergicznego, co potwierdzają badania PET oraz in vitro, wskazujące na silne powinowactwo do receptorów D2, D3, 5HT1a i 5HT2a oraz umiarkowane do D4, 5HT2c, 5HT7, alfa-1 adrenergicznych i H1 histaminowych. W badaniach klinicznych arypiprazol wykazał skuteczność w leczeniu schizofrenii, zarówno w krótkoterminowych (4-6 tygodni) badaniach kontrolowanych placebo (n=1228), jak i w długoterminowym (52 tygodnie) porównaniu z haloperydolem, z odsetkiem utrzymujących odpowiedź terapeutyczną na poziomie 77% (arypiprazol) vs. 73% (haloperydol). Ponadto, w 26-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo arypiprazol znacząco zmniejszył częstość nawrotów schizofrenii (34% vs. 57%). Profil bezpieczeństwa obejmuje brak istotnego przyrostu masy ciała (tylko 13% pacjentów z przyrostem ≥7% masy ciała w porównaniu do 33% przy olanzapinie) oraz brak klinicznie istotnych zmian lipidów i korzystny wpływ na poziom prolaktyny (hiperprolaktynemia u 0,3% vs. 0,2% placebo).
W leczeniu epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I arypiprazol wykazał skuteczność w monoterapii w badaniach kontrolowanych placebo, zarówno w krótkich (3-tygodniowych) jak i długoterminowych (12-tygodniowych) badaniach, z efektem porównywalnym do litu i haloperydolu. W badaniu 6-tygodniowym u pacjentów częściowo opornych na lit lub walproinian, dodanie arypiprazolu przyniosło istotną poprawę objawów maniakalnych. W 26-tygodniowym badaniu przedłużonym o 74 tygodnie, arypiprazol jako terapia podtrzymująca znacząco zmniejszył ryzyko nawrotu choroby dwubiegunowej (współczynnik ryzyka 0,54) oraz nawrotu manii (współczynnik ryzyka 0,35), jednak nie wykazał przewagi nad placebo w zapobieganiu nawrotom depresji. Szczególnie korzystne wyniki uzyskano w terapii skojarzonej z litem, gdzie ryzyko nawrotu epizodu maniakalnego zmniejszyło się z 45% do 16%. Dane te potwierdzają wysoką skuteczność i korzystny profil bezpieczeństwa arypiprazolu w leczeniu schizofrenii oraz zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I, z minimalnym wpływem na parametry metaboliczne i prolaktynę.
arypiprazol, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, epizod maniakalny, epizod mieszany, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, hipoprolaktynemia, monoterapia litem, monoterapia walproinianem, nawrót choroby, objawy maniakalne, parametr metaboliczny, pozytonowa tomografia emisyjna, prolaktyna, rapid cycling, receptor dopaminowy D2, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy 5HT1a, receptor serotoninowy 5HT2a, skala CGI-BP, skala Montgomery-Åsberg, skala PANSS, skala Y-MRS, stabilizator nastroju, triglicerydy, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ValproLEK 500 500 mg

Walproinian jest lekiem o istotnym wpływie na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodu, co wymaga szczegółowego informowania pacjentek w wieku rozrodczym oraz mężczyzn planujących ojcostwo. W leczeniu padaczki walproinian jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że brak jest alternatyw, a w chorobie afektywnej dwubiegunowej jest bezwzględnie przeciwwskazany. U kobiet w wieku rozrodczym stosowanie walproinianu wymaga realizacji programu zapobiegania ciąży. Ryzyko wad wrodzonych u dzieci narażonych na walproinian w monoterapii wynosi 10,73% (95% CI: 8,16-13,29), co jest znacząco wyższe niż w populacji ogólnej (2-3%). Wady obejmują m.in. wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenozę, wady serca, nerek, kończyn oraz zaburzenia słuchu i wzroku. Ryzyko zaburzeń neurorozwojowych, takich jak opóźnienia rozwojowe, obniżony IQ (o 7-10 punktów), autyzm i ADHD, jest również istotnie podwyższone.
ADHD, afibrynogenemia, bariera łożyskowa, choroba afektywna dwubiegunowa, coloboma, dysmorfizm twarzy, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, induktor enzymatyczny, kraniostenoza, małoocze, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, niedoczynność tarczycy, padaczka, politerapia walproinianem, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, trombocytopenia, wada cewy nerwowej, wada nerki, wada serca, wady wrodzone, walproinian, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie słuchu, zespół krwotoczny, zespół odstawienny, zespół policystycznych jajników
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Convival Chrono 300 mg

Walproinian sodu, substancja czynna preparatu Convival Chrono, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji, zwłaszcza w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej, gdzie przeciwwskazanie jest bezwzględne. W leczeniu padaczki walproinian może być stosowany w ciąży jedynie w braku alternatyw, przy czym zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i formy o przedłużonym uwalnianiu. Dane kliniczne wykazują wysokie ryzyko teratogenności walproinianu, z częstością wad wrodzonych sięgającą 10,73% (95% CI: 8,16-13,29) u dzieci matek stosujących monoterapię w ciąży, w porównaniu do 2-3% w populacji ogólnej. Najczęstsze wady to wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenoza, wady serca, nerek i układu moczowo-płciowego oraz kończyn. Ponadto, narażenie płodu wiąże się z ryzykiem zaburzeń słuchu, wad rozwojowych oczu oraz opóźnień rozwojowych, obniżenia IQ o 7-10 punktów oraz zwiększonego ryzyka ASD i ADHD.
ADHD, afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, bariera łożyskowa, choroba afektywna dwubiegunowa, drgawki, drżenie, dysmorfizm twarzy, działanie teratogenne, głuchota, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, klirens walproinianu, kraniostenoza, małoocze, małopłytkowość, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, niedoczynność tarczycy, padaczka, pobudzenie, Program Zapobiegania Ciąży, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, suplementacja kwasem foliowym, szczelina oka, wada cewy nerwowej, wada nerek, wada rozwojowa oka, wada serca, walproinian sodu, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie słuchu, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny, zespół odstawienny, zespół policystycznych jajników
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Depakine 400 mg (400 mg/4 ml)

Walproinian sodu (Depakine) jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że brak jest alternatywnego leczenia, ze względu na wysokie ryzyko ciężkich wad wrodzonych (około 11% w monoterapii vs. 2-3% w populacji ogólnej) oraz zaburzeń neurorozwojowych u potomstwa. Wady obejmują m.in. wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenozy, wady serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn. Ryzyko jest dawkozależne, jednak nie ustalono bezpiecznej dawki progowej. Narażenie prenatalne wiąże się także z opóźnieniami rozwojowymi, obniżonym IQ o 7-10 punktów, zwiększonym ryzykiem autyzmu (3-5-krotnie) oraz ADHD (1,5-krotnie). Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, preferowanie postaci o przedłużonym uwalnianiu oraz specjalistyczny monitoring prenatalny, w tym suplementację kwasem foliowym, która jednak nie eliminuje ryzyka wad związanych z walproinianem.
ADHD, afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, bariera łożyska, dysmorfizm twarzy, głuchota, hiperkinezja, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, kraniostenoza, małoocze, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, niedoczynność tarczycy, przedłużone uwalnianie, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, trombocytopenia, wada cewy nerwowej, wada rozwojowa oka, walproinian sodu, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny, zespół odstawienny, zespół policystycznych jajników
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Depakine 288,2 mg/5 ml

Walproinian sodu, zawarty w syropie Depakine (288,2 mg/5 ml), jest skutecznym lekiem przeciwpadaczkowym, jednak jego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz u karmiących piersią wiąże się z wysokim ryzykiem teratogenności i zaburzeń neurorozwojowych u potomstwa. Monoterapia walproinianem w ciąży zwiększa ryzyko ciężkich wad wrodzonych do około 11%, w porównaniu z 2-3% w populacji ogólnej, a ryzyko to jest zależne od dawki, choć nie ustalono dawki progowej bezpiecznej dla płodu. Najczęstsze wady obejmują wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenozę, wady serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn. Ponadto, ekspozycja na walproinian może prowadzić do uszkodzenia słuchu, wad rozwojowych oka oraz opóźnień rozwojowych, w tym obniżenia IQ o 7-10 punktów i zwiększonego ryzyka autyzmu (3-5-krotnie) oraz ADHD (1,5-krotnie). U mężczyzn stosujących walproinian przed poczęciem obserwuje się podwyższone ryzyko zaburzeń neurorozwojowych u potomstwa (HR 1,50; 95% CI: 1,09-2,07).
ADHD, afibrynogenemia, coloboma, czynnik krzepnięcia, dysmorfizm twarzy, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, kraniostenoza, lamotrygina, lewetyracetam, mikroftalmia, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, niedoczynność tarczycy, padaczka, rozszczep wargi i podniebienia, spermatogeneza, stan padaczkowy, terapia przeciwpadaczkowa, teratogenność, trombocytopenia, wada cewy nerwowej, wada wrodzona, walproinian sodu, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny, zespół odstawienny, zespół policystycznych jajników
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Depakine Chrono 300 200 mg + 87 mg

Walproinian, stosowany w leczeniu padaczki i choroby afektywnej dwubiegunowej u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży, wiąże się z wysokim ryzykiem teratogenności i zaburzeń neurorozwojowych u płodu. W monoterapii u kobiet z padaczką ryzyko ciężkich wad wrodzonych wynosi około 11%, znacznie przekraczając 2-3% w populacji ogólnej. Wady obejmują m.in. wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenozę, wady serca, nerek i kończyn. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia słuchu i wady rozwojowe oka. Zaburzenia neurorozwojowe u dzieci narażonych na walproinian obejmują opóźnienia rozwojowe (30-40% dzieci przedszkolnych), obniżony iloraz inteligencji (o 7-10 punktów w wieku szkolnym), zwiększone ryzyko autyzmu (3-5-krotnie) oraz ADHD (1,5-krotnie). Nie ustalono bezpiecznej dawki progowej, a ryzyko utrzymuje się przez cały okres ciąży.
ADHD, afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, bariera łożyskowa, choroba afektywna dwubiegunowa, coloboma, czynnik witaminy K, dysmorfizm twarzy, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, kraniostenoza, kwas foliowy, mikroftalmia, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, niedoczynność tarczycy, niedotlenienie, padaczka, Program Zapobiegania Ciąży, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, trombocytopenia, wada cewy nerwowej, wada nerek, wada rozwojowa oka, wada serca, wady wrodzone, walproinian, zaburzenia neurorozwojowe, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie słuchu, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny, zespół odstawienia, zespół policystycznych jajników