żywe urodzenie
Żywe urodzenie to termin medyczny oznaczający poród, w wyniku którego dziecko wykazuje oznaki życia po całkowitym wydaleniu lub wydobyciu z organizmu matki, niezależnie od czasu trwania ciąży. Zgodnie z definicją Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), oznakami życia są: oddech, czynność serca, tętnienie pępowiny lub wyraźne ruchy mięśni zależnych od woli.
W dokumentacji medycznej żywe urodzenie wymaga odnotowania czasu porodu, stanu noworodka według skali Apgar, masy ciała, długości ciała oraz obwodu głowy. Stanowi ono przeciwieństwo urodzenia martwego (poronienia), gdzie po porodzie nie stwierdza się żadnych oznak życia.
Żywe urodzenia są podstawowym wskaźnikiem demograficznym i elementem statystyk medycznych, służącym do obliczania współczynników umieralności okołoporodowej i niemowlęcej. W Polsce, zgodnie z prawem, każde żywe urodzenie, niezależnie od wieku ciążowego, podlega rejestracji w Urzędzie Stanu Cywilnego i wydaniu aktu urodzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Octoxynol-9 – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Octoxynol-9 występuje w szczepionce VaxigripTetra w śladowych ilościach jako pozostałość procesu produkcyjnego, podobnie jak albumina jaja kurzego, neomycyna i formaldehyd. Szczepionka ta, będąca czterowalentną inaktywowaną szczepionką przeciw grypie, została szczegółowo przebadana pod kątem bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, które są grupą podwyższonego ryzyka powikłań grypy, takich jak przedwczesny poród, hospitalizacja czy zgon. Dane kliniczne, obejmujące m.in. badanie z udziałem 230 kobiet w ciąży i 231 żywych urodzeń, potwierdzają, że VaxigripTetra może być bezpiecznie stosowana we wszystkich trymestrach ciąży, nie wykazując niepożądanych efektów u płodu ani matki. Dodatkowo, badania przeprowadzone w różnych populacjach geograficznych (RPA, Nepal, Mali) nie wykazały istotnych różnic w wynikach okołoporodowych między grupami szczepioną i kontrolnymi. Badania przedkliniczne nie wskazały na negatywny wpływ szczepionki na rozwój zarodka, płodu ani wczesny rozwój po urodzeniu.
albumina jaja kurzego, badanie przedkliniczne, formaldehyd, inaktywowana szczepionka przeciw grypie, karmienie piersią, kwalifikacja do szczepienia, laktacja, martwe urodzenie, neomycyna, niska masa urodzeniowa, octoxynol-9, powikłania grypy, przedwczesny poród, rozwój zarodka, substancja pomocnicza, świadoma zgoda pacjenta, szczepionka VaxigripTetra, tiomersal, trymestr ciąży, wcześniactwo, wiek ciążowy, żywe urodzenie - Leksykon chorób i schorzeń
Grupa b paciorkowca – Zapobieganie i profilaktyka
Grupa B paciorkowca (GBS) jest Gram-dodatnią bakterią kolonizującą drogi moczowo-płciowe i przewód pokarmowy u 10-30% kobiet ciężarnych, stanowiąc główną przyczynę wczesnej posoporowej sepsy noworodkowej. Około 50% kobiet skolonizowanych przenosi GBS na noworodki podczas porodu, z ryzykiem rozwoju wczesnej choroby GBS u 12% z nich bez profilaktyki. Zakażenia GBS u noworodków dzieli się na wczesne (0-6 dni życia) i późne (7-90 dni życia), mogące prowadzić do zapalenia płuc, sepsy, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, a nawet zgonu. Zalecane jest powszechne badanie przesiewowe między 36 0/7 a 37 6/7 tygodniem ciąży poprzez wymaz z pochwy i odbytnicy, z zastosowaniem bulionu selektywnego w laboratorium. Profilaktyka śródporodowa antybiotykowa, głównie dożylna penicylina (5 mln j. początkowo, następnie 2,5-3 mln j. co 4 godziny), jest wskazana u kobiet z dodatnim wynikiem posiewu lub czynnikami ryzyka, co redukuje ryzyko wczesnej choroby GBS u noworodków o około 80% (np. z 1% do 0,2%). Alternatywnie stosuje się ampicylinę lub cefalosporyny u pacjentek z alergią na penicylinę, a w przypadku wysokiego ryzyka anafilaksji – wankomycynę.
ampicylina dożylna, amplifikacja kwasów nukleinowych, badanie przesiewowe, bakteria Gram-dodatnia, bakteriuria GBS, cefalosporyna pierwszej generacji, cięcie cesarskie, kolonizacja GBS, oporność na antybiotyki, paciorkowiec grupy B, pęknięcie błon płodowych, polisacharyd otoczkowy, poród przedwczesny, probiotyk doustny, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka śródporodowa, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, sepsa, serotyp, szczepionka podjednostkowa, terapia przeciwdrobnoustrojowa, wankomycyna dożylna, zapalenie błon płodowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, żywe urodzenie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lutinus 100 mg
Progesteron, substancja czynna leku Lutinus, jest naturalnym steroidem z grupy progestagenów (kod ATC G03DA04), endogennie wydzielanym przez jajniki, łożysko oraz nadnercza. Jego farmakodynamiczne działanie polega na przekształceniu endometrium proliferacyjnego w sekrecyjne w obecności estrogenów, co jest kluczowe dla implantacji zarodka oraz utrzymania ciąży. Progesteron zwiększa podatność błony śluzowej macicy na zagnieżdżenie zarodka i zapewnia odpowiednie warunki do prawidłowego rozwoju ciąży po implantacji.
endometrium proliferacyjne, endometrium sekrecyjne, estrogen, hormon endogenny, hormon płciowy, implantacja zarodka, jajnik, klasyfikacja ATC, łożysko, modulator układu płciowego, nadnercze, pochodna pregnenu, progestagen, progesteron, przeniesienie zarodka, steroid, transfer zarodka, wsparcie lutealne, wspomagany rozród, zagnieżdżenie zarodka, żywe urodzenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesisol 10 mg
Przedkliniczne badania solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Vesisol, potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Testy obejmowały ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując istotnych zagrożeń. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało klinicznie istotnych efektów niepożądanych, a margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych był odpowiedni. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a długoterminowe testy rakotwórczości nie potwierdziły potencjału kancerogennego solifenacyny.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie prenatalne i pourodzeniowe, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, ciąża, karmienie piersią, laktacja, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, masa urodzeniowa, onkogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój fizyczny, rozwój zarodka i płodu, solifenacyna, solifenacyna bursztynian, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, żywe urodzenie - Leksykon chorób i schorzeń
Adenomyoza – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Adenomyoza, będąca formą endometriozy wewnętrznej macicy, stanowi wyzwanie diagnostyczne ze względu na heterogeniczny obraz kliniczny i ultrasonograficzny. Wielowymiarowy model predykcyjny oparty na ultrasonografii przezpochwowej i badaniach klinicznych wykazał wysoką skuteczność diagnostyczną z AUC 0,86 (95% CI 0,79-0,94), czułością 85% i swoistością 78%. Choroba wiąże się z negatywnym wpływem na płodność, manifestującym się wyższym wskaźnikiem poronień (31,9% vs 14,1%), niższym odsetkiem ciąż klinicznych po technikach wspomaganego rozrodu (40,5% vs 49,8%) oraz obniżonym wskaźnikiem implantacji i urodzeń żywych. Lokalizacja zmian adenomyotycznych, zwłaszcza w tylnej ścianie macicy, koreluje z cięższymi powikłaniami położniczymi i wyższym stopniem współistnienia endometriozy poza macicą (OEM). Na poziomie molekularnym obserwuje się dysregulację procesów decidualizacji, receptywności endometrium oraz mechanizmów implantacji, co może tłumaczyć niepowodzenia reprodukcyjne i powikłania ciążowe.
adenomyoza, ciąża kliniczna, decidualizacja, dysfagia, embolizacja tętnic macicznych, endometrioza, hipoestrogenizm, histerektomia, implantacja zarodka, inwazja trofoblastu, krzywa ROC, mięśniaki macicy, podtyp histologiczny, poronienie, przeżycie wolne od choroby, rak endometrium, receptywność endometrium, stan przedrzucawkowy, stopień złośliwości, ultrasonografia przezpochwowa, wspomagany rozród, zapłodnienie in vitro, zrosty miedniczne, żywe urodzenie - Leksykon substancji czynnych
Cyklosporyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Cyklosporyna, stosowana jako lek immunosupresyjny w profilaktyce odrzutu przeszczepów oraz terapii chorób autoimmunologicznych, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne na szczurach i królikach wykazały toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu przy dawkach poniżej maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (MRHD) obliczanej na podstawie powierzchni ciała (BSA). Dane kliniczne są ograniczone, jednak u kobiet po transplantacji narządów leczonych cyklosporyną odnotowano podwyższone ryzyko porodu przedwczesnego (<37 tygodnia) – odsetek ten wynosił 52% po przeszczepie nerki (n=482), 35% po przeszczepie wątroby (n=97) oraz 35% po przeszczepie serca (n=43), przy odsetku żywych urodzeń odpowiednio 76%, 76,9% i 64%. Ryzyko poronień i wad wrodzonych było porównywalne z populacją ogólną, jednak nie można wykluczyć wpływu cyklosporyny na nadciśnienie, stan przedrzucawkowy, zakażenia czy cukrzycę u matki. Ponadto, wszystkie preparaty zawierające cyklosporynę zawierają etanol, co stanowi dodatkowe ryzyko dla płodu.
biorca narządu, choroba autoimmunologiczna, ciśnienie krwi, cyklosporyna, czynność nerek, dawka maksymalna, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, mleko kobiece, nadciśnienie ciążowe, płodność, poród przedwczesny, powierzchnia ciała, przeszczep nerki, przeszczep serca, przeszczep wątroby, reprodukcja, stan przedrzucawkowy, stężenie leku w mleku, toksyczność zarodkowo-płodowa, transplantacja, wada wrodzona, żywe urodzenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anturin 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa solifenacyny bursztynianu obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój zarodkowo-płodowy. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Jednak badania prenatalne na myszach wykazały, że podawanie solifenacyny samicom w okresie laktacji powodowało istotne klinicznie zmiany u potomstwa, takie jak zmniejszenie liczby żywych urodzeń, redukcję masy urodzeniowej oraz spowolnienie rozwoju fizycznego, a efekty te były zależne od dawki.
badanie prenatalne, badanie reprodukcyjne, działanie farmakologiczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja w osoczu, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, masa urodzeniowa, objaw kliniczny, okres laktacji, okres pourodzeniowy, potencjał rakotwórczy, rozwój fizyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna bursztynianu, stosunek korzyści do ryzyka, test farmakologiczny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, znaczenie kliniczne, żywe urodzenie - Leksykon substancji czynnych
Efawirenz – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Efawirenz, składnik leków złożonych takich jak Efavirenz + Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas, Emtenef czy Padviram, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie testu ciążowego, a pacjentki powinny stosować podwójną metodę antykoncepcji (mechaniczną i hormonalną) w trakcie leczenia oraz przez 12 tygodni po jego zakończeniu, ze względu na długi okres półtrwania efawirenzu. Istnieje potencjalne ryzyko teratogenne, zwłaszcza wad cewy nerwowej w pierwszym trymestrze ciąży, co potwierdzają retrospektywne zgłoszenia oraz dane z rejestru ciąż (904 przypadki z narażeniem na efawirenz, 1 przypadek wady cewy nerwowej). Mimo braku jednoznacznego związku przyczynowego, stosowanie efawirenzu w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Emtrycytabina i tenofowir dizoproksyl nie wykazują zwiększonego ryzyka wad rozwojowych ani negatywnego wpływu na płód.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, efawirenz, hormonalny środek antykoncepcyjny, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, lek przeciwretrowirusowy, okres półtrwania, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, przepuklina rdzeniowo-oponowa, rozwój płodowy, ryzyko teratogenne, test ciążowy, wada cewy nerwowej, wady rozwojowe płodu, zakażenie HIV, żywe urodzenie - Leksykon substancji czynnych
Doksepina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Doksepina, substancja czynna leku Doxepin Teva, została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym, które nie wykazały działania teratogennego przy dawkach do 25 mg/kg mc./dobę podawanych doustnie przez 8-9 miesięcy. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono negatywnego wpływu na wielkość miotów, liczbę żywych urodzeń ani proces laktacji, co wskazuje na brak istotnych zaburzeń funkcji rozrodczych u samic. Jednakże, u samców szczurów poddanych długotrwałej ekspozycji na najwyższą dawkę (25 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano istotne statystycznie zmniejszenie liczby zapłodnień, sugerujące potencjalny wpływ na płodność męską przy wysokich dawkach i długotrwałym stosowaniu.
badanie przedkliniczne, chlorowodorek, dawka terapeutyczna, doksepina, Doxepin Teva, dysfagia, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, funkcja rozrodcza, kapsułka twarda, laktacja, parametr rozrodczy, płodność, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność rozwojowa, wielkość miotu, zapłodnienie, żywe urodzenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uronorm 10 mg
Bursztynian solifenacyny, substancja czynna leku Uronorm, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych zmian biochemicznych, fizjologicznych ani histopatologicznych w narządach wewnętrznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo oraz długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły mutagennego ani rakotwórczego potencjału bursztynianu solifenacyny, co potwierdza jego bezpieczeństwo w tych aspektach.
Jednakże badania dotyczące wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy wykazały istotne efekty u myszy, w tym zmniejszenie liczby żywych urodzeń, obniżenie masy urodzeniowej potomstwa oraz opóźnienia w rozwoju fizycznym młodych. U myszy karmiących podawanie solifenacyny wiązało się ze wzrostem śmiertelności zależnym od dawki, szczególnie u osobników otrzymujących lek od 10. lub 21. dnia życia, przy wyższej ekspozycji w osoczu u młodszych zwierząt. Znaczenie tych obserwacji dla ludzi pozostaje niejasne, jednak wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania leku u kobiet w ciąży i laktacji oraz u pacjentów pediatrycznych, co wymaga ostrożności klinicznej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie pourodzeniowe, badanie prenatalne, bursztynian solifenacyny, ciąża, działanie karcynogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, laktacja, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój fizyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność, solifenacyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zmiana biochemiczna, zmiana histopatologiczna, żywe urodzenie - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół hipoplastycznego lewego serca – Epidemiologia
Zespół hipoplastycznego lewego serca (HLHS) to rzadka, ale krytyczna wada wrodzona serca, stanowiąca 2-3% wszystkich wrodzonych wad serca i 6-9% krytycznych wad wymagających interwencji w okresie noworodkowym. Częstość występowania HLHS wynosi od 0,16 do 0,36 na 1000 żywych urodzeń, z przewagą płci męskiej (stosunek 1,5:1). Epidemiologia wskazuje na spadek częstości występowania HLHS u żywo urodzonych dzieci (np. z 15,4 do 8,4 na 100 000 urodzeń w Szwecji), co wiąże się ze wzrostem wykrywalności prenatalnej (z 27% do 63%) i zwiększoną liczbą terminacji ciąży (z 19% do 56%). HLHS odpowiada za znaczną śmiertelność noworodkową: 23% zgonów sercowych w pierwszym tygodniu życia i 25-40% wszystkich zgonów noworodkowych z powodu wad serca, jeśli pozostanie nieleczone. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca czynniki genetyczne (mutacje w genach NOTCH1, HAND1, zespoły genetyczne jak Turner, trisomie 13 i 18) oraz środowiskowe, choć te ostatnie nie zostały jednoznacznie zidentyfikowane. HLHS może występować jako wada izolowana (40%) lub w połączeniu z innymi anomaliami sercowo-naczyniowymi i pozasercowymi.
chorobowość, delecja, diagnostyka prenatalna, hipoplazja lewej komory, leczenie chirurgiczne, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek wazoaktywny, mutacja genu, nieprawidłowość chromosomowa, niewydolność serca, niska masa urodzeniowa, operacja Norwooda, opóźnienie rozwojowe, poród przedwczesny, problem neurorozwojowy, samoistne poronienie, schorzenie endokrynologiczne, terminacja ciąży, translokacja, trisomia 13, trisomia 18, ultrasonografia płodu, wentylacja mechaniczna, wrodzona wada serca, wskaźnik śmiertelności, zabieg paliatywny, zaburzenie genetyczne, zespół genetyczny, zespół hipoplastycznego lewego serca, zespół Holta-Orama, zespół Noonana, zespół Smitha-Lemliego-Opitza, zespół Turnera, zgon wewnątrzmaciczny, żywe urodzenie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – VaxigripTetra 1 dawka (0,5 ml)
W świetle aktualnych danych klinicznych, szczepionka czterowalentna VaxigripTetra jest bezpieczna dla kobiet w okresie prokreacyjnym, w tym w ciąży i podczas karmienia piersią. Kobiety ciężarne, będące grupą podwyższonego ryzyka powikłań grypy, mogą otrzymać szczepionkę w każdym trymestrze ciąży bez ryzyka dla płodu czy matki. Badania kliniczne obejmujące ponad 5000 kobiet i żywych urodzeń nie wykazały niepożądanych efektów związanych ze szczepieniem, a dane z różnych regionów świata potwierdzają brak istotnych różnic w częstości poronień, porodów martwych, wcześniactwa czy niskiej masy urodzeniowej między grupami szczepionymi a kontrolnymi. Badania przedkliniczne na zwierzętach również nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój zarodka, płodu ani płodność samic.
choroba grypowa, czterowalentna szczepionka przeciw grypie, inaktywowana szczepionka przeciw grypie, infekcja grypowa, karmienie piersią, kobieta w ciąży, martwe urodzenie, martwy poród, niepożądany objaw u płodu, niska masa urodzeniowa, poronienie, przedwczesny poród, rozszczepiony wirion, rozwój zarodka, szczepionka przeciw meningokokom, trymestr ciąży, wcześniactwo, wiek ciążowy, zdolność rozrodcza, żywe urodzenie