ortostatyczny spadek ciśnienia tętniczego
Ortostatyczny spadek ciśnienia tętniczego, znany również jako hipotensja ortostatyczna, to stan kliniczny charakteryzujący się nagłym obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi po przyjęciu pozycji stojącej. Diagnostycznie jest definiowany jako spadek ciśnienia skurczowego o co najmniej 20 mmHg lub ciśnienia rozkurczowego o co najmniej 10 mmHg w ciągu 3 minut od pionizacji.
Patofizjologicznie hipotensja ortostatyczna wynika z nieadekwatnej odpowiedzi układu autonomicznego, która normalnie powinna przeciwdziałać gromadzeniu się krwi w naczyniach kończyn dolnych po zmianie pozycji. Przyczyny tego stanu mogą być pierwotne (neurodegeneracyjne) lub wtórne (m.in. polekowe, związane z odwodnieniem, anemią, niewydolnością serca).
Objawy towarzyszące ortostatycznemu spadkowi ciśnienia obejmują zawroty głowy, zaburzenia widzenia, uczucie osłabienia, a w cięższych przypadkach omdlenia. Szczególnie narażone są osoby starsze, pacjenci z chorobami neurologicznymi oraz przyjmujący leki hipotensyjne, przeciwdepresyjne i przeciwpsychotyczne.
Diagnostyka obejmuje próbę ortostatyczną z pomiarem ciśnienia tętniczego na leżąco, a następnie po 1, 3 i 5 minutach od pionizacji. W leczeniu kluczowe znaczenie ma identyfikacja i eliminacja przyczyn, modyfikacja farmakoterapii oraz wdrożenie środków niefarmakologicznych (nawodnienie, stopniowa pionizacja, unikanie gwałtownych zmian pozycji).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Plus 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), charakteryzuje się licznymi interakcjami farmakologicznymi, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem, co jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego – konieczne jest zachowanie 36-godzinnego odstępu między terapiami. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. W trakcie terapii należy unikać stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, cyklosporyny i heparyny bez ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Ponadto, Ramizek Plus może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych i insuliny, a bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, co wymaga regularnej kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą.
afereza lipoprotein, allopurynol, amiloryd, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, błona wysokoprzepływowa, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, dobutamina, epinefryna, ewerolimus, felodypina, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, ko-trimoksazol, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, ortostatyczny spadek ciśnienia tętniczego, podwójna blokada układu RAA, prokainamid, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sól litu, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil i diltiazem, wildagliptyna