keratopatia krystaliczna

Keratopatia krystaliczna (keratopatia wstęgowa) to schorzenie rogówki charakteryzujące się odkładaniem się złogów wapnia w warstwie Bowmana i przedniej części zrębu rogówki. Zmiany te tworzą charakterystyczne krystaliczne, białawe złogi widoczne w szczelinie lampowej, układające się często w kształt poziomej wstęgi w centralnej części rogówki.

Patogeneza schorzenia wiąże się z miejscowym zaburzeniem metabolizmu tkanek oka oraz zwiększonym stężeniem wapnia i fosforanów w filmie łzowym. Keratopatia krystaliczna może występować jako zmiana pierwotna lub wtórna do innych chorób oczu, takich jak przewlekłe zapalenie błony naczyniowej, jaskra, zaćma, a także może być skutkiem długotrwałego stosowania kropli zawierających fosforany.

W diagnostyce kluczowe znaczenie ma badanie w lampie szczelinowej, które ujawnia charakterystyczne złogi. W zaawansowanych przypadkach keratopatia krystaliczna może prowadzić do obniżenia ostrości wzroku, uczucia ciała obcego, nadżerek rogówki i przewlekłego bólu. Leczenie obejmuje miejscowe stosowanie preparatów chelatujących wapń (EDTA), keratektomię powierzchowną, terapię laserową lub w ciężkich przypadkach przeszczep rogówki.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl