proces zwłóknieniowy

Proces zwłóknieniowy (fibroza) to patologiczny mechanizm polegający na nadmiernym odkładaniu się białek macierzy pozakomórkowej, głównie kolagenu, w tkankach. Powstaje jako efekt przewlekłego stanu zapalnego, urazu lub innych czynników uszkadzających, prowadząc do zastąpienia prawidłowej tkanki przez tkankę łączną włóknistą.

W przebiegu włóknienia dochodzi do aktywacji fibroblastów i miofibroblastów, które produkują nadmierne ilości kolagenu, fibronektyny i proteoglikanów. Kluczową rolę w tym procesie odgrywa transformujący czynnik wzrostu beta (TGF-β), który stymuluje syntezę białek macierzy i hamuje ich degradację przez metaloproteinazy.

Procesy zwłóknieniowe mogą dotyczyć praktycznie każdego narządu, w tym płuc (włóknienie płuc), wątroby (marskość), nerek (włóknienie śródmiąższowe), serca (włóknienie miokardium) czy skóry (twardzina). Postępujące włóknienie prowadzi do upośledzenia funkcji narządów poprzez zaburzenie ich architektury i ograniczenie dostępu tlenu do komórek.

Diagnostyka procesów zwłóknieniowych obejmuje badania obrazowe (TK, MRI), badania czynnościowe narządów oraz biopsję z oceną histopatologiczną. Leczenie jest trudne i często ukierunkowane na spowolnienie postępu choroby poprzez eliminację czynnika wywołującego, modulację odpowiedzi immunologicznej oraz stosowanie leków przeciwzwłóknieniowych, jak pirfenidon czy nintedanib w przypadku włóknienia płuc.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl