leki zwiększające objętość krwi
Leki zwiększające objętość krwi (osoczozastępcze, ekspandery objętości) to grupa preparatów stosowanych w celu uzupełnienia objętości krwi krążącej w stanach hipowolemii. Preparaty te dzielą się na krystaloidy (roztwory elektrolitów) oraz koloidy (roztwory makrocząsteczek).
Krystaloidy, takie jak roztwór soli fizjologicznej czy płyn Ringera, szybko przenikają do przestrzeni pozanaczyniowej, dlatego ich efekt hemodynamiczny jest krótkotrwały. Koloidy (dekstrany, hydroksyetylowana skrobia, żelatyna) utrzymują się dłużej w łożysku naczyniowym dzięki właściwościom osmotycznym, zapewniając bardziej trwałe uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej.
Wskazania do stosowania leków zwiększających objętość krwi obejmują wstrząs hipowolemiczny, ciężkie odwodnienie, masywne krwotoki, oparzenia oraz zabiegi operacyjne związane z dużą utratą płynów. Wybór odpowiedniego preparatu zależy od stanu klinicznego pacjenta, przyczyny hipowolemii oraz obecności chorób współistniejących.
Należy pamiętać o możliwych działaniach niepożądanych, szczególnie w przypadku koloidów, które mogą powodować reakcje alergiczne, zaburzenia krzepnięcia, uszkodzenie nerek czy obrzęk płuc przy przedawkowaniu. W praktyce klinicznej coraz częściej preferuje się zrównoważoną terapię płynową z wykorzystaniem zarówno krystaloidów, jak i, w uzasadnionych przypadkach, koloidów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Dutrozen 0,5 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie dutasterydu, nawet w dawkach do 40 mg/dobę (80-krotność dawki terapeutycznej) przez 7 dni lub 5 mg/dobę (10-krotność dawki terapeutycznej) przez 6 miesięcy, nie wykazuje istotnych klinicznie działań niepożądanych, co potwierdzają badania kliniczne. Brak specyficznej odtrutki dla dutasterydu wymaga stosowania leczenia objawowego w przypadku przedawkowania. W przeciwieństwie do dutasterydu, tamsulosyna chlorowodorek wykazuje ryzyko poważnych objawów toksycznych już przy dawce 5 mg, w tym ostrego niedociśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe spada do 70 mm Hg), wymiotów i biegunki.
ciśnienie skurczowe, dawka terapeutyczna, dutasteryd z tamsulosyną, dysfagia, działanie niepożądane, hipotonia, leczenie objawowe, leki zwężające naczynia, leki zwiększające objętość krwi, niedociśnienie ostre, odtrutka, płukanie żołądka, przedawkowanie dutasterydu, przedawkowanie tamsulosyny, środek przeczyszczający, tamsulosyna chlorowodorek, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Duodart 0,5 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie leku Duodart, zawierającego dutasteryd i tamsulosynę, wymaga różnicowanego podejścia ze względu na odmienny profil toksyczności obu substancji. Dutasteryd wykazuje wysoką tolerancję nawet przy dawkach do 40 mg/dobę przez 7 dni (80-krotność dawki terapeutycznej 0,5 mg) oraz przy długotrwałym stosowaniu 5 mg/dobę przez 6 miesięcy (10-krotność dawki terapeutycznej), bez istotnych działań niepożądanych wykraczających poza te obserwowane przy dawce standardowej. Nie istnieje specyficzne antidotum dla dutasterydu, dlatego w przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe. Natomiast tamsulosyna, przy dawce 5 mg, może wywołać poważne objawy toksyczne, takie jak znaczny spadek ciśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe do 70 mm Hg), wymioty i biegunkę, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
antidotum, białka osocza, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dializa, Duodart, dutasteryd i tamsulosyna, działanie niepożądane, hipotonia, leki wazokonstrykcyjne, leki zwiększające objętość krwi, osmotyczne środki przeczyszczające, płukanie żołądka, przedawkowanie substancji czynnej, przedawkowanie tamsulosyny, siarczan sodu, spadek ciśnienia tętniczego, tamsulosyny chlorowodorek, węgiel leczniczy