miażdżycowa choroba serca

Miażdżycowa choroba serca (choroba wieńcowa) to schorzenie wynikające z odkładania się blaszek miażdżycowych w tętnicach wieńcowych, które zaopatrują mięsień sercowy w krew i tlen. Proces miażdżycowy prowadzi do zwężenia światła naczyń, ograniczenia przepływu krwi i niedotlenienia kardiomiocytów.

Główne czynniki ryzyka miażdżycowej choroby serca obejmują hipercholesterolemię, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, palenie tytoniu, otyłość, brak aktywności fizycznej oraz predyspozycje genetyczne. Klinicznie choroba może manifestować się jako stabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy (niestabilna dławica, zawał mięśnia sercowego), nagły zgon sercowy lub niewydolność serca.

Diagnostyka miażdżycowej choroby serca opiera się na badaniach nieinwazyjnych (EKG, próba wysiłkowa, echokardiografia, tomografia komputerowa) oraz inwazyjnych (koronarografia). Leczenie obejmuje modyfikację stylu życia, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny, beta-blokery, inhibitory ACE) oraz metody inwazyjne (angioplastyka wieńcowa z implantacją stentu, pomostowanie aortalno-wieńcowe).

Prewencja pierwotna i wtórna miażdżycowej choroby serca koncentruje się na eliminacji modyfikowalnych czynników ryzyka oraz wczesnym wykrywaniu i leczeniu chorób predysponujących. Postępowanie z pacjentem wymaga indywidualnego podejścia uwzględniającego ocenę całkowitego ryzyka sercowo-naczyniowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl