samoistna wtórna odma opłucnowa
Samoistna wtórna odma opłucnowa to stan chorobowy, w którym dochodzi do nagromadzenia powietrza w jamie opłucnowej u pacjenta z wcześniej istniejącą chorobą płuc. W przeciwieństwie do odmy pierwotnej, która występuje u osób bez widocznej patologii płucnej, odma wtórna rozwija się na podłożu chorób takich jak POChP, mukowiscydoza, gruźlica czy włóknienie płuc.
Mechanizm powstawania polega na pęknięciu pęcherzyków płucnych lub małych oskrzeli, co prowadzi do przedostawania się powietrza do jamy opłucnowej. Klinicznie objawia się nagłym bólem w klatce piersiowej, dusznością, kaszlem oraz osłabieniem szmeru pęcherzykowego po stronie odmy. Rozpoznanie potwierdza się badaniem radiologicznym klatki piersiowej.
Leczenie samoistnej wtórnej odmy opłucnowej jest bardziej agresywne niż w przypadku odmy pierwotnej ze względu na zwiększone ryzyko powikłań. Metody terapeutyczne obejmują drenaż jamy opłucnowej, pleurodezę chemiczną lub mechaniczną oraz interwencje chirurgiczne. Nawrotowość jest wyższa niż w przypadku odmy pierwotnej, a rokowanie zależy od nasilenia choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Odma opłucnowa – Epidemiologia
Odma opłucnowa wykazuje zróżnicowaną epidemiologię zależną od typu i demografii pacjentów. Pierwotna samoistna odma opłucnowa (PSP) najczęściej dotyczy mężczyzn w wieku 20-30 lat, z częstością występowania 7-18/100 000 u mężczyzn i 1,2-6/100 000 u kobiet rocznie, oraz stosunkiem mężczyzn do kobiet od 3:1 do 6,2:1. Wtórna samoistna odma opłucnowa (SSP) występuje głównie u osób w wieku 60-65 lat, z częstością 6,3/100 000 u mężczyzn i 2/100 000 u kobiet, a jej główną przyczyną jest POChP (26/100 000 pacjentów). Palenie tytoniu znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia odmy, zwłaszcza u mężczyzn (22-krotnie) i kobiet (9-krotnie), a u nałogowych palaczy ryzyko wzrasta nawet 102-krotnie. Nawrót odmy jest częsty, szczególnie w ciągu pierwszego roku (25-54% w PSP, do 80% w SSP u pacjentów z mukowiscydozą). Odma jatrogenna występuje z częstością 5-7/10 000 przyjęć szpitalnych, głównie po przezklatkowej aspiracji igłowej i cewnikowaniu żył centralnych. Odma prężna stanowi 1-2% wszystkich przypadków odmy opłucnowej, a w populacji pediatrycznej częstość wynosi 5-10/100 000 dzieci, z przewagą mężczyzn 6:1.
aspiracja igłowa, dysplazja oskrzelowo-płucna, krwawienie dokomorowe, leczenie zachowawcze, mukowiscydoza, odma opłucnowa, palenie tytoniu, POChP, predyspozycje genetyczne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, samoistna pierwotna odma opłucnowa, samoistna wtórna odma opłucnowa, śmiertelność wewnątrzszpitalna, surfaktant, torakocenteza, wentylacja mechaniczna, zanieczyszczenie powietrza, zapalenie płuc COVID-19 - Leksykon chorób i schorzeń
Odma opłucnowa – Zapobieganie i profilaktyka
Odma opłucnowa to stan, w którym powietrze gromadzi się w jamie opłucnowej, prowadząc do zapadnięcia płuca. Profilaktyka opiera się na eliminacji czynników ryzyka, takich jak palenie tytoniu, które zwiększa ryzyko nawrotu odmy z 40% u osób niepalących do około 70% u palaczy w ciągu 4 lat od pierwszego epizodu. Zaleca się unikanie inhalacji substancji drażniących (np. marihuany), podróży lotniczych przez 1-3 tygodnie po epizodzie, nurkowania z akwalungiem oraz czynności powodujących nagłe zmiany ciśnienia. W przypadku nawracającej odmy lub wysokiego ryzyka nawrotu stosuje się procedury zabiegowe, takie jak pleurodeza (mechaniczna, chemiczna lub autologiczna z krwi) oraz wideotorakoskopia (VATS) z resekcją pęcherzy rozedmowych i pleurodezą, które zmniejszają ryzyko nawrotu z 70% do około 30%.
aspiracja igłowa, bullektomia, dren klatki piersiowej, limfangioleiomiomatoza, metyloprednizolon, niedodma, odma opłucnowa, odma prężna, opłucna, pierwotna samoistna odma opłucnowa, pleurektomia, pleurodeza, pleurodeza chemiczna, pleurodeza mechaniczna, przestrzeń opłucnowa, resekcja klinowa, samoistna pierwotna odma opłucnowa, samoistna wtórna odma opłucnowa, sirolimus, toracenteza, torakotomia, VATS, wentylacja mechaniczna, wideotorakoskopia