zaburzenia czynności skurczowej lewej komory
Zaburzenia czynności skurczowej lewej komory serca to istotny problem kardiologiczny, charakteryzujący się upośledzeniem zdolności mięśnia sercowego do kurczenia się i wypompowywania krwi do układu tętniczego. Podstawowym parametrem określającym funkcję skurczową jest frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF), która w warunkach prawidłowych wynosi powyżej 50-55%.
Etiologia zaburzeń czynności skurczowej jest zróżnicowana i obejmuje chorobę niedokrwienną serca (szczególnie po zawale mięśnia sercowego), kardiomiopatie (rozstrzeniową, pozapalną), wady zastawkowe, nadciśnienie tętnicze, toksyczne uszkodzenie mięśnia sercowego, choroby spichrzeniowe czy zaburzenia rytmu serca. Długotrwałe przeciążenie ciśnieniowe lub objętościowe lewej komory prowadzi do jej przebudowy i upośledzenia funkcji skurczowej.
Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne (podstawowa metoda oceny LVEF i innych parametrów funkcji skurczowej), rezonans magnetyczny serca (dokładna ocena objętości i masy lewej komory), scyntygrafię serca, badania obciążeniowe oraz koronarografię (w przypadku podejrzenia podłoża niedokrwiennego). Nowsze metody diagnostyczne, jak globalne odkształcenie podłużne (GLS), pozwalają na wykrycie subklinicznych zaburzeń kurczliwości.
Leczenie zaburzeń czynności skurczowej lewej komory zależy od etiologii, ale zazwyczaj obejmuje inhibitory ACE lub sartany, beta-blokery, antagonistów aldosteronu oraz w zaawansowanych przypadkach diuretyki. W przypadku objawowej niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową stosuje się także inhibitory SGLT2 oraz sakubitril/walsartan. W wybranych przypadkach może być konieczne leczenie inwazyjne, obejmujące rewaskularyzację, wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD) lub terapię resynchronizującą (CRT).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bixebra 5 mg
Lek Bixebra, zawierający iwabradynę, jest wskazany w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca oraz w terapii przewlekłej niewydolności serca. W przypadku dławicy piersiowej, kwalifikacja do leczenia wymaga prawidłowego rytmu zatokowego oraz częstości akcji serca ≥70/min. Iwabradyna może być stosowana jako monoterapia u pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do beta-adrenolityków lub jako dodatek do optymalnej terapii beta-adrenolitykami. W leczeniu niewydolności serca, lek jest zalecany u pacjentów z klasą II-IV wg NYHA, zaburzeniami czynności skurczowej mięśnia sercowego, rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥75/min, stosowany zarówno w skojarzeniu z beta-adrenolitykami, jak i jako ich alternatywa.
Bixebra, chlorowodorek iwabradyny, choroba niedokrwienna serca, częstość akcji serca, czynność skurczowa, dławica piersiowa, dysfagia, iwabradyna, klasyfikacja NYHA, monoterapia, niedobór laktazy, nietolerancja beta-adrenolityków, nietolerancja galaktozy, przewlekła niewydolność serca, rytm zatokowy, tabletka powlekana, terapia wielolekowa, zaburzenia czynności skurczowej lewej komory, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Walsartan Krka 40 mg
Walsartan Krka 40 mg w formie tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u pacjentów pediatrycznych w wieku 6 do poniżej 18 lat oraz u dorosłych po świeżym zawale mięśnia sercowego z objawową niewydolnością serca lub bezobjawowymi zaburzeniami czynności skurczowej lewej komory. Terapia powinna być rozpoczęta w okresie od 12 godzin do 10 dni po zawale, co jest kluczowe dla skuteczności leczenia i przebudowy mięśnia sercowego. U dzieci dawka 40 mg może być stosowana jako początkowa lub docelowa, zależnie od masy ciała i odpowiedzi na leczenie. Walsartan stanowi także alternatywę u dorosłych z niewydolnością serca, którzy nie tolerują inhibitorów ACE, beta-adrenolityków lub antagonistów receptora mineralokortykoidowego, co podkreśla jego rolę w złożonej terapii niewydolności serca.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, bradykardia, hipotensja, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja inhibitorów ACE, objawowa niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, przebudowa mięśnia sercowego, świeży zawał mięśnia sercowego, tabletka powlekana, terapia złożona, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności skurczowej lewej komory, zaburzenia rytmu serca, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Walsartan Krka 80 mg
Walsartan Krka w dawce 80 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat, stanowiąc istotną opcję terapeutyczną w populacji pediatrycznej. Ponadto, lek znajduje zastosowanie u dorosłych pacjentów po świeżym zawale mięśnia sercowego, u których występuje objawowa niewydolność serca lub bezobjawowe zaburzenia czynności skurczowej lewej komory, pod warunkiem rozpoczęcia terapii w okresie od 12 godzin do 10 dni po zawale. Walsartan jest również rekomendowany w leczeniu niewydolności serca u pacjentów nietolerujących inhibitorów ACE lub beta-adrenolityków, stanowiąc alternatywę terapeutyczną pierwszego rzutu lub terapię wspomagającą.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, laktoza, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nietolerancja inhibitorów ACE, nietolerancja laktozy, objawowa niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał serca, podwyższone ciśnienie tętnicze, remodeling mięśnia sercowego, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, świeży zawał mięśnia sercowego, terapia hipotensyjna, terapia skojarzona, walsartan, zaburzenia czynności skurczowej lewej komory