drgawki odstawienne

Drgawki odstawienne (napady abstynencyjne) to rodzaj napadów drgawkowych występujących w przebiegu zespołu abstynencyjnego, najczęściej po odstawieniu alkoholu lub benzodiazepin. Rozwijają się zwykle w ciągu 6-48 godzin od zaprzestania przyjmowania substancji lub znacznej redukcji jej dawki.

Patofizjologia drgawek abstynencyjnych wiąże się z nagłym zaburzeniem równowagi między neuroprzekaźnikami pobudzającymi (głównie glutaminianem) a hamującymi (GABA), prowadząc do nadmiernej pobudliwości neuronalnej. Długotrwałe spożywanie alkoholu lub stosowanie benzodiazepin powoduje adaptacyjne zmiany w receptorach GABA-ergicznych, które po odstawieniu substancji skutkują stanem nadpobudliwości OUN.

Klinicznie drgawki odstawienne manifestują się najczęściej jako uogólnione napady toniczno-kloniczne, choć możliwe są także inne typy napadów. Stanowią one poważne powikłanie zespołu abstynencyjnego i sygnał ostrzegawczy przed potencjalnym rozwojem majaczenia alkoholowego (delirium tremens). Drgawki odstawienne zwiększają ryzyko wystąpienia stanu padaczkowego i mogą prowadzić do hipoksji mózgu oraz urazu.

Leczenie polega na podawaniu benzodiazepin (diazepam, lorazepam), które są lekami pierwszego wyboru ze względu na działanie przeciwdrgawkowe i przeciwlękowe. W profilaktyce nawrotów napadów stosuje się stopniową redukcję dawki benzodiazepin. W przypadkach opornych można zastosować leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, walproiniany). Kluczowe znaczenie ma właściwe nawodnienie pacjenta i suplementacja elektrolitów oraz tiaminy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl