nawrotny węzłowy częstoskurcz przedsionkowo-komorowy
Nawrotny węzłowy częstoskurcz przedsionkowo-komorowy (AVNRT – Atrioventricular Nodal Reentrant Tachycardia) to jedna z najczęstszych form częstoskurczu nadkomorowego. Mechanizm arytmii opiera się na zjawisku reentry (nawrotu) w obrębie lub w bezpośrednim sąsiedztwie węzła przedsionkowo-komorowego, gdzie występują dwie drogi przewodzenia: szybka (fast pathway) i wolna (slow pathway), różniące się właściwościami elektrofizjologicznymi.
W typowej formie AVNRT (około 90% przypadków) impuls przewodzony jest w dół drogą wolną, a do góry drogą szybką. W atypowej formie kierunek krążenia impulsu jest odwrotny. Klinicznie AVNRT objawia się nagłym początkiem szybkiej, regularnej akcji serca (150-250/min), często z towarzyszącym uczuciem kołatania, zawrotami głowy, dusznością lub bólem w klatce piersiowej.
W EKG charakterystyczne są wąskie zespoły QRS z niewidocznymi lub ukrytymi w zespołach QRS załamkami P, co wynika z niemal jednoczesnej aktywacji przedsionków i komór. U około 60% pacjentów można zaobserwować pseudo-załamki R’ w odprowadzeniu V1 lub pseudo-załamki S w odprowadzeniach II, III, aVF, będące wynikiem wstecznej aktywacji przedsionków.
Leczenie ostrego epizodu AVNRT obejmuje manewry wagalne, adenozynę, beta-blokery lub antagonistów wapnia. Metodą z wyboru w leczeniu długoterminowym jest ablacja przezskórna (najczęściej drogi wolnej), która charakteryzuje się wysoką skutecznością (ponad 95%) i niskim ryzykiem powikłań. Alternatywnie można stosować farmakoterapię (beta-blokery, antagoniści wapnia, leki antyarytmiczne).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flecainide acetate Holsten 50 mg
Flecainide acetate Holsten, dostępny w tabletkach 50 mg i 100 mg, jest antyarytmikiem klasy IC stosowanym w leczeniu specyficznych zaburzeń rytmu serca, takich jak nawrotny węzłowy częstoskurcz przedsionkowo-komorowy, arytmie związane z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a oraz ciężkie, zagrażające życiu napadowe arytmie komorowe. Lek jest wskazany wyłącznie u pacjentów, u których inne metody terapeutyczne okazały się nieskuteczne lub nietolerowane. Ponadto, flekainid stosuje się w napadowych arytmiach przedsionkowych (migotanie, trzepotanie i częstoskurcz przedsionkowy) u pacjentów z objawami powodującymi niepełnosprawność, po uprzedniej kardiowersji oraz gdy istnieje wyraźna konieczność farmakologicznego leczenia. Lek może być również używany do utrzymania rytmu zatokowego po skutecznej kardiowersji.
arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, badanie echokardiograficzne, częstoskurcz przedsionkowy, działanie proarytmiczne, EKG, frakcja wyrzutowa lewej komory, kardiowersja, lek antyarytmiczny, migotanie przedsionków, napadowa arytmia komorowa, napadowa arytmia przedsionkowa, nawrotny węzłowy częstoskurcz przedsionkowo-komorowy, octan flekainidu, rytm zatokowy, strukturalna choroba serca, trzepotanie przedsionków, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flecainide acetate Holsten
Octan flekainidu wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i monitorowania EKG oraz stężenia leku w osoczu, zwłaszcza u pacjentów z nawrotnym węzłowym częstoskurczem przedsionkowo-komorowym, zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a, napadowym migotaniem przedsionków oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 35 ml/min/1,73 m²) i wątroby. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów ze strukturalną chorobą serca, nieprawidłową funkcją lewej komory, ciężką bradykardią, niedociśnieniem tętniczym oraz u dzieci poniżej 12 lat. Szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku, gdzie eliminacja leku jest zmniejszona, oraz u pacjentów stosujących leki moczopędne, kortykosteroidy i środki przeczyszczające ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych (hipokaliemia, hiperkaliemia). Flekainid może wywoływać działania proarytmiczne, w tym przyspieszenie przewodzenia komorowego i ujawnienie zespołu Brugadów, co wymaga stałej kontroli klinicznej i EKG.
arytmia komorowa, bezobjawowa arytmia komorowa, ciężka bradykardia, czynność lewej komory, defibrylacja, dysfagia, działanie inotropowe, działanie proarytmiczne, hiperkaliemia, hipokaliemia, klirens kreatyniny, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, miażdżycowa choroba serca, monitorowanie EKG, napadowe migotanie przedsionków, nawrotny węzłowy częstoskurcz przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, octan flekainidu, odstęp JT, odstęp QT, stężenie leku w osoczu, strukturalna choroba serca, stymulator serca, zabiegi kardiochirurgiczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zawał mięśnia sercowego, zespół Brugadów, zespół QRS, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a