model radiomiczny
Model radiomiczny to zaawansowane narzędzie analityczne łączące dane obrazowe (głównie z tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego lub PET) z matematycznymi algorytmami do ilościowej oceny cech guza. Modele te wykorzystują radiomikę – dziedzinę analizującą duże zbiory cech obrazowych, które nie są zazwyczaj widoczne dla ludzkiego oka.
W praktyce klinicznej model radiomiczny umożliwia ekstrakcję setek biomarkerów obrazowych dotyczących tekstury, kształtu, heterogeniczności i innych parametrów guza. Te dane, połączone z informacjami klinicznymi i genomicznymi, tworzą kompleksowy profil choroby, wspomagając personalizację terapii i prognozowanie odpowiedzi na leczenie.
Modele radiomiczne znajdują zastosowanie szczególnie w onkologii, gdzie pomagają w różnicowaniu zmian łagodnych od złośliwych, ocenie agresywności guza, przewidywaniu mutacji genetycznych oraz odpowiedzi na terapie celowane czy immunoterapię. Rozwijane są również w kierunku monitorowania efektów leczenia i wczesnego wykrywania nawrotów choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Mięśniaki macicy – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w przypadku mięśniaków macicy (leiomyoma uteri) jest generalnie dobre, jednak precyzyjna ocena przebiegu choroby wymaga uwzględnienia wielu czynników ryzyka, zwłaszcza u kobiet po menopauzie. Opracowano modele predykcyjne i nomogramy, które uwzględniają takie parametry jak postępujący wzrost guzów po menopauzie, średnica największego mięśniaka, stężenie antygenu rakowo-zarodkowego 125 (CEA 125), stosunek neutrofilów do limfocytów oraz stężenie jonów fosforanowych w surowicy. Model ten wykazał dobrą wydajność diagnostyczną z AUC = 0,724 i został zwalidowany metodą bootstrap, przewyższając wcześniejsze modele kliniczne w identyfikacji nietypowych postaci mięśniaków lub mięsaków gładkokomórkowych (leiomyosarcoma). System Myomscore umożliwia skuteczną stratyfikację ryzyka, identyfikując 4,4% pacjentek jako wysokiego ryzyka, wśród których częstość zmian złośliwych wynosiła 12,5%, co pozwala na optymalizację decyzji chirurgicznych bez konieczności stosowania specjalistycznych narzędzi.
- Leksykon chorób i schorzeń
Mięśniaki macicy – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Precyzyjne prognozowanie skuteczności leczenia mięśniaków macicy metodą ablacji zogniskowaną wiązką ultradźwięków o wysokiej intensywności (HIFU) jest kluczowe dla optymalizacji terapii. Wykorzystanie zaawansowanych modeli radiomicznych opartych na algorytmie LightGBM pozwoliło na uzyskanie wysokich wartości AUC: 87,2 (95% CI=87,1-87,5) dla sekwencji T2WI oraz 84,8 (95% CI=84,6-85,7) dla CE-T1WI, co stanowi istotną poprawę w stosunku do wcześniejszych modeli z AUC na poziomie 82,2. Modele te analizują heterogeniczność strukturalną mięśniaków, wykorzystując cechy radiomiczne odzwierciedlające intensywność sygnału, które są silnie skorelowane z wynikami terapii HIFU.
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak przełyku – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rak przełyku stanowi istotny problem kliniczny ze względu na wysoką śmiertelność i częstość nawrotów, pomimo postępów w leczeniu. Średnie 5-letnie przeżycie waha się od 20% do 50%, zależnie od stadium choroby, z gorszym rokowaniem w przypadku raka płaskonabłonkowego (ESCC) – około 10% 5-letniej przeżywalności globalnie, oraz lepszym w przypadku wczesnego gruczolakoraka przełyku, choć większość diagnozowana jest w zaawansowanym stadium. Mediana całkowitego przeżycia (OS) po ezofagektomii wynosi 54 miesiące, a przeżycie wolne od choroby (DFS) 35 miesięcy. Przeżycie 5-letnie według stadium wynosi: około 65% dla stadium I, 30% dla stadium II, 20% dla stadium III i 5% dla stadium IV. Najważniejszymi czynnikami prognostycznymi są stadium guza, zajęcie węzłów chłonnych, obecność przerzutów odległych, margines resekcji oraz odpowiedź na terapię neoadjuwantową. Całkowita odpowiedź patologiczna (pCR) po terapii neoadjuwantowej wiąże się z istotnie lepszym przeżyciem (mediana OS 67,8 vs. 30,8 miesięcy).
ablacja częstotliwościami radiowymi, całkowita odpowiedź patologiczna, chemioradioterapia, choroba resztkowa, dysfagia, ezofagektomia, gruczolakorak przełyku, inwazja naczyniowa, klasyfikacja TNM, leczenie multimodalne, limfadenektomia, model radiomiczny, nawrót nowotworu, przerzut odległy, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od choroby, rak płaskonabłonkowy przełyku, rak przełyku, resekcja R0, stadium guza, terapia neoadjuwantowa, uczenie maszynowe, zajęcie węzłów chłonnych