biodostępność digoksyny
Biodostępność digoksyny odnosi się do stopnia, w jakim lek ten po podaniu doustnym jest wchłaniany do krążenia ogólnego i dostępny w miejscu działania. Digoksyna wykazuje biodostępność na poziomie 60-80% po podaniu doustnym, choć wartość ta może być zmienna u różnych pacjentów.
Wchłanianie digoksyny zachodzi głównie w jelicie cienkim i jest zależne od wielu czynników, w tym od postaci leku (tabletki, kapsułki, płyn), obecności pokarmu w przewodzie pokarmowym oraz indywidualnych cech pacjenta. Biodostępność preparatów płynnych i kapsułek digoksyny jest zwykle wyższa niż tabletek i wynosi około 70-85%.
Na biodostępność digoksyny wpływają również interakcje z innymi lekami oraz schorzenia przewodu pokarmowego. Antybiotyki mogą zmieniać florę jelitową i zwiększać wchłanianie digoksyny, podczas gdy leki wiążące kwasy żółciowe, jak cholestyramina, mogą je zmniejszać. Zespoły złego wchłaniania, biegunka oraz choroby zapalne jelit również mogą istotnie wpływać na biodostępność tego leku.
Ze względu na wąski indeks terapeutyczny digoksyny oraz zmienną biodostępność, monitorowanie stężenia leku we krwi jest kluczowe dla bezpiecznej i skutecznej terapii, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, u osób starszych oraz przy stosowaniu terapii wielolekowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – DicloDuo Combi 75 mg + 20 mg
DicloDuo Combi zawiera diklofenak (75 mg) i omeprazol (20 mg), które wykazują liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Diklofenak może osłabiać działanie diuretyków i leków przeciwnadciśnieniowych, zwiększać ryzyko nefrotoksyczności (szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE), a także podnosić stężenie digoksyny i litu w surowicy, co wymaga monitorowania tych parametrów. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi, SSRI oraz alkohol zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Diklofenak może również nasilać toksyczność metotreksatu i cyklosporyny, a także wpływać na stężenia fenytoiny i glikozydów nasercowych. Omeprazol, będący inhibitorem CYP2C19, zmniejsza wchłanianie i ekspozycję na leki takie jak nelfinawir (o ok. 40%) i atazanawir (o 75%), a także obniża aktywność klopidogrelu (zmniejszenie ekspozycji na metabolit o 42-46%). Omeprazol zwiększa biodostępność digoksyny o 10% i może podnosić stężenia takrolimusu oraz metotreksatu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek.
antybiotyk chinolonowy, biodostępność digoksyny, błona śluzowa żołądka, czas krwawienia, czynność płytek krwi, diuretyk oszczędzający potas, dysfunkcja wątroby, działanie hepatotoksyczne, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, działanie moczopędne, działanie nefrotoksyczne, działanie toksyczne, eliminacja litu, farmakokinetyka substancji, GFR, glikozyd nasercowy, hamowanie agregacji płytek, hamowanie CYP2C19, hiperkaliemia, induktor CYP2C19, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor CYP2C9, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kanalik nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwasowość soku żołądkowego, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nefrotoksyczność, NLPZ, owrzodzenie przewodu pokarmowego, SSRI, stężenie digoksyny, substancja czynna, toksyczność hematologiczna, wylew krwi do stawu, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Glucobay 100 100 mg
Akarboza, składnik preparatu Glucobay 100, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii cukrzycy. Szczególnie ważne jest monitorowanie i ewentualna redukcja dawek pochodnych sulfonylomocznika, metforminy oraz insuliny ze względu na zwiększone ryzyko hipoglikemii podczas terapii skojarzonej. Warto również zwrócić uwagę na interakcję z digoksyną, gdzie może dochodzić do zmiany biodostępności leku, co wymaga monitorowania stężenia digoksyny i dostosowania dawki. Jednoczesne stosowanie doustnej neomycyny może nasilać efekt hipoglikemizujący oraz działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, co może wymagać czasowego zmniejszenia dawki akarbozy.
akarboza, biegunka, biodostępność digoksyny, ból brzucha, cholestyramina, czysta glukoza, dekstroza, digoksyna, dolegliwości brzuszne, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwhiperglikemizujące, enzym trawienny, epizod hipoglikemii, fermentacja węglowodanów, glikemia, Glucobay 100, glukoza we krwi, hipoglikemia, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwcukrzycowy, metformina, neomycyna doustna, objawy żołądkowo-jelitowe, pochodne sulfonylomocznika, poposiłkowe stężenie glukozy, sacharoza, środek adsorpcyjny, terapia skojarzona, wstrząs hipoglikemiczny, wzdęcia - Leksykon leków
Interakcje leku – Stomezul 20 mg
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na farmakokinetykę wielu leków poprzez zmianę pH soku żołądkowego oraz hamowanie enzymu CYP2C19. Klinicznie istotne interakcje obejmują m.in. zmniejszenie ekspozycji na inhibitory proteaz HIV, takie jak atazanawir (redukcja AUC, Cmax i Cmin o około 75%) oraz nelfinawir (zmniejszenie AUC, Cmax i Cmin o 36-39%, a metabolitu M8 o 75-92%), co skutkuje przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Ezomeprazol zmniejsza także aktywację klopidogrelu, redukując ekspozycję na jego aktywny metabolit o 40% i maksymalne zahamowanie agregacji płytek o 14%, co może osłabiać działanie przeciwpłytkowe. Ponadto, ezomeprazol zwiększa biodostępność digoksyny o około 10% (do 30% u niektórych pacjentów), co wymaga monitorowania stężenia szczególnie u osób starszych. Wpływ na metabolizm leków metabolizowanych przez CYP2C19, takich jak diazepam (zmniejszenie klirensu o 45%), fenytoina (wzrost minimalnych stężeń o 13%) czy warfaryna (możliwe zwiększenie INR), podkreśla konieczność kontroli terapeutycznej podczas terapii.
agregacja płytek krwi, amoksycylina, atazanawir, biodostępność digoksyny, chinidyna, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, cylostazol, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, darunawir, działanie przeciwpłytkowe, ezomeprazol, fenytoina, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, klarytromycyna, klirens diazepamu, klirens kreatyniny, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lopinawir, metotreksat, naproksen, nelfinawir, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odstęp QTc, omeprazol, pH soku żołądkowego, pochodna kumaryny, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, rytonawir, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, wartość INR, worykonazol, zapalenie błony śluzowej żołądka, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Esogasec 40 mg
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej metabolizowany głównie przez CYP2C19 i CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Zwiększa pH soku żołądkowego, co wpływa na wchłanianie leków takich jak ketokonazol, itrakonazol, erlotynib (zmniejszenie wchłaniania) oraz digoksyna (zwiększenie biodostępności o 10-30%). Hamuje CYP2C19, co prowadzi do zwiększenia stężeń leków metabolizowanych przez ten enzym, np. diazepamu (zmniejszenie klirensu o 45%), fenytoiny (wzrost minimalnego stężenia o 13%), worykonazolu, cylostazolu, cyzaprydu (wzrost AUC o 32%) oraz leków przeciwdepresyjnych (citalopram, imipramina, klomipramina). Jednoczesne stosowanie z inhibitorami proteazy HIV (atazanawir, nelfinawir) jest przeciwwskazane lub niezalecane ze względu na istotne zmniejszenie ich stężeń w surowicy, natomiast sakwinawir wykazuje wzrost stężenia o 80-100%. W przypadku metotreksatu i takrolimusu obserwuje się wzrost ich stężeń, co wymaga monitorowania i ewentualnego dostosowania terapii.
