hipotyreoza jatrogenna

Hipotyreoza jatrogenna to stan niedoczynności tarczycy wywołany działaniami medycznymi. Najczęstszymi przyczynami są leczenie chirurgiczne (całkowite lub częściowe usunięcie tarczycy), terapia radiojodem stosowana w chorobie Gravesa-Basedowa lub autonomicznym wolu guzkowym, oraz farmakoterapia z użyciem leków przeciwtarczycowych (tiamazol, propylotiouracyl), amiodaronu czy litu.

Objawy hipotyreozy jatrogennej są typowe dla niedoczynności tarczycy i obejmują: uczucie zimna, zmęczenie, senność, suchość skóry, wypadanie włosów, obrzęki, zaparcia, bradykardię, hipercholesterolemię oraz zaburzenia miesiączkowania u kobiet. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia TSH (podwyższone) oraz fT4 (obniżone).

Leczenie polega na substytucji hormonalnej preparatami lewotyroksyny, z dawkowaniem ustalonym indywidualnie. Początkowa dawka zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz chorób współistniejących, szczególnie schorzeń układu sercowo-naczyniowego. U osób starszych i pacjentów z chorobą wieńcową stosuje się niższe dawki początkowe. Monitorowanie leczenia odbywa się poprzez kontrolę stężenia TSH.

Hipotyreoza jatrogenna jest zwykle stanem przewlekłym, wymagającym dożywotniej terapii substytucyjnej. Szczególną grupę stanowią pacjenci po tyreoidektomii z powodu raka tarczycy, u których często stosuje się supresyjne dawki lewotyroksyny w celu obniżenia stężenia TSH poniżej wartości referencyjnych, co zmniejsza ryzyko nawrotu choroby.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl