zaburzenia osobowości typu borderline

Zaburzenia osobowości typu borderline (osobowość chwiejna emocjonalnie typu borderline) to poważne zaburzenie psychiczne charakteryzujące się niestabilnością w relacjach międzyludzkich, obrazie siebie, emocjach i impulsywności. Pacjenci doświadczają intensywnych wahań nastroju, lęku przed porzuceniem oraz mają trudności w utrzymaniu stabilnych relacji interpersonalnych.

W klasyfikacji ICD-10 zaburzenie to oznaczone jest kodem F60.31 i należy do spektrum zaburzeń osobowości chwiejnej emocjonalnie. Główne cechy kliniczne obejmują chroniczną niestabilność emocjonalną, zaburzone poczucie tożsamości, impulsywne zachowania (często autodestrukcyjne), skłonność do samookaleczeń oraz powtarzające się groźby lub akty samobójcze.

Etiologia zaburzenia jest złożona i obejmuje czynniki genetyczne, neurobiologiczne (dysfunkcje w układach serotoninergicznych i dopaminergicznych) oraz środowiskowe, w tym traumatyczne doświadczenia z dzieciństwa. W obrazie klinicznym często występują komorbidyjne zaburzenia nastroju, lękowe, uzależnienia oraz zaburzenia odżywiania.

Leczenie zaburzenia osobowości borderline wymaga kompleksowego podejścia łączącego psychoterapię (szczególnie skuteczna jest dialektyczna terapia behawioralna – DBT, terapia oparta na mentalizacji – MBT oraz terapia schematów) z farmakoterapią objawową. Rokowanie jest zróżnicowane, ale przy odpowiednim leczeniu możliwa jest znacząca poprawa funkcjonowania psychospołecznego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl