zaburzenia rytmu wypróżnień
Zaburzenia rytmu wypróżnień to zespół objawów dotyczących nieprawidłowej częstotliwości, regularności lub konsystencji stolca. Mogą one objawiać się jako biegunka (zbyt częste oddawanie luźnego stolca) lub zaparcia (rzadkie, utrudnione oddawanie twardego stolca). Zaburzenia te mogą być zarówno objawem pierwotnych chorób przewodu pokarmowego, jak i wtórnym skutkiem innych schorzeń ogólnoustrojowych.
Etiologia zaburzeń rytmu wypróżnień jest złożona i obejmuje czynniki żywieniowe, organiczne, czynnościowe, neurologiczne, endokrynologiczne, farmakologiczne oraz psychogenne. Najczęstszymi przyczynami są zespół jelita drażliwego, choroby zapalne jelit, nietolerancje pokarmowe, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego oraz przyjmowanie niektórych leków.
Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad medyczny, badanie fizykalne, badania laboratoryjne, obrazowe oraz endoskopowe. W przypadkach przewlekłych lub o niejasnej etiologii wskazane może być wykonanie kolonoskopii, badań mikrobiologicznych stolca, testów czynnościowych jelit lub manometrii odbytu i odbytnicy.
Leczenie zaburzeń rytmu wypróżnień zależy od przyczyny i charakteru objawów. Może obejmować modyfikację diety, suplementację błonnikiem, regulację przyjmowania płynów, farmakoterapię (leki przeciwbiegunkowe, przeczyszczające, prokinetyczne, spazmolityczne), a w wybranych przypadkach interwencję chirurgiczną. Ważnym elementem terapii jest także leczenie chorób podstawowych oraz zmniejszenie wpływu czynników psychogennych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Vilpin Combi 10 mg + 5 mg
Vilpin Combi, zawierający peryndopryl tozylan i amlodypinę bezylan, jest dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Profil bezpieczeństwa leku wynika z właściwości obu substancji czynnych, a działania niepożądane obejmują objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy ośrodkowe i błędnikowe, senność, parestezje), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze), oddechowego (duszność, kaszel), przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, zmiany rytmu wypróżnień, biegunka, zaparcia), skóry (świąd, wysypka, wykwity), mięśniowo-szkieletowego (obrzęk stawów, kurcze mięśni) oraz ogólne (obrzęk, zmęczenie, astenia). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według systemu MedDRA, z najczęstszym obrzękiem (≥1/10) oraz wieloma działaniami występującymi często (≥1/100 do <1/10).
astenia, biegunka, bloker kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, duszność, inhibitor ACE, izomalt, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nietolerancja fruktozy, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezje, peryndopryl tozylanu, podwójne widzenie, senność, świąd, szum uszny, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu wypróżnień, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Właściwości farmakodynamiczne
Mebeweryna, będąca syntetycznym lekiem przeciwcholinergicznym z grupy estrów trzeciorzędowych amin, wykazuje działanie muskulotropowe rozkurczające mięśnie gładkie przewodu pokarmowego bez zaburzenia fizjologicznej motoryki jelit. Mechanizm jej działania jest wieloczynnikowy i obejmuje zmniejszenie przepuszczalności kanałów jonowych, blokadę wychwytu zwrotnego noradrenaliny, miejscowe działanie znieczulające, zmiany w procesach wchłaniania wody, słabe działanie przeciwmuskarynowe oraz hamowanie fosfodiesterazy. Dzięki temu mebeweryna normalizuje motorykę jelit bez wywoływania hipotonii mięśniówki, co stanowi istotną przewagę nad klasycznymi lekami przeciwcholinergicznymi, eliminując typowe działania niepożądane związane z autonomicznym układem nerwowym.
autonomiczny układ nerwowy, ból brzucha, działanie przeciwmuskarynowe, działanie znieczulające, inhibitor fosfodiesterazy, kanały jonowe, lek przeciwcholinergiczny, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, mięśniówka przewodu pokarmowego, motoryka jelit, pamonian mebeweryny, spazmolityk muskulotropowy, wchłanianie wody, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu wypróżnień, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Trimebutyna – Wskazania do stosowania
Trimebutyna jest lekiem o działaniu spazmolitycznym i regulującym motorykę przewodu pokarmowego, stosowanym głównie w leczeniu zespołu jelita drażliwego (IBS) oraz innych zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, takich jak dyspepsja czynnościowa, bóle brzucha o charakterze skurczowym, zaburzenia rytmu wypróżnień (biegunki i zaparcia) oraz stany skurczowe jelit. Mechanizm działania trimebutyny polega na normalizacji perystaltyki jelit, niezależnie od jej początkowego stanu, co pozwala na łagodzenie objawów zarówno przy nadmiernej, jak i obniżonej aktywności skurczowej. Preparaty zawierające trimebutynę, takie jak Debretin (100 mg), Debretin Forte (200 mg), Debridat (100 mg), Ircolon (100 mg), Ircolon Forte (200 mg), Tribux (100 mg), Tribux Bio (100 mg, stosowanie do 3 dni), Tribux Forte (200 mg), Trikolon (100 mg) oraz Trikolon Forte (200 mg), są wskazane do leczenia objawowego zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego oraz dróg żółciowych.
biegunka, ból brzucha, drogi żółciowe, dyspepsja czynnościowa, działanie przeciwbólowe, działanie spazmolityczne, kolka jelitowa, leczenie objawowe, motoryka jelit, nudności, perystaltyka, stan skurczowy jelit, trimebutyna, uczucie pełności, wzdęcie, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu wypróżnień, zaparcie, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Duspatalin Gastro 135 mg
Duspatalin Gastro, zawierający 135 mg mebeweryny chlorowodorku w tabletce, jest wskazany do objawowego leczenia bólu brzucha oraz dyskomfortu w jamie brzusznej, w tym wzdęć, uczucia rozpierania, zaburzeń rytmu wypróżnień oraz zmian konsystencji stolca (biegunka i/lub zaparcie) wynikających z nieprawidłowej motoryki przewodu pokarmowego. Lek jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 10 roku życia, z przeciwwskazaniem do stosowania u młodszych pacjentów. Terapia powinna być ograniczona do maksymalnie 5 dni bez nadzoru lekarskiego, a w przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów konieczna jest dalsza diagnostyka i konsultacja medyczna. Tabletki zawierają również 97 mg laktozy oraz sacharozę, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tych substancji.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Debretin Forte 200 mg
Debretin Forte zawiera 200 mg trimebutyny maleinianu i jest wskazany do leczenia objawowego zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego, w szczególności zespołu jelita drażliwego (IBS) oraz czynnościowych dolegliwości jelitowych. Lek znajduje zastosowanie także w terapii bólu związanego z czynnościowymi zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego i dróg żółciowych, w tym dyspepsji czynnościowej, dyskinezy dróg żółciowych oraz bólu nadbrzusza bez cech organicznych. Zalecany jest u pacjentów z dominującymi bólami brzucha, wzdęciami, zaburzeniami rytmu wypróżnień oraz dyskomfortem poposiłkowym, zwłaszcza gdy wykluczono patologie organiczne. Tabletki powlekane o wymiarach około 15 mm x 7,5 mm posiadają linię podziału umożliwiającą dawkowanie 100 mg, co ułatwia indywidualizację terapii.
badanie przedmiotowe, biegunka, choroba zapalna jelit, diagnostyka różnicowa, dyskineza dróg żółciowych, dyspepsja, dyspepsja czynnościowa, kamica żółciowa, niestrawność czynnościowa, postać farmaceutyczna, trimebutyna maleinian, wywiad kliniczny, zaburzenia czynnościowe, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu wypróżnień, zaparcie, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meteospasmyl 60 mg + 300 mg
Meteospasmyl, zawierający 60 mg cytrynianu alweryny oraz 300 mg symetykonu w kapsułce, jest wskazany do objawowego leczenia stanów skurczowych mięśni gładkich przewodu pokarmowego. Szczególnie efektywny jest w terapii zespołu jelita drażliwego (IBS) oraz bolesnej uchyłkowatości jelita grubego, zwłaszcza gdy towarzyszą im wzdęcia. Cytrynian alweryny działa rozkurczowo, redukując ból spowodowany skurczami mięśni gładkich, natomiast symetykon zmniejsza napięcie powierzchniowe pęcherzyków gazowych, ułatwiając ich eliminację i łagodząc wzdęcia, co jest istotne dla poprawy jakości życia pacjentów.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Laxol 100 mg
Obecnie brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania sodu dokuzynianu w czopkach Laxol (100 mg) u kobiet ciężarnych, co skutkuje zaleceniem unikania tego leku w okresie ciąży. Ze względu na brak badań dotyczących wpływu substancji czynnej na rozwijający się płód, lekarze powinni rozważyć alternatywne, bezpieczniejsze metody leczenia zaparć u kobiet w ciąży. Ponadto, brak jest danych dotyczących wpływu sodu dokuzynianu na płodność zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, co wymaga ostrożności przy planowaniu terapii u pacjentów planujących ciążę.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trikolon Forte 200 mg
Trimebutyna maleinian w dawce 200 mg, zawarta w preparacie Trikolon Forte, jest wskazana do leczenia objawowego zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, w tym zespołu jelita drażliwego (IBS). Lek działa normalizująco na motorykę jelit, co pozwala na złagodzenie typowych objawów IBS, takich jak nawracający ból brzucha, wzdęcia oraz zaburzenia rytmu wypróżnień. Ponadto, Trikolon Forte znajduje zastosowanie w leczeniu dyspepsji czynnościowej, bólów brzucha o charakterze czynnościowym, stanów skurczowych jelit oraz zaburzeń rytmu wypróżnień, w tym biegunek i zaparć czynnościowych. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o wymiarach 14×8 mm, zawierających 200 mg trimebutyny maleinianu oraz 135,6 mg laktozy jednowodnej i do 0,672 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej.
biegunka czynnościowa, ból brzucha, dieta niskosodowa, dysfunkcja motoryki jelit, dyspepsja czynnościowa, motoryka jelit, nietolerancja laktozy, stan skurczowy jelit, trimebutyna maleinian, układ trawienny, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu wypróżnień, zaparcie czynnościowe, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oleomint 182 mg
Oleomint to roślinny lek leczniczy dostępny w postaci miękkich kapsułek dojelitowych, każda zawierająca 182 mg miętowego olejku eterycznego (Mentha x piperita L., aetheroleum). Preparat jest wskazany do objawowego leczenia zaburzeń funkcjonowania przewodu pokarmowego, w szczególności umiarkowanych skurczów jelit, wzdęć oraz bólu brzucha. Oleomint znajduje zastosowanie zwłaszcza u pacjentów z zespołem jelita drażliwego (IBS), gdzie dzięki właściwościom rozkurczającym mięśnie gładkie przewodu pokarmowego przynosi ulgę w dolegliwościach bólowych i skurczowych. Postać dojelitowa kapsułek umożliwia uwalnianie olejku w jelicie cienkim, co zwiększa skuteczność terapii i minimalizuje podrażnienia żołądka.
ból brzucha, bóle kurczowe, bóle skurczowe, dolegliwości bólowe, dolegliwości jelitowe, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, jelito cienkie, kapsułki dojelitowe, miętowy olejek eteryczny, olejek z mięty pieprzowej, rozkurczanie mięśni gładkich, skurcze przewodu pokarmowego, wzdęcia, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu wypróżnień, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej – Działania niepożądane
Wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej (Raphanus sativus L., radix) stosowany w preparacie Raphacholin C w dawce 150 mg/tabletkę drażowaną (DER 30-42:1) w połączeniu z węglem aktywnym (1:1) wykazuje działania niepożądane o nieznanej częstości występowania, głównie dotyczące układu pokarmowego, wątroby oraz układu immunologicznego. Najczęściej obserwowanym objawem ze strony przewodu pokarmowego są luźne stolce, wynikające ze zwiększonej motoryki jelit i nasilenia funkcji wydzielniczych wątroby. Istotnym działaniem niepożądanym jest kolka żółciowa, szczególnie u pacjentów z kamicą żółciową lub innymi chorobami dróg żółciowych, spowodowana mobilizacją złogów żółciowych. W przypadku wystąpienia silnego bólu w prawym podżebrzu konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i konsultacja lekarska.
ból w prawym podżebrzu, choroby dróg żółciowych, działanie niepożądane, kamica żółciowa, kolka żółciowa, korzeń rzodkwi czarnej, luźny stolec, motoryka przewodu pokarmowego, objawy dyspeptyczne, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, układ pokarmowy, węgiel aktywny, wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej, wydzielanie żółci, zaburzenia dróg żółciowych, zaburzenia rytmu wypróżnień, złogi w drogach żółciowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mebelin 200 mg
Mebelin to lek w postaci twardych kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, zawierających 200 mg chlorowodorku mebeweryny, przeznaczony do objawowego leczenia zespołu jelita drażliwego (IBS) u dorosłych. Kapsułki mają kremowo-białe wieczko i korpus, a ich wnętrze wypełnione jest białawymi sferycznymi peletkami. Substancją pomocniczą jest sacharoza w ilości do 23,67 mg, co może mieć znaczenie u pacjentów z cukrzycą. Mebeveryna działa rozkurczowo na mięśniówkę gładką przewodu pokarmowego, co pozwala na łagodzenie bólu, wzdęć oraz zaburzeń rytmu wypróżnień charakterystycznych dla IBS.
biegunka, ból brzucha, chlorowodorek mebeweryny, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, leczenie objawowe, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, wzdęcia, zaburzenia rytmu wypróżnień, zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, zaparcie, zespół jelita drażliwego, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Normodipine 5 mg
Amlodypina, stosowana w dawkach 5 mg i 10 mg (Normodipine), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, bóle głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne, choć rzadkie powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), zapalenie wątroby, leukocytopenia, małopłytkowość oraz hiperglikemia, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji i modyfikacji leczenia.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cholestaza, depresja, dezorientacja, drżenie, duszność, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukocytopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, moczenie nocne, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, niestrawność, nieżyt żołądka, nudności, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, plamica, pokrzywka, przeczulica, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, wysypka, wzmożona potliwość, wzmożone napięcie, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia rytmu wypróżnień, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Mięta pieprzowa – Wskazania do stosowania
Mięta pieprzowa (Mentha piperita L.) wykazuje szerokie spektrum działania terapeutycznego, głównie w zakresie zaburzeń układu pokarmowego oraz łagodzenia stanów napięcia nerwowego. Preparaty zawierające miętę pieprzową są wskazane w leczeniu dyspepsji czynnościowej, objawiającej się uczuciem pełności, wzdęciami, bólem i dyskomfortem w nadbrzuszu, a także w zaburzeniach motoryki przewodu pokarmowego, stanach skurczowych jamy brzusznej, braku łaknienia oraz niewystarczającym wydzielaniu żółci i soku żołądkowego. W złożonych preparatach mięta pieprzowa jest stosowana w terapii zespołu jelita nadwrażliwego (IBS), gdzie łagodzi bóle skurczowe, nudności i zgagę. Ponadto, wykazuje działanie przeciwzapalne i rozkurczowe, wspomagając leczenie zapaleń błony śluzowej żołądka, jelit, wrzodów trawiennych oraz stanów zapalnych jamy ustnej i gardła (np. zapalenie dziąseł, przyzębia, parodontoza). Preparaty z miętą pieprzową są dostępne w różnych formach farmaceutycznych, takich jak zioła do zaparzania, nalewki, tabletki, kapsułki oraz preparaty do stosowania miejscowego, co umożliwia indywidualizację terapii w zależności od potrzeb pacjenta.
aftozowe zapalenie jamy ustnej, ból brzucha, brak łaknienia, drogi żółciowe, dyspepsja, dyspepsja czynnościowa, działanie przeczyszczające, krwawienie z dziąseł, mięta pieprzowa, napięcie nerwowe, niepokój psychoruchowy, niestrawność, parodontoza, preparat przeczyszczający, skurcz jamy brzusznej, skurczowy ból brzucha, trudności z zasypianiem, uczucie niepełnego wypróżnienia, uczucie pełności w nadbrzuszu, wczesne uczucie sytości, wrzód trawienny, wydzielanie żółci, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu wypróżnień, zaburzenia układu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelit, zapalenie języka, zapalenie przewodu pokarmowego, zapalenie przyzębia, zaparcie, zespół jelita nadwrażliwego, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Wskazania do stosowania
Mebeweryna jest lekiem spazmolitycznym stosowanym głównie w objawowym leczeniu zespołu jelita drażliwego (IBS) oraz innych czynnościowych zaburzeń przewodu pokarmowego. Preparaty zawierające mebewerynę, takie jak Auroverin MR i Mebelin (200 mg mebeweryny chlorowodorku w kapsułkach o zmodyfikowanym uwalnianiu) są wskazane wyłącznie dla dorosłych z IBS. Duspatalin retard (200 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu) oraz Duspatalin Gastro (135 mg, tabletki) mogą być stosowane u dorosłych i dzieci powyżej 10 lat w leczeniu bólów brzucha, wzdęć, dyskomfortu oraz zaburzeń rytmu wypróżnień, takich jak biegunka i zaparcia, związanych z czynnościowymi zaburzeniami jelit. Stosowanie Duspatalin Gastro nie powinno przekraczać 5 dni bez konsultacji lekarskiej, a w przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów konieczna jest ponowna ocena kliniczna.
biegunka, ból brzucha, ból brzucha kurczowy, czynnościowe zaburzenia przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, działanie spazmolityczne, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kurcz mięśni gładkich jelit, mebeweryny chlorowodorek, organiczne przyczyny dolegliwości, substancja spazmolityczna, uczucie rozpierania, wzdęcia, zaburzenia czynnościowe jelit, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu wypróżnień, zaparcie, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Fenylu salicylan – Wskazania do stosowania
Fenylu salicylan, będący składnikiem preparatu Urosal (300 mg fenylu salicylanu i 300 mg metenaminy w jednej tabletce), wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe. Wskazania do jego stosowania obejmują zakażenia układu moczowego (zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie miedniczek nerkowych), schorzenia układu żółciowego (stany zapalne pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych) oraz schorzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nieżyt jelit). Fenylu salicylan łagodzi objawy takie jak ból, gorączka, dyskomfort oraz stany zapalne, wspierając proces leczenia i poprawiając komfort pacjenta. Preparat jest szczególnie polecany w łagodnych i umiarkowanych zakażeniach układu moczowego, a także jako leczenie uzupełniające w przewlekłych stanach zapalnych układu żółciowego i przewodu pokarmowego po wykluczeniu infekcji wymagających terapii przeciwdrobnoustrojowej.
biegunka, ból okolicy lędźwiowej, ból podbrzusza, ból prawego podżebrza, częstomocz, dysuria, działanie przeciwzapalne, fenylu salicylan, laktoza jednowodna, metenamina, nieżyt jelit, nudność, odmiedniczkowe zapalenie nerek, sacharoza, wymioty, wzdęcie, zaburzenia rytmu wypróżnień, zakażenie układu moczowego, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie miedniczek nerkowych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pęcherzyka żółciowego