osteoporoza starcza
Osteoporoza starcza (osteoporoza typu II, senilna) to postać choroby związana z procesem starzenia się organizmu, występująca najczęściej po 70. roku życia. Dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety, choć u tych drugich występuje około dwukrotnie częściej, co wiąże się z dłuższym przeciętnym czasem życia i większym wpływem deficytu hormonów na metabolizm kostny.
W patofizjologii osteoporozy starczej kluczową rolę odgrywa obniżenie sprawności osteoblastów, zmniejszenie wchłaniania wapnia w przewodzie pokarmowym oraz niedobór witaminy D3. Dodatkowo dochodzi do wtórnej nadczynności przytarczyc i zwiększonego katabolizmu białek, co prowadzi do utraty masy kostnej zarówno beleczkowej, jak i korowej.
Osteoporoza starcza charakteryzuje się głównie złamaniami kompresyjnymi kręgów oraz złamaniami bliższego końca kości udowej. Te ostatnie są szczególnie niebezpieczne, gdyż wiążą się z wysoką śmiertelnością (do 20% w ciągu roku od złamania) oraz znacznym ryzykiem utraty samodzielności. Diagnostyka opiera się na badaniu densytometrycznym (DXA) oraz ocenie czynników ryzyka złamań.
Leczenie osteoporozy starczej obejmuje suplementację wapnia (1000-1200 mg/dobę) i witaminy D3 (800-2000 IU/dobę), farmakoterapię lekami antyresorpcyjnymi (bisfosfoniany, denosumab) lub anabolicznymi (teryparatyd), a także zapobieganie upadkom poprzez ćwiczenia poprawiające równowagę oraz eliminację zagrożeń środowiskowych. Istotną rolę odgrywa również odpowiednia dieta i zapewnienie wystarczającej ekspozycji na światło słoneczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alfadiol 0,25 mcg
Terapia alfakalcydolem (Alfadiol) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego oraz masy ciała pacjenta. Zalecane dawki wahają się od 0,25 μg do 1 μg podawane raz na dobę, z podziałem na grupy: dorośli powyżej 40 kg (0,5-1 μg), dzieci 20-40 kg (0,25-0,5 μg) oraz dzieci poniżej 20 kg (0,25 μg). Wskazania obejmują osteoporozę starczą i postmenopauzalną, zespoły nerczycowe po leczeniu glikokortykosteroidami, hipokalemię, krzywicę, osteomalację oporną na witaminę D, niedoczynność przytarczyc oraz zaburzenia gospodarki wapniowej w przewlekłej niewydolności nerek i osteodystrofii nerkowej. Dawkowanie powinno być modyfikowane na podstawie wyników badań gospodarki wapniowej, w tym stężenia wapnia w surowicy, dobowej kalciurii (nie przekraczającej 350 mg przy diurezie do 2000 ml) oraz wskaźnika wapniowo-kreatyninowego (nie wyższego niż 1,0 i nie wzrastającego trzykrotnie od początku terapii).
alfakalcydol, glikokortykosteroid, gospodarka wapniowa, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hipokalcemia, kalcemia, kalciuria, kapsułka miękka, krzywica, niedoczynność przytarczyc, osteodystrofia nerkowa, osteomalacja, osteoporoza postmenopauzalna, osteoporoza starcza, przewlekła niewydolność nerek, wskaźnik wapniowo-kreatyninowy, zaburzenie czynności wątroby, zespół nerczycowy