ODV
ODV (Ombitaswir/Dasabuwir/Velpataswir) to schemat leczenia przeciwwirusowego stosowany w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV). Kombinacja tych leków działa poprzez blokowanie różnych etapów replikacji wirusa HCV, co prowadzi do jego eliminacji z organizmu.
Ombitaswir hamuje białko NS5A wirusa, dasabuwir blokuje polimerazę RNA zależną od RNA (NS5B), a welpataswir również działa na białko NS5A, ale z szerszym spektrum działania przeciwko różnym genotypom HCV. Taka kombinacja zapewnia wysoką skuteczność terapeutyczną przy minimalnych działaniach niepożądanych.
Schemat ODV charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem trwałej odpowiedzi wirusologicznej (SVR), przekraczającym 95% w większości populacji pacjentów. Stosowany jest zazwyczaj przez 8-12 tygodni, w zależności od genotypu wirusa, stopnia zwłóknienia wątroby i wcześniejszego leczenia przeciwwirusowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Faxigen XL 37,5 mg 37,5 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna leku Faxigen XL, jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny oraz słabym inhibitorem wychwytu dopaminy, co stanowi podstawę jej działania przeciwdepresyjnego. Nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych, cholinergicznych, H1-histaminowych, α1-adrenergicznych, opioidowych ani benzodiazepinowych, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko działań niepożądanych typowych dla innych leków przeciwdepresyjnych. Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna (ODV) wykazują zbliżone działanie farmakodynamiczne, w tym zmniejszenie odpowiedzi β-adrenergicznej. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność wenlafaksyny w leczeniu epizodów dużej depresji (dawki 75-375 mg/dobę, optymalnie 75-225 mg/dobę), zaburzeń lękowych uogólnionych (37,5-225 mg/dobę), fobii społecznej (75-225 mg/dobę) oraz lęku napadowego (75-225 mg/dobę, z dawką początkową 37,5 mg/dobę przez 7 dni). Badania długoterminowe wykazały skuteczność w zapobieganiu nawrotom depresji i utrzymaniu efektu terapeutycznego w zaburzeniach lękowych.
agorafobia, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwdepresyjne, epizod dużej depresji, fobia społeczna, GAD, inhibitor wychwytu dopaminy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, komorowe zaburzenie rytmu serca, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny, monoaminooksydaza, nawrót depresji, neuroprzekaźnik, odpowiedź β-adrenergiczna, ODV, ośrodkowy układ nerwowy, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor α1-adrenergiczny, sedacja, torsade de pointes, wychwyt zwrotny noradrenaliny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venlafaxine Aurovitas 37,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku wenlafaksyny wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego zarówno in vitro, jak i in vivo na modelach zwierzęcych (szczury, myszy). W zakresie toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano u szczurów zmniejszenie masy potomstwa, zwiększenie liczby płodów martwo urodzonych oraz podwyższoną śmiertelność potomstwa w ciągu pierwszych 5 dni laktacji przy dawce 30 mg/kg/dobę, co odpowiada 4-krotności maksymalnej dobowej dawki stosowanej u ludzi (375 mg). Dawka 1,3-krotności dawki ludzkiej nie wywoływała efektów toksycznych. Przyczyna zwiększonej śmiertelności potomstwa nie została jednoznacznie ustalona, a potencjalne ryzyko dla ludzi wymaga dalszych badań klinicznych.