znieczulenie niskoprzepływowe
Znieczulenie niskoprzepływowe (low-flow anesthesia) to technika anestezjologiczna polegająca na redukcji przepływu świeżych gazów (tlenu i gazów anestetycznych) dostarczanych do układu oddechowego pacjenta podczas znieczulenia ogólnego. Standardowo stosuje się przepływy poniżej 2 l/min, a w przypadku technik bardzo niskiego przepływu – poniżej 1 l/min.
Główną zaletą znieczulenia niskoprzepływowego jest znacząca redukcja zużycia gazów anestetycznych (nawet o 60-80%), co przekłada się na korzyści ekonomiczne i ekologiczne. Metoda ta umożliwia również lepsze nawilżenie i ogrzanie mieszaniny oddechowej, co sprzyja ochronie dróg oddechowych pacjenta podczas długotrwałych zabiegów operacyjnych.
Do bezpiecznego stosowania tej techniki niezbędne jest odpowiednie wyposażenie (nowoczesne aparaty do znieczulenia z precyzyjnymi przepływomierzami i szczelnym układem oddechowym) oraz dokładne monitorowanie składu gazów oddechowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na stężenie tlenu i dwutlenku węgla w mieszaninie oddechowej oraz na poziom gazów anestetycznych, aby zapobiec zarówno zbyt płytkiemu, jak i zbyt głębokiemu znieczuleniu.
Przeciwwskazania do stosowania techniki niskoprzepływowej obejmują m.in. sytuacje nagłe wymagające szybkich zmian stężeń gazów anestetycznych, niestabilny stan pacjenta, zaburzenia wymiany gazowej oraz niektóre choroby metaboliczne. Technika ta wymaga doświadczenia od zespołu anestezjologicznego i odpowiedniego przeszkolenia.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Sewofluran, szeroko stosowany środek anestetyczny, wykazuje niską toksyczność ostrą u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych, w tym szczurów, myszy, królików, psów i małp. Badania przedkliniczne nie wykazały toksyczności specyficznej dla narządów ani efektów teratogennych, choć zaobserwowano zmniejszenie płodności i wydłużenie okresu ciąży u szczurów przy wielokrotnej ekspozycji na dawki anestetyczne. Długotrwała inhalacja sewofluranu w stężeniu 1 MAC (2,2%) u samców szczurów powodowała zmniejszenie ruchliwości i stężenia plemników oraz degenerację jąder. Sewofluran obniża mózgowy metabolizm tlenu (CMRO2) o około 50% przy stężeniach około 2 MAC, nie wpływając znacząco na mózgowy przepływ krwi, a także hamuje aktywność EEG bez wywoływania efektów padaczkopodobnych w warunkach normokapnii i hipokapnii. Mutagenność sewofluranu została wykluczona w testach in vitro i in vivo, jednak nie przeprowadzono badań karcynogenności.
aberracja chromosomalna, azot mocznikowy, badanie in vitro, degeneracja jąder, efekt teratogenny, elektroencefalografia, GABA, hipokapnia, implantacja zarodka, indukcja znieczulenia, inhalacja, inhalacja donosowa, kanalik bliższy, karcynogenność, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, normokapnia, oligodendrocyty, plemniki, reakcja niepożądana, receptory NMDA, sewofluran, synaptogeneza, test Amesa, toksyczność, wapno barowane, wapno sodowane, zatrzymanie oddychania, zespół podkradania wieńcowego, znieczulenie niskoprzepływowe -
Leksykon leków
Sewofluran, substancja czynna produktu Sojourn (100%, płyn do inhalacji parowej), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach toksykologicznych, reprodukcyjnych i mutagennych. Nie stwierdzono specyficznej toksyczności narządowej po podaniu jednorazowym i wielokrotnym. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach, przy dawkach do 1 MAC, nie zaobserwowano teratogenności ani upośledzenia płodności, choć u szczurów poddanych wielokrotnej ekspozycji odnotowano zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i ciąż oraz wydłużenie czasu trwania ciąży przy stężeniach subanestetycznych. Sewofluran nie wykazuje działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, w tym w teście Amesa, jednak brak jest dedykowanych badań dotyczących potencjalnej kancerogenności. W badaniach na psach potwierdzono brak negatywnego wpływu na układ krążenia, w tym brak zespołu podkradania z krążenia wieńcowego oraz prawidłowe krążenie wątrobowe i nerkowe podczas znieczulenia.
aberracja chromosomowa, aktywność elektryczna mózgu, badanie EEG, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja inhalacyjna, funkcja poznawcza, hipokapnia, inhalacja parowa, krążenie mózgowe, martwica komórek, metabolizm mózgowy, minimalne stężenie pęcherzykowe, napad padaczkowy, nefrotoksyczność, niedokrwienie mięśnia sercowego, normokapnia, pochłaniacz CO2, potencjał mutagenny, sewofluran, synaptogeneza, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, wapno barowe, wapno sodowane, zaburzenie czynności nerek, zagnieżdżenie zapłodnionej komórki jajowej, zespół podkradania wieńcowego, znieczulenie niskoprzepływowe
