martwy poród

Martwy poród (poronienie późne, poród martwego płodu) to urodzenie dziecka bez oznak życia po 22. tygodniu ciąży lub gdy płód waży co najmniej 500 gramów. Jest to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, jakie może spotkać ciężarną i jej rodzinę. Według statystyk, częstość występowania martwych porodów w krajach rozwiniętych wynosi około 3-5 na 1000 urodzeń.

Przyczyny martwych porodów mogą być różnorodne. Obejmują one anomalie genetyczne, infekcje wewnątrzmaciczne, niedotlenienie płodu, choroby matki (jak nadciśnienie, cukrzyca, choroby autoimmunologiczne), zaburzenia łożyska (przedwczesne oddzielenie lub niewydolność), powikłania pępowinowe (jak węzły prawdziwe lub owinięcie wokół szyi), a także przyczyny niewyjaśnione, które stanowią około 25-60% przypadków.

Diagnostyka obejmuje badanie USG potwierdzające brak akcji serca płodu, badania laboratoryjne matki, badania mikrobiologiczne i genetyczne płodu oraz histopatologiczne łożyska. Po stwierdzeniu wewnątrzmacicznego obumarcia płodu zazwyczaj indukcja porodu jest preferowaną metodą postępowania, chyba że istnieją wskazania do cięcia cesarskiego.

Opieka nad kobietą po martwym porodzie wymaga holistycznego podejścia uwzględniającego aspekty medyczne, psychologiczne i społeczne. Kluczowe znaczenie ma wsparcie psychologiczne zarówno w okresie okołoporodowym, jak i w okresie żałoby. Zaleca się również przeprowadzenie szczegółowej analizy przypadku w celu ustalenia przyczyny i określenia ryzyka w kolejnych ciążach.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl