przewodnienie zewnątrzkomórkowe

Przewodnienie zewnątrzkomórkowe (hipervolemia przestrzeni zewnątrzkomórkowej) to stan kliniczny charakteryzujący się nadmiernym gromadzeniem płynu w przestrzeni pozakomórkowej organizmu. Jest to zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, w którym dochodzi do zwiększenia objętości płynu pozakomórkowego bez proporcjonalnego wzrostu objętości płynu wewnątrzkomórkowego.

Etiologia przewodnienia zewnątrzkomórkowego obejmuje niewydolność serca (zmniejszony rzut serca i retencja sodu i wody), marskość wątroby (hipoalbuminemia i aktywacja układu renina-angiotensyna-aldosteron), zespół nerczycowy (utrata białek i obniżenie ciśnienia onkotycznego), niewydolność nerek (zaburzenie wydalania sodu i wody) oraz nadmierne podawanie płynów dożylnych, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub serca.

Objawy kliniczne przewodnienia zewnątrzkomórkowego obejmują obrzęki obwodowe (najczęściej na kończynach dolnych), trzeci przestrzeń (wodobrzusze, wysięk opłucnowy), wzrost masy ciała, poszerzenie żył szyjnych, zwiększone ciśnienie tętnicze oraz w zaawansowanych przypadkach obrzęk płuc z dusznością. W badaniach laboratoryjnych często obserwuje się hiponatremię rozcieńczeniową i obniżenie hematokrytu.

Leczenie przewodnienia zewnątrzkomórkowego opiera się na ograniczeniu podaży sodu i wody, stosowaniu diuretyków (głównie pętlowych, takich jak furosemid), leczeniu choroby podstawowej oraz w ciężkich przypadkach zastosowaniu technik nerkozastępczych. Kluczowe jest monitorowanie bilansu płynów, masy ciała oraz parametrów hemodynamicznych pacjenta podczas terapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl