ostry zespół maniakalny

Ostry zespół maniakalny to stan psychopatologiczny charakteryzujący się patologicznie podwyższonym nastrojem, wzmożonym napędem psychoruchowym oraz przyspieszonymi procesami myślowymi. Jest to jedna z podstawowych manifestacji zaburzeń afektywnych dwubiegunowych (ChAD), lecz może również wystąpić w przebiegu innych schorzeń.

W obrazie klinicznym dominuje euforia lub drażliwość, gonitwa myśli, wielomówność, zmniejszona potrzeba snu, nadmierna aktywność, podwyższona samoocena, często osiągająca poziom wielkościowych urojeń, oraz tendencja do podejmowania ryzykownych zachowań bez uwzględniania konsekwencji. Pacjenci mogą wykazywać również wzmożoną popędowość seksualną i rozrzutność finansową.

Diagnostyka opiera się na kryteriach klasyfikacji ICD-10 lub DSM-5, które określają minimalny czas trwania objawów oraz ich nasilenie. Ostry zespół maniakalny wymaga pilnej interwencji psychiatrycznej, gdyż niesie ze sobą ryzyko wyczerpania organizmu, zachowań niebezpiecznych oraz konsekwencji społecznych dla pacjenta.

W leczeniu stosuje się przede wszystkim leki normotymiczne (sole litu, walproiniany, karbamazepinę), leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji oraz benzodiazepiny w celu opanowania pobudzenia. W przypadkach o dużym nasileniu objawów może być konieczna hospitalizacja, a nawet zastosowanie elektrowstrząsów. Leczenie podtrzymujące jest niezbędne dla zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl