obrzęk okołotętniczy
Obrzęk okołotętniczy to stan patologiczny charakteryzujący się nagromadzeniem płynu w tkankach otaczających tętnice. Jest to objaw często towarzyszący stanom zapalnym naczyń, urazom lub innym schorzeniom układu naczyniowego. Może być widoczny w badaniach obrazowych, takich jak tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny czy ultrasonografia.
W praktyce klinicznej obrzęk okołotętniczy może świadczyć o toczącym się procesie zapalnym w ścianie tętnicy (zapalenie tętnic), procesach miażdżycowych, tętniakach lub rozwarstwienia tętnicy. Jest istotnym objawem diagnostycznym w schorzeniach takich jak choroba Takayasu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic czy zespół Kawasaki.
Diagnostyka obrzęku okołotętniczego wymaga zastosowania metod obrazowych o wysokiej rozdzielczości, które pozwalają na dokładną ocenę struktury ściany naczynia i otaczających tkanek. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową i może obejmować leki przeciwzapalne, immunosupresyjne lub interwencje chirurgiczne, w zależności od etiologii schorzenia.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedkliniczne badania toksyczności milrinonu (Asicor 1 mg/ml) wykazały istotne różnice międzypłciowe i międzygatunkowe w ostrej toksyczności, z LD50 wynoszącymi u myszy 137 mg/kg (samce) i 170 mg/kg (samice), a u szczurów 91 mg/kg (samce) i 153 mg/kg (samice). Po dożylnym podaniu u królików i psów obserwowano zmiany patologiczne w sercu, takie jak ogniskowe krwotoki w nasierdziu i wsierdziu oraz włóknienie mięśnia sercowego, szczególnie w mięśniach brodawkowatych. U psów stwierdzono dodatkowo uszkodzenia naczyń wieńcowych z obrzękiem okołotętniczym i reakcją zapalną, co wskazuje na gatunkowo specyficzną toksyczność. Długotrwałe podawanie milrinonu w dawkach terapeutycznych lub nieznacznie przekraczających dawki terapeutyczne prowadziło do degeneracji mięśnia sercowego, włóknienia i krwotoków podwsierdziowych. Badania kancerogenności i mutagenności były negatywne, potwierdzając brak działania rakotwórczego i genotoksycznego.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna średnia, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, fosfodiesteraza typu 3, indometacyna, krwotok podwsierdziowy, mięsień brodawkowaty, milrinon, obrzęk okołotętniczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, przewód tętniczy, toksyczność podostra, uszkodzenie naczyń wieńcowych, włóknienie mięśnia sercowego, zmiana degeneracyjna -
Leksykon leków
Dane przedkliniczne dotyczące milrinonu wskazują na istotne ryzyko kardiotoksyczności, szczególnie w kontekście toksyczności ostrej i przewlekłej. Dawki LD50 dla myszy wynoszą 137-170 mg/kg mc., a dla szczurów 91-153 mg/kg mc., z obserwacją krwawień nasierdziowych i wsierdziowych u królików po podaniu dożylnym. Toksyczność podostra u psów ujawniła krwotoki wsierdziowe i zwłóknienie mięśnia sercowego nawet przy dawkach nieznacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na wąski margines bezpieczeństwa. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach stwierdzono zwyrodnienie mięśnia sercowego, zwłóknienie oraz krwotoki podwsierdziowe, a u psów dodatkowo zmiany zapalne w tętnicach wieńcowych. Badania rakotwórczości i mutagenności nie wykazały działania karcynogennego ani genotoksycznego, co potwierdza brak potencjału rakotwórczego milrinonu.
Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały wpływu milrinonu na płodność ani działania teratogennego, nawet przy dawkach do 40-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne. Przenikanie leku przez łożysko u małp potwierdzono, z stosunkiem stężenia w surowicy matki do płodu 4:1, co wskazuje na ekspozycję płodu na milrinon. Szczególnie istotne są wyniki badań na młodych szczurach, gdzie milrinon wywołuje dawkozależne rozszerzenie przewodu tętniczego, z większą wrażliwością niedojrzałego przewodu tętniczego, co ma kluczowe znaczenie kliniczne przy stosowaniu u kobiet w ciąży, wcześniaków i noworodków. Konieczne jest zatem ostrożne monitorowanie funkcji serca oraz uwzględnienie potencjalnych efektów na układ sercowo-naczyniowy w terapii milrinonem.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indometacyna, kardiotoksyczność, krwotok podwsierdziowy, krwotok wsierdziowy, LD50, martwica mięśnia sercowego, milrinon, obrzęk okołotętniczy, owrzodzenie żołądka, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rozszerzenie przewodu tętniczego, tętnica wieńcowa, toksyczność podostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zwężenie przewodu tętniczego, zwłóknienie mięśnia sercowego, zwyrodnienie mięśnia sercowego