amoksycylina, atazanawir, biodostępność digoksyny, chinidyna, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność wątroby, cylostazol, cyzapryd, diazepam, digoksyna, dziurawiec, erlotynib, fenytoina, hamowanie agregacji płytek, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, leki przeciwdepresyjne, metotreksat, naproksen, nelfinawir, pH soku żołądkowego, pochodna kumaryny, refluks żołądkowo-przełykowy, rofekoksyb, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, układ enzymatyczny CYP2C19, warfaryna, worykonazol, współczynnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Polprazol Acidcontrol 10 mg
Produkt leczniczy Polprazol Acidcontrol zawierający omeprazol wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Omeprazol hamuje enzym CYP2C19, co może prowadzić do zwiększenia stężenia leków takich jak klopidogrel (zmniejszenie jego aktywacji i skuteczności przeciwpłytkowej – interakcja o wysokim poziomie istotności), warfaryna (zwiększenie działania przeciwzakrzepowego), metotreksat, takrolimus, fenytoina, diazepam oraz cilostazol. Ponadto, podwyższone pH żołądka wywołane przez omeprazol zmniejsza absorpcję leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol) oraz inhibitorów proteazy HIV (atazanawir), co również ma wysokie znaczenie kliniczne. Warto zwrócić uwagę na umiarkowane ryzyko interakcji z digoksyną (zwiększona biodostępność) oraz solą żelaza (zmniejszone wchłanianie). Spożywanie alkoholu podczas terapii może osłabiać działanie omeprazolu, nasilać objawy refluksu i podrażnienie błony śluzowej, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby, co wymaga zachowania ostrożności.
antagonista witaminy K, biodostępność digoksyny, błona śluzowa żołądka, choroba refluksowa przełyku, choroba wątroby, cytochrom P450, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzakrzepowe, enzym CYP2C19, fenytoina, hamowanie enzymu, indeks terapeutyczny, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, klopidogrel, lek przeciwgrzybiczny, metotreksat, niestrawność, omeprazol, owrzodzenie żołądka, refluks żołądkowy, takrolimus, zgaga, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Esomeprazol Towa 40 mg
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez podwyższenie pH żołądka oraz hamowanie enzymu CYP2C19. Szczególnie istotne klinicznie są interakcje z inhibitorami proteazy, takimi jak atazanawir i nelfinawir, gdzie stwierdzono znaczące obniżenie stężeń tych leków (redukcja AUC, Cmax i Cmin o około 75% przy jednoczesnym stosowaniu omeprazolu 40 mg/dobę), co skutkuje przeciwwskazaniem do ich kojarzenia. Inne inhibitory proteazy, jak sakwinawir, wykazują wzrost stężenia w surowicy o 80-100%, natomiast darunawir, amprenawir i lopinawir nie wykazują istotnego wpływu. Ponadto, ezomeprazol może zmieniać biodostępność leków zależnych od pH, zmniejszając wchłanianie ketokonazolu, itrakonazolu i erlotynibu, a zwiększając biodostępność digoksyny o 10-30%, co wymaga szczególnej ostrożności u osób starszych. Hamowanie CYP2C19 przez ezomeprazol wpływa na metabolizm diazepamu (zmniejszenie klirensu o 45%), fenytoiny (wzrost stężenia o 13%), worykonazolu, cylostazolu i cyzaprydu, co może wymagać monitorowania i dostosowania dawek.
amprenawir, atazanawir i nelfinawir, biodostępność digoksyny, choroba wrzodowa żołądka, cylostazol, cyzapryd, darunawir, diazepam, digoksyna, działanie niepożądane, enzym CYP2C19, fenytoina, hamowanie agregacji płytek, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lopinawir, metotreksat, niewydolność wątroby, odstęp QT, okres półtrwania, pH żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, wskaźnik INR, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Interakcje leku – Agastin 20 mg 20 mg
Omeprazol, składnik preparatu Agastin 20 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez podwyższenie pH żołądka oraz hamowanie enzymów cytochromu P450, zwłaszcza CYP2C19 i CYP3A4. Szczególnie istotne są interakcje z lekami stosowanymi w terapii HIV, gdzie omeprazol znacząco obniża ekspozycję na nelfinawir (o około 40%) i jego aktywny metabolit M8 (o 75-90%), a także na atazanawir (zmniejszenie ekspozycji o 30-75%), co może prowadzić do obniżenia skuteczności leczenia przeciwwirusowego. Ponadto, omeprazol zmniejsza konwersję klopidogrelu do aktywnego metabolitu o 46%, co skutkuje redukcją efektu przeciwpłytkowego o około 16% i zwiększa ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych. Wchłanianie leków przeciwgrzybiczych (pozakonazol, ketokonazol, itrakonazol) oraz erlotynibu jest również istotnie obniżone, co może ograniczać ich skuteczność kliniczną. W przypadku digoksyny obserwuje się wzrost biodostępności o około 10%, co wymaga monitorowania stężenia u osób starszych, zwłaszcza przy dużych dawkach omeprazolu.
antagonista witaminy K, atazanawir, biodostępność digoksyny, choroba wrzodowa, cylostazol, cytochrom P450, diazepam, dysfagia, dziurawiec, enzym CYP2C19, enzym CYP3A4, erlotynib, fenytoina, hamowanie agregacji płytek, incydent sercowo-naczyniowy, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klopidogrel, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnowotworowy, metotreksat, nelfinawir, omeprazol, pH żołądka, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, sakwinawir, stężenie fenytoiny, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Mesopral 40 mg
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami proteaz stosowanymi w terapii HIV, gdzie np. jednoczesne podawanie ezomeprazolu z atazanawirem (300 mg/rytonawirem 100 mg) powoduje około 75% zmniejszenie ekspozycji na atazanawir, co dyskwalifikuje ich łączne stosowanie. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie ezomeprazolu z nelfinawirem ze względu na znaczące obniżenie stężenia leku i jego aktywnego metabolitu M8 (odpowiednio 36-39% i 75-92%). W przypadku sakwinawiru obserwuje się wzrost stężenia o 80-100%, co wymaga monitorowania działań niepożądanych. Ponadto, ezomeprazol może zwiększać stężenia metotreksatu (zwłaszcza w wysokich dawkach), takrolimusu, digoksyny (biodostępność wzrasta o 10-30%), a także leków metabolizowanych przez CYP2C19, takich jak diazepam (zmniejszenie klirensu o 45%) i fenytoina (wzrost stężenia o 13%). W przypadku warfaryny i pochodnych kumaryny zaleca się monitorowanie INR ze względu na ryzyko jego zwiększenia. Interakcje z klopidogrelem są klinicznie istotne – ezomeprazol zmniejsza ekspozycję na aktywny metabolit klopidogrelu o 40% i osłabia hamowanie agregacji płytek o 14%, co stanowi przeciwwskazanie do ich jednoczesnego stosowania.
agregacja płytek, biodostępność digoksyny, błona śluzowa, choroba wrzodowa, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, klirens diazepamu, klirens kreatyniny, klopidogrel, niewydolność wątroby, okres półtrwania, pH soku żołądkowego, refluks żołądkowo-przełykowy, takrolimus, warfaryna, wchłanianie leków, współczynnik INR, wydzielanie kwasu żołądkowego, zakażenie HIV, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon substancji czynnych
Akarboza – Interakcje
Akarboza, jako inhibitor α-glukozydazy, hamuje trawienie węglowodanów w przewodzie pokarmowym, co skutkuje zmniejszeniem poposiłkowego wzrostu glikemii. Nie wywołuje hipoglikemii samodzielnie, jednak w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika, metforminą lub insuliną może dojść do hipoglikemii wymagającej korekty dawkowania tych leków. W przypadku ostrej hipoglikemii podczas stosowania akarbozy, sacharoza (cukier trzcinowy) jest nieskuteczna ze względu na spowolniony metabolizm sacharozy do glukozy i fruktozy; zaleca się podanie czystej glukozy (dekstrozy). Ponadto, akarboza może osłabiać działanie leków takich jak digoksyna (wymaga monitorowania stężenia), a jej skuteczność może być zmniejszona przez jednoczesne stosowanie absorbentów jelitowych (kolestyramina, węgiel aktywny) oraz enzymów trawiennych (amylaza, pankreatyna). Współistniejące leki o działaniu hiperglikemizującym (np. diuretyki tiazydowe, kortykosteroidy, estrogeny, hormony tarczycy, fenytoina, kwas nikotynowy, blokery kanału wapniowego, izoniazyd) mogą osłabiać efekt akarbozy, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii.
amylaza, biodostępność digoksyny, bloker kanału wapniowego, dekstroza, digoksyna, diuretyk tiazydowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, doustny środek antykoncepcyjny, działanie przeciwhiperglikemiczne, enzym trawienny, estrogen, fenotiazyna, fenytoina, glukoneogeneza wątrobowa, glukoza, hormon tarczycy, inhibitor alfa-glukozydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoniazyd, kolestyramina, kortykosteroid, kwas nikotynowy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, neomycyna, ostra hipoglikemia, pankreatyna, pochodna sulfonylomocznika, sacharoza, węgiel aktywny, wstrząs hipoglikemiczny