samoistna pierwotna odma opłucnowa

Samoistna pierwotna odma opłucnowa (SPOO) to schorzenie charakteryzujące się nagromadzeniem powietrza w jamie opłucnowej bez uchwytnej przyczyny w postaci urazu czy choroby płuc. Występuje najczęściej u młodych, szczupłych mężczyzn w wieku 20-40 lat, szczególnie u osób palących tytoń.

Patofizjologia SPOO wiąże się z pęknięciem podopłucnowych pęcherzyków powietrznych (blebs) lub rozedmowych bulli zlokalizowanych głównie w szczytowych częściach płuc. Typowymi objawami są nagły ból w klatce piersiowej o charakterze kłującym oraz duszność, której nasilenie zależy od wielkości odmy. W badaniu fizykalnym można stwierdzić ściszenie szmeru pęcherzykowego, nadmierną ruchomość klatki piersiowej po stronie odmy oraz hipersoniczny odgłos opukowy.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniu RTG klatki piersiowej w projekcji PA i bocznej, które ukazuje linię opłucnej płucnej oraz brak rysunku naczyniowego poza tą linią. W przypadkach wątpliwych pomocna jest tomografia komputerowa. Leczenie zależy od wielkości odmy i stanu klinicznego pacjenta – od obserwacji i tlenoterapii przy małych odmach, przez drenaż opłucnowy, po interwencje torakoskopowe przy nawrotach.

Ryzyko nawrotu SPOO jest znaczące i wynosi około 30% po pierwszym epizodzie, dlatego u pacjentów z nawrotową odmą lub wykonujących zawody wysokiego ryzyka (np. piloci, nurkowie) należy rozważyć pleurodezę lub resekcję zmian pęcherzowych. Zaprzestanie palenia tytoniu jest kluczowym elementem profilaktyki nawrotów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl