zapalenie miedniczek nerkowych

Zapalenie miedniczek nerkowych (pyelonephritis) to bakteryjne zakażenie górnych dróg moczowych, obejmujące miedniczki i miąższ nerek. Jest to poważna infekcja, która wymaga szybkiego rozpoznania i leczenia, aby zapobiec powikłaniom takim jak posocznica czy uszkodzenie nerek.

W patogenezie dominują zakażenia wstępujące, najczęściej wywołane przez bakterie Gram-ujemne, szczególnie Escherichia coli (odpowiedzialna za 70-80% przypadków). Do innych patogenów należą Klebsiella, Proteus, Enterobacter oraz, rzadziej, bakterie Gram-dodatnie jak Enterococcus czy Staphylococcus.

Obraz kliniczny charakteryzuje się gorączką powyżej 38°C, bólem w okolicy lędźwiowej, dodatnim objawem Goldflama, często współistniejącymi objawami zapalenia pęcherza moczowego oraz ogólnymi objawami infekcji. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się leukocyturię, bakteriurię, podwyższone parametry zapalne (CRP, OB, leukocytoza) oraz niekiedy pogorszenie funkcji nerek.

Leczenie ostrego zapalenia miedniczek nerkowych opiera się na antybiotykoterapii empirycznej, ukierunkowanej na najczęstsze patogeny, z późniejszą modyfikacją w oparciu o wynik posiewu moczu i antybiogram. W przypadkach niepowikłanych stosuje się fluorochinolony, cefalosporyny III generacji lub aminoglikozydy. Czas terapii wynosi zwykle 7-14 dni, a w przypadkach powikłanych może być przedłużony.

Nawracające zapalenia miedniczek nerkowych wymagają diagnostyki obrazowej (USG, urografia, tomografia komputerowa) w celu wykluczenia anomalii anatomicznych, kamicy nerkowej czy refluksu pęcherzowo-moczowodowego. Przewlekłe i nawracające infekcje mogą prowadzić do włóknienia śródmiąższowego i niewydolności nerek, dlatego tak istotne jest właściwe leczenie i monitorowanie pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl