hipotensja płodowa

Hipotensja płodowa to stan obniżonego ciśnienia tętniczego krwi u płodu, który może wystąpić zarówno w trakcie ciąży, jak i podczas porodu. Jest to poważne zaburzenie hemodynamiczne, które wymaga szybkiego rozpoznania i interwencji, ponieważ może prowadzić do niedotlenienia (hipoksji) i kwasicy metabolicznej u płodu.

Najczęstszymi przyczynami hipotensji płodowej są: zespół żyły głównej dolnej (ucisk żyły głównej dolnej przez powiększoną macicę), znieczulenie zewnątrzoponowe lub podpajęczynówkowe u matki, krwawienie łożyskowe, przedwczesne odklejenie łożyska, wypadnięcie pępowiny, nadmierna aktywność skurczowa macicy, oraz wstrząs hipowolemiczny lub septyczny u matki. Hipotensja płodowa może również wynikać z wrodzonych wad serca płodu lub innych zaburzeń układu krążenia.

Diagnostyka hipotensji płodowej opiera się głównie na monitorowaniu czynności serca płodu za pomocą kardiotokografii (KTG), która może wykazać cechy niedotlenienia, takie jak deceleracje późne, zmniejszona zmienność podstawowej czynności serca płodu czy bradykardia. W przypadkach bardziej zaawansowanych można wykorzystać badanie dopplerowskie tętnic płodowych lub badanie krwi włośniczkowej z główki płodu podczas porodu.

Postępowanie w hipotensji płodowej zależy od jej przyczyny, nasilenia i wieku ciążowego. Obejmuje ono zmianę pozycji ciała matki (najczęściej na lewy bok), podaż tlenu matce, zwiększenie podaży płynów dożylnych, podanie leków wazopresyjnych (np. efedryny), a w przypadkach ciężkich – natychmiastowe ukończenie ciąży drogą cięcia cesarskiego. Kluczowe znaczenie ma szybkość działania, gdyż przedłużająca się hipotensja płodowa może prowadzić do trwałego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego lub zgonu wewnątrzmacicznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl