poszerzenie balonowe
Poszerzenie balonowe to zabieg małoinwazyjny, który wykorzystuje specjalny cewnik z balonem do rozszerzenia zwężonych struktur w organizmie. Technika ta jest powszechnie stosowana w kardiologii (angioplastyka wieńcowa), gastroenterologii (poszerzanie zwężeń przełyku, dróg żółciowych), urologii (poszerzanie zwężeń cewki moczowej) oraz w radiologii interwencyjnej przy zwężeniach naczyń obwodowych.
Podczas zabiegu cewnik z nienapełnionym balonem jest wprowadzany do zwężonego miejsca pod kontrolą obrazowania (np. fluoroskopii), a następnie balon jest wypełniany płynem lub powietrzem pod kontrolowanym ciśnieniem. Rozprężenie balonu powoduje mechaniczne rozszerzenie zwężonej struktury. W niektórych przypadkach (np. w kardiologii) po poszerzeniu balonowym może być implantowany stent w celu utrzymania drożności naczynia.
Skuteczność poszerzenia balonowego zależy od rodzaju i przyczyny zwężenia. Metoda ta jest mniej inwazyjna niż tradycyjne zabiegi chirurgiczne, co przekłada się na krótszy czas hospitalizacji i rekonwalescencji. Potencjalne powikłania obejmują perforację, krwawienie, restenozy (ponowne zwężenie) oraz reakcje na środki kontrastowe używane podczas procedury.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawki płucnej – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Choroba zastawki płucnej obejmuje stenozy, niedomykalności oraz atrezję, zróżnicowane pod względem rokowania zależnego od typu, nasilenia, wieku diagnozy i leczenia. Stenoza zastawki płucnej (PS) wiąże się z niemal pięciokrotnie wyższym ryzykiem śmiertelności, szczególnie u pacjentów diagnozowanych w pierwszym roku życia (HR 10,99). Po operacyjnej korekcji PS skumulowane przeżycie wynosi 94% po 20 latach i 91% po 40 latach, z niską częstością arytmii, choć u 25% pacjentów konieczne są ponowne interwencje. Ciężka niedomykalność zastawki płucnej (PR) pogarsza rokowanie w obecności dysfunkcji prawej komory, poszerzenia tętnicy płucnej i nadciśnienia płucnego (PH), które jest silnym predyktorem śmiertelności (HR 2,22; 95% CI 1,41-3,47; p=0,001). Wrodzona niedomykalność zwykle ma łagodny przebieg, natomiast atrezja płucna bez leczenia jest śmiertelna, choć po operacji większość dzieci dożywa wieku dorosłego z 1-rocznym przeżyciem 70-75% i 5-letnim 63-67%.
atrezja zastawki płucnej, choroba wieńcowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, choroba zastawki płucnej, dysfunkcja prawej komory, dysfunkcja skurczowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kardiolog dziecięcy, krążenie dwukomorowe, nadciśnienie płucne, nagła śmierć sercowa, niedomykalność zastawki płucnej, niedomykalność zastawki trójdzielnej, niewydolność prawostronna serca, niewydolność zastawki, poszerzenie balonowe, przeciążenie objętościowe, przekrwienie wątroby, przerost prawej komory, stenoza zastawki płucnej, tetralogia Fallota, walwuloplastyka, wymiana zastawki mitralnej, wymiana zastawki płucnej - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół noonana – Leczenie
Zespół Noonana (NS) to wielonarządowa choroba genetyczna bez leczenia przyczynowego, wymagająca interdyscyplinarnego podejścia. Problemy kardiologiczne występują u 50-80% pacjentów i są głównym czynnikiem rokowniczym; zalecane są regularne badania EKG i echokardiografia co 5 lat. Leczenie wad serca obejmuje farmakoterapię (beta-blokery, disopyramid, blokery kanału wapniowego typu L) oraz interwencje chirurgiczne, np. balonowe poszerzenie zastawki płucnej lub operacje kardiochirurgiczne. Obiecujące wyniki daje stosowanie inhibitorów MEK, takich jak trametynib, który w badaniu na dwóch pacjentach z mutacją RIT1 odwrócił kardiomiopatię przerostową i poprawił funkcję serca po 3 miesiącach terapii, utrzymując efekt do 17 miesięcy. Niski wzrost dotyczy około 83% dzieci z NS; terapia rekombinowanym ludzkim hormonem wzrostu (rhGH), głównie somatropiną (Norditropin zatwierdzony przez FDA), poprawia wzrost o około +1,4 SDS, szczególnie przy wczesnym rozpoczęciu (około 4. roku życia). Terapia jest bezpieczna, nie powoduje istotnych działań niepożądanych, nie zwiększa ryzyka kardiologicznego ani nowotworowego, choć wymaga długoterminowej obserwacji.
audiolog, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, cewnikowanie serca, desmopresyna, disopyramid, endokrynolog, fizjoterapia, inhibitor MEK, kardiomiopatia przerostowa, morfologia krwi, neurolog, obrzęk limfatyczny, okulista, orchidopeksja, poszerzenie balonowe, propranolol, RASopatia, rekombinowany ludzki hormon wzrostu, somatropina, sonda nosowo-żołądkowa, terapia logopedyczna, terapia uciskowa, terapia zajęciowa, trametynib, USG nerek, wnętrostwo, zaburzenie krzepnięcia, zaćma, zespół Noonana, zwężenie zastawki płucnej