zaburzenie adaptacji wzroku

Zaburzenie adaptacji wzroku to niezdolność oka do prawidłowego dostosowania się do zmian natężenia światła w otoczeniu. W warunkach fizjologicznych oko potrafi sprawnie przystosować się zarówno do warunków fotopowych (jasne światło), jak i skotopowych (słabe oświetlenie) – proces ten nazywamy adaptacją wzroku.

Mechanizm adaptacji wzroku opiera się głównie na dwóch procesach: fotochemicznym (regeneracja i rozkład rodopsyny oraz innych fotopigmentów w fotoreceptorach) oraz neuronalnym (zmiana czułości siatkówki i reorganizacja połączeń synaptycznych). Zaburzenia tego procesu mogą mieć podłoże zarówno wrodzone jak i nabyte, a ich nasilenie może być różne – od łagodnych trudności z przystosowaniem wzroku do zmian oświetlenia, po poważne upośledzenie widzenia w określonych warunkach świetlnych.

Do najczęstszych przyczyn zaburzeń adaptacji wzroku należą: niedobory witaminy A, retinopatia barwnikowa, jaskra, zwyrodnienie plamki żółtej, uszkodzenia nerwu wzrokowego, niektóre choroby ogólnoustrojowe (np. cukrzyca), a także działanie niepożądane niektórych leków. Diagnostyka obejmuje badanie ostrości wzroku w różnych warunkach oświetlenia, badanie dna oka, elektroretinografię (ERG) oraz adaptometrię, która pozwala ocenić krzywą adaptacji wzroku do ciemności.

Leczenie zaburzeń adaptacji wzroku zależy od przyczyny i może obejmować suplementację witaminy A, leczenie choroby podstawowej, ochronę przed intensywnym światłem oraz rehabilitację wzrokową. W niektórych przypadkach pomocne są specjalne filtry optyczne i okulary, które mogą poprawić komfort widzenia w trudnych warunkach oświetleniowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl