atenuowany wirus świnki
Atenuowany wirus świnki to osłabiona, żywa forma wirusa wywołującego nagminne zapalenie przyusznic (świnkę), która została zmodyfikowana laboratoryjnie w celu zmniejszenia jej zjadliwości przy zachowaniu zdolności do wywoływania odpowiedzi immunologicznej. Proces atenuacji polega na wielokrotnym pasażowaniu wirusa w hodowlach komórkowych, co prowadzi do akumulacji mutacji osłabiających jego wirulencję.
Szczep Jeryl Lynn atenuowanego wirusa świnki jest najczęściej stosowany w szczepionkach MMR (przeciwko odrze, śwince i różyczce) oraz MMRV (z dodatkiem wirusa ospy wietrznej). Po podaniu, atenuowany wirus namnaża się w organizmie w ograniczonym zakresie, co stymuluje układ odpornościowy do produkcji przeciwciał oraz komórek pamięci immunologicznej, zapewniając długotrwałą ochronę przed zachorowaniem.
Szczepionki zawierające atenuowany wirus świnki są bezpieczne i skuteczne, a poważne działania niepożądane występują niezwykle rzadko. Zgodnie z kalendarzem szczepień, pierwszą dawkę szczepionki MMR podaje się dzieciom w wieku 13-15 miesięcy, a dawkę przypominającą w 6. roku życia. Dzięki powszechnemu stosowaniu tych szczepionek, częstość występowania świnki w wielu krajach znacząco spadła.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Wskazania do stosowania
Wirus świnki (szczep RIT 4385, pochodzący od Jeryl Lynn) jest składnikiem żywych atenuowanych szczepionek skojarzonych, takich jak Priorix (MMR) i Priorix-Tetra (MMRV), zawierających co najmniej 10 CCID50 wirusa świnki na dawkę. Priorix jest wskazany do czynnego uodparniania przeciwko odrze, śwince i różyczce u dzieci po ukończeniu 9. miesiąca życia, młodzieży i dorosłych, z uwzględnieniem szczególnych zaleceń dla dzieci w wieku 9-12 miesięcy. Priorix-Tetra rozszerza ochronę o ospę wietrzną i jest standardowo stosowany u osób od 11 miesiąca życia, z możliwością zastosowania u niemowląt 9-10 miesięcznych w szczególnych okolicznościach epidemiologicznych lub klinicznych. W obu przypadkach konieczne jest przestrzeganie wytycznych dotyczących dawkowania, przeciwwskazań i środków ostrożności zawartych w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL).
atenuowany wirus świnki, charakterystyka produktu leczniczego, choroba zakaźna, czynne uodparnianie, dawkowanie, immunizacja, odpowiedź immunologiczna, odra, ognisko epidemiczne, ospa wietrzna, Program Szczepień Ochronnych, przeciwwskazanie, różyczka, świnka, sytuacja epidemiologiczna, szczep Jeryl Lynn, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka Priorix, szczepionka Priorix-Tetra, szczepionka skojarzona, szczepionka żywa atenuowana, wirus świnki - Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wirus świnki, będący składnikiem żywych atenuowanych szczepionek skojarzonych MMR (Priorix) oraz MMRV (Priorix-Tetra), występuje w preparatach w stężeniu nie mniejszym niż 10 CCID50 (szczep RIT 4385). Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych, szczepionka Priorix nie wykazuje wpływu lub wywiera wpływ nieistotny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co potwierdza brak dedykowanych badań w tym zakresie. W przypadku Priorix-Tetra, mimo braku badań, producent przypuszcza podobny brak wpływu na te zdolności. Z klinicznego punktu widzenia, podanie szczepionek zawierających atenuowany wirus świnki nie wymaga ograniczeń w aktywnościach wymagających pełnej sprawności psychoruchowej.
- Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Interakcje
Wirus świnki, stosowany w szczepionkach skojarzonych MMR i MMRV (np. Priorix, Priorix-Tetra), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne i immunologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczepionki te można bezpiecznie podawać jednocześnie z wieloma innymi preparatami immunizacyjnymi, takimi jak DTPa, dTpa, Hib, IPV, OPV, HBV, HAV, MenB, MenC, MenACWY, VZV (z wyjątkiem Priorix-Tetra, który zawiera już komponent VZV) oraz skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom. W przypadku szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy niewymienione jako kompatybilne, zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 1 miesiąca, aby uniknąć wzajemnego osłabienia odpowiedzi immunologicznej. Szczepionka Bexsero podawana jednocześnie z preparatami zawierającymi wirusa świnki zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak gorączka, tkliwość w miejscu wstrzyknięcia, zmiany nawyków żywieniowych i drażliwość, co wymaga rozważenia oddzielnego podawania tych szczepionek.
anergia, atenuowany wirus świnki, błonica, doustna szczepionka przeciw polio, Haemophilus influenzae typu B, inaktywowana szczepionka przeciw polio, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja immunologiczna, krztusiec, ludzka immunoglobulina, meningokoki grupy C, odpowiedź immunologiczna, preparat immunologiczny, próba tuberkulinowa, reakcja alergiczna, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, szczepionka MMRV, szczepionka przeciw meningokokom grupy B, szczepionka skoniugowana, tężec, transfuzja krwi, wirus świnki, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zespół Reye’a - Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania szczepionek zawierających żywy atenuowany wirus świnki (szczep RIT 4385, pochodzący od szczepu Jeryl Lynn, preparaty Priorix i Priorix-Tetra) należy zachować szczególne środki ostrożności. Przed podaniem konieczne jest zapewnienie dostępności środków do leczenia reakcji anafilaktycznych. Miejsce wkłucia powinno być odpowiednio przygotowane – alkohol i środki dezynfekujące muszą całkowicie wyparować, aby nie inaktywować wirusa. Szczepionek nie podaje się donaczyniowo, a w przypadku Priorix-Tetra także nie zaleca się podania śródskórnego. U pacjentów z alergią na białka jaja (reakcje anafilaktyczne, uogólniona pokrzywka, obrzęk, wstrząs) należy zachować szczególną ostrożność. Szczepienie osób z trombocytopenią wymaga rozważenia korzyści i ryzyka, preferując podskórną drogę podania. U pacjentów z niedoborami odporności (np. bezobjawowe zakażenie HIV, niedobór podklas IgG, wrodzona neutropenia) szczepienie jest możliwe po indywidualnej ocenie, jednak odpowiedź immunologiczna może być osłabiona, co wymaga monitorowania pod kątem objawów świnki.
atenuowany wirus świnki, bezobjawowe zakażenie HIV, drgawki gorączkowe, duszność, fenyloketonuria, hipotensja, kwas para-aminobenzoesowy, niedobór dopełniacza, niedobór odporności, niedobór podklas IgG, obrzęk jamy ustnej, omdlenie, parestezja, podanie donaczyniowe, podanie śródskórne, pokrzywka uogólniona, przemijające zaburzenia widzenia, przewlekła choroba ziarniakowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz oskrzeli, sorbitol, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, szczepionka MMR, trombocytopenia, wirus świnki, wrodzona neutropenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wirus świnki, obecny w szczepionkach MMR (Priorix) oraz MMRV (Priorix-Tetra), zawiera żywy atenuowany szczep RIT 4385. Brak jest kompleksowych badań oceniających wpływ tych szczepionek na płodność, dlatego zaleca się ostrożność przy kwalifikacji kobiet planujących ciążę do szczepienia. Kobiety w ciąży nie powinny być szczepione tymi preparatami, mimo że nie udokumentowano przypadków uszkodzenia płodu po ich podaniu. W ponad 3500 przypadkach nieświadomych ciąży, którym podano szczepionkę Priorix, nie stwierdzono zespołu różyczki wrodzonej. Po szczepieniu zaleca się unikanie zajścia w ciążę przez okres 1 miesiąca.
atenuowany wirus świnki, karmienie piersią, laktacja, obniżona odporność, płodność, różyczka, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka Priorix, szczepionka Priorix-Tetra, szczepionka przeciw różyczce, transmisja wirusa, wirus świnki, zespół różyczki wrodzonej