infekcja bakteryjna skóry
Infekcja bakteryjna skóry to zakażenie warstw skóry wywołane przez różne gatunki bakterii. Najczęstszymi patogenami odpowiedzialnymi za te schorzenia są paciorkowce (Streptococcus spp.) oraz gronkowce (Staphylococcus spp.), zwłaszcza Staphylococcus aureus, w tym szczepy MRSA (methicyllin-resistant Staphylococcus aureus).
Klinicznie infekcje bakteryjne skóry mogą manifestować się jako liszajec (impetigo), zapalenie mieszków włosowych (folliculitis), czyrak (furunculus), ropień, róża (erysipelas), zapalenie tkanki podskórnej (cellulitis) czy martwicze zapalenie powięzi. Objawy typowo obejmują zaczerwienienie, obrzęk, ból, zwiększoną temperaturę miejscową, a czasem obecność wysięku ropnego, pęcherzy lub owrzodzeń.
Diagnostyka obejmuje ocenę kliniczną, badania mikrobiologiczne (posiew i antybiogram), a w cięższych przypadkach badania obrazowe, morfologię krwi i oznaczenie markerów stanu zapalnego. Leczenie zależy od nasilenia infekcji i obejmuje antybiotykoterapię miejscową lub ogólnoustrojową, drenaż ropni oraz pielęgnację ran.
Czynniki ryzyka infekcji bakteryjnych skóry obejmują przerwanie ciągłości skóry, cukrzycę, obniżoną odporność, choroby naczyniowe, otyłość, a także złe warunki higieniczne. Powikłaniami nieleczonych zakażeń mogą być rozszerzenie infekcji na tkanki głębiej położone, bakteriemia, posocznica czy zespół wstrząsu toksycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Terbinafina Ziaja 10 mg/g
Krem Terbinafina Ziaja zawiera chlorowodorek terbinafiny w stężeniu 10 mg/g jako substancję czynną i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na terbinafinę lub składniki pomocnicze. W składzie kremu znajdują się alkohole: cetylowy (48 mg/g), stearylowy (32 mg/g) oraz benzylowy (10 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne, podrażnienia lub kontaktowe zapalenie skóry. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci, zwłaszcza niemowląt, ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych z alkoholem benzylowym. Stosowanie kremu należy przerwać w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak zaczerwienienie wykraczające poza obszar aplikacji, świąd, pieczenie, obrzęk, wysypka, pokrzywka czy trudności w oddychaniu.
alergen kontaktowy, alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, chlorowodorek terbinafiny, duszność, infekcja bakteryjna skóry, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pediatria, pieczenie, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, substancja pomocnicza, świąd, wysypka, zaczerwienienie, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neomycinum TZF 11,72 mg/g
Neomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk o kodzie ATC D06AX04, wykazuje bakteriobójcze działanie poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakterii, co prowadzi do zaburzenia translacji mRNA i zahamowania syntezy białek, skutkując śmiercią komórki bakteryjnej. Charakteryzuje się szerokim spektrum aktywności przeciwbakteryjnej, obejmującym zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne, co czyni ją efektywnym środkiem w terapii miejscowych zakażeń skóry.
aerozol na skórę, antybiotyk aminoglikozydowy, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, działanie bakteriobójcze, infekcja bakteryjna skóry, komórka bakteryjna, miejscowe zakażenie skóry, Neomycinum TZF, neomycyna, podjednostka 30S rybosomu, siarczan neomycyny, spektrum działania przeciwbakteryjnego, środek przeciwbakteryjny, stężenie substancji czynnej, synteza białek, zakażenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydrocortisonum oceanic 5 mg/g
Hydrokortyzon octan w kremie o stężeniu 5 mg/g jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak propyl parahydroksybenzoesan (E216), metyl parahydroksybenzoesan (E218), alkohol cetostearylowy oraz glikol propylenowy (E1520). Preparat nie powinien być stosowany w przypadku aktywnych zakażeń skóry o etiologii wirusowej (np. opryszczka, ospa wietrzna), grzybiczej (kandydozy i inne grzybice) oraz bakteryjnej (np. liszajec), ze względu na ryzyko nasilenia infekcji i rozprzestrzeniania się patogenów. Ponadto, krem jest przeciwwskazany do aplikacji na uszkodzoną skórę oraz błony śluzowe, gdzie zwiększona absorpcja może prowadzić do działań niepożądanych.
alkohol cetostearylowy, dermatitis perioralis, działanie immunosupresyjne, glikol propylenowy, hydrokortyzon octan, infekcja bakteryjna skóry, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, inhibitor kalcyneuryny, jaskra, kandydoza, kortykosteroid miejscowy, liszajec, metyl parahydroksybenzoesan, opryszczka, ospa wietrzna, propyl parahydroksybenzoesan, reakcja nadwrażliwości, trądzik różowaty, trądzik zwykły, uszkodzenie rogówki, zaćma, zapalenie skóry wokół ust - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tribiotic (10 mg + 5 mg + 0,833 mg)/g
Tribiotic to miejscowy preparat antybiotykowy, zawierający bacytracynę cynkową (400 j.m./g), neomycynę siarczan (5 mg/g) oraz polimyksynę B siarczan (5000 j.m./g). Bacytracyna, będąca antybiotykiem peptydowym, hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, wykazując aktywność głównie wobec bakterii Gram-dodatnich, takich jak gronkowce, paciorkowce czy Clostridium spp. Neomycyna, aminoglikozyd, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy białek na poziomie podjednostki 30S rybosomu, obejmując szerokie spektrum bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym Staphylococcus aureus, Escherichia coli czy Pseudomonas aeruginosa. Polimyksyna B, antybiotyk polipeptydowy, zaburza integralność błony komórkowej bakterii Gram-ujemnych, takich jak E. coli, Klebsiella spp. i Legionella pneumophila, prowadząc do śmierci komórki bakteryjnej.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk peptydowy, antybiotyk polipeptydowy, bacytracyna cynkowa, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Bordetella pertussis, Escherichia coli, gronkowce i paciorkowce, infekcja bakteryjna skóry, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, Legionella pneumophila, Mycobacterium tuberculosis, neomycyny siarczan, podjednostka 30S rybosomu, polimyksyny B siarczan, przepuszczalność błony komórkowej, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, synteza białek bakteryjnych, synteza ściany komórkowej bakterii, szczep oporny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sonol (21 mg + 21 mg + 2 mg)/ml
Lek Sonol w postaci płynu na skórę zawiera trzy substancje czynne: lewomentol (21 mg/ml), kwas salicylowy (21 mg/ml) oraz tymol (2 mg/ml). Lewomentol wykazuje działanie bakteriobójcze, znieczulające oraz przeciwświądowe, stanowiąc podstawę farmakologicznego efektu preparatu. Kwas salicylowy wzmacnia właściwości antyseptyczne i hamuje namnażanie bakterii, co zwiększa skuteczność w zwalczaniu miejscowych infekcji bakteryjnych. Tymol, mimo najmniejszej zawartości, rozszerza spektrum działania o właściwości przeciwwirusowe, szczególnie wobec wirusa opryszczki pospolitej typu 1 (HSV-1), co jest istotne w terapii opryszczki wargowej.
dermatoza, działanie antyseptyczne, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwwirusowe, działanie synergistyczne, etiologia bakteryjna, herpes labialis, infekcja bakteryjna skóry, infekcja wirusowa, kwas salicylowy, lewomentol, opryszczka wargowa, stan zapalny skóry, tymol, wirus opryszczki pospolitej, zakażenie bakteryjne, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gencjana 1% roztwór spirytusowy 10 mg/g
Preparat Gencjana 1% roztwór spirytusowy zawiera metylorozanilinowy chlorek (Methylrosanilini chloridum) w stężeniu 10 mg/g i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego jako środek antyseptyczny. Wskazania do stosowania obejmują odkażanie powierzchownych uszkodzeń naskórka i skóry, leczenie ropnych zakażeń bakteryjnych skóry, a także terapię wybranych zakażeń grzybiczych i drożdżakowych, w tym infekcji wywołanych przez Candida. Preparat wykazuje działanie przeciwdrobnoustrojowe, hamując namnażanie patogenów na uszkodzonych powierzchniach skóry, co zapobiega rozwojowi i rozprzestrzenianiu się infekcji.
Candida, czyrak, drożdżyca, działanie antyseptyczne, gencjana roztwór spirytusowy, grzybica skóry, infekcja bakteryjna skóry, infekcja drożdżakowa, infekcja grzybicza, infekcja skórna, metylorozanilinowy chlorek, ropień, ropne zmiany skórne, środek antyseptyczny, terapia ogólnoustrojowa, uszkodzenie naskórka, zakażenie bakteryjne, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zakażenie ropne skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Multibiotic (5 mg + 10 mg + 0,833 mg)/g
Multibiotic to miejscowo stosowana maść o stężeniu substancji czynnych (5 mg neomycyny, 10 mg bacytracyny cynkowej oraz 0,833 mg siarczanu polimyksyny B na gram preparatu), wykazująca szerokie spektrum działania bakteriobójczego. Preparat łączy trzy antybiotyki o odmiennych mechanizmach: neomycyna hamuje syntezę białek i uszkadza błonę cytoplazmatyczną poprzez wiązanie z podjednostką 30S rybosomu, bacytracyna cynkowa zaburza syntezę peptydoglikanu ściany komórkowej, a polimyksyna B uszkadza błonę cytoplazmatyczną bakterii, zwiększając jej przepuszczalność. Takie połączenie zapewnia skuteczność przeciwko licznym patogenom, w tym Staphylococcus aureus, Streptococcus spp., Escherichia coli, Klebsiella spp., Haemophilus influenzae, Enterobacter spp., Neisseria spp. oraz Pseudomonas aeruginosa, z wyłączeniem Serratia marcescens.
bacytracyna cynkowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, błona cytoplazmatyczna bakterii, Enterobacter, Escherichia coli, gronkowiec złocisty, grupa farmakoterapeutyczna, Haemophilus influenzae, hamowanie syntezy białek, infekcja bakteryjna skóry, Klebsiella, liza komórkowa, mechanizm działania przeciwbakteryjnego, Neisseria, oporność bakteryjna, paciorkowiec, pałeczka hemofilna, pałeczka okrężnicy, pałeczka ropy błękitnej, patogeny skórne, peptydoglikan, pneumokok, Pseudomonas aeruginosa, rybosom bakteryjny, Serratia marcescens, siarczan neomycyny, siarczan polimyksyny B, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, synteza ściany komórkowej, zakażenie mieszane - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Taconal 20 mg/g
Taconal w postaci maści o stężeniu 20 mg/g mupirocyny jest miejscowym antybiotykiem skutecznym w leczeniu powierzchownych zakażeń bakteryjnych skóry, w tym liszajca (impetigo), zapalenia mieszków włosowych (folliculitis) oraz czyraczności (furunculosis). Substancja czynna wykazuje aktywność przeciwko Staphylococcus aureus, w tym szczepom metycylinoopornym (MRSA), a także innym gatunkom gronkowców i paciorkowców. Formuła na bazie makrogoli zapewnia odpowiednią penetrację mupirocyny do zakażonych tkanek, co jest kluczowe dla skuteczności terapii. Preparat jest wskazany do stosowania miejscowego na oczyszczoną i osuszoną skórę, przy zakażeniach o ograniczonym zasięgu do 10% powierzchni ciała, w obszarach anatomicznych umożliwiających komfortowe zastosowanie maści.
antybiotyk miejscowy, czyraczność, gronkowiec złocisty, infekcja bakteryjna skóry, liszajec, metycylinooporny gronkowiec złocisty, miejscowe stosowanie na skórę, MRSA, mupirocyna, paciorkowiec grupy A, środek przeciwbakteryjny, terapia przeciwbakteryjna, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie skóry, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Ospa wietrzna – Leczenie
Ospa wietrzna (varicella) jest wysoce zakaźną chorobą wirusową wywołaną przez Varicella-Zoster Virus (VZV). U zdrowych dzieci przebiega zwykle łagodnie i samoograniczająco się, wymagając jedynie leczenia objawowego, które obejmuje stosowanie chłodnych kompresów, płynu z kalaminy, leków przeciwhistaminowych oraz paracetamolu. Leki przeciwwirusowe, takie jak acyklowir (800 mg p.o. 5x/d przez 7 dni u osób powyżej 12 lat), walacyklowir i famcyklowir, są wskazane u pacjentów z grup wysokiego ryzyka (m.in. osoby >12 lat, kobiety w ciąży, noworodki, immunosupresja) i powinny być podane w ciągu 24 godzin od pojawienia się wysypki, aby skrócić czas trwania gorączki, zmniejszyć liczbę wykwitów i ryzyko powikłań. Dożylne podawanie acyklowiru (10 mg/kg co 8 godzin przez 7-10 dni) jest zalecane w ciężkich przypadkach, zwłaszcza u osób z obniżoną odpornością oraz noworodków urodzonych przedwcześnie lub w wieku <7 dni z ospą wietrzną.
acyklowir, astma, atopowe zapalenie skóry, atrofia kory mózgowej, choroba skóry, defekt odporności komórkowej, duszność, egzema, famcyklowir, gorączka, ibuprofen, infekcja bakteryjna skóry, kinaza tymidynowa, kortykosteroid, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwirusowy, małogłowie, martwicze zapalenie powięzi, obniżona odporność, paracetamol, płyn z kalaminy, przewlekła choroba płuc, soda oczyszczona, świąd, terapia przeciwwirusowa, tlenoterapia, walacyklowir, wirus varicella zoster, wtórne zakażenie bakteryjne, wykwit skórny, zapalenie mózgu, zapalenie płuc, zespół nerczycowy, zespół Reye’a, zespół wstrząsu toksycznego - Leksykon substancji czynnych
Chlormidazol – Przeciwwskazania stosowania
Chlormidazol, stosowany w preparatach dermatologicznych o działaniu przeciwgrzybiczym, takich jak Polfungicid, zawierający 50 mg/ml chlorowodorku chlormidazolu oraz 10 mg/ml kwasu salicylowego, ma ściśle określone przeciwwskazania. Podstawowym jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym glikol propylenowy, który może wywoływać reakcje alergiczne. Objawy nadwrażliwości obejmują miejscowe podrażnienie, świąd, pieczenie, wysypkę, rumień, obrzęk, a w rzadkich przypadkach reakcje uogólnione. Ze względu na obecność kwasu salicylowego, istnieje ryzyko nadwrażliwości krzyżowej u pacjentów uczulonych na salicylany lub NLPZ. Preparat w formie roztworu może być przeciwwskazany u pacjentów z uszkodzoną skórą, gdzie istnieje ryzyko nasilenia objawów lub zwiększonej absorpcji substancji czynnych.
absorpcja systemowa, chlorowodorek chlormidazolu, działanie niepożądane, glikol propylenowy, infekcja bakteryjna skóry, interakcja lekowa, kwas salicylowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podrażnienie skóry, preparat dermatologiczny, próba uczuleniowa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór na skórę, salicylan, środek przeciwgrzybiczny, substancja czynna, substancja pomocnicza, uszkodzenie skóry, właściwości przeciwgrzybicze, wysypka skórna - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypka po kontakcie z bluszczem trującym – Objawy
Wysypka po kontakcie z bluszczem trującym jest reakcją alergiczną na urushiol, oleistą żywicę obecna w bluszczu trującym, dębie jadowitym i sumaku jadowitym. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 12-48 godzin u osób z wcześniejszą ekspozycją, a u osób bez wcześniejszego kontaktu nawet po 2-3 tygodniach. Charakterystyczne symptomy to intensywne swędzenie, zaczerwienienie, obrzęk oraz pęcherzyki wypełnione płynem, które pękając, nie rozprzestrzeniają urushiolu. Wysypka rozwija się etapami, osiągając szczyt w ciągu 1-14 dni, a jej czas trwania wynosi od 1 do 14 dni u osób z wcześniejszą wrażliwością i do 21 dni lub dłużej u osób bez wcześniejszej ekspozycji. Nasilenie reakcji zależy od wrażliwości skóry, ilości urushiolu oraz lokalizacji zmian, z cięższymi objawami na cienkiej skórze twarzy i narządów płciowych.
bluszcz trujący, ciężka reakcja alergiczna, dąb jadowity, dysfagia, infekcja bakteryjna skóry, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid doustny, obrzęk, obrzęk twarzy, pęcherzyki skórne, prednizon, reakcja alergiczna, reakcja systemowa, sumak jadowity, świąd, urushiol, uszkodzenie skóry, wtórna infekcja bakteryjna, wydzielina ropna, wysypka po kontakcie z bluszczem trującym, wysypka skórna, zaburzenia oddychania, zaczerwienienie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Wesz owłosieniowa (wszy owłosieniowe) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wesz owłosieniowa (Phthirus pubis) to pasożyt o wielkości 1-2 mm, bytujący głównie w owłosieniu łonowym, ale także w innych miejscach z grubymi włosami (pachy, broda, rzęsy). Zakażenie objawia się intensywnym świądem nasilającym się nocą, obecnością żywych wszy i gnid przyczepionych do włosów oraz zmianami skórnymi w postaci czerwonych lub niebieskawych plamek i śladów drapania. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, wykrywającym ruchome wszy i gnidy, a leczenie polega na stosowaniu preparatów przeciwpasożytniczych, takich jak permetryna 1% lub pyretryny z butoksydem piperonylu, aplikowanych na wszystkie owłosione obszary ciała. W przypadku braku skuteczności preparatów OTC, możliwe jest zastosowanie leków na receptę, np. iwermektyny (miejscowo lub doustnie) lub malationu 0,5% (poza wskazaniami rejestracyjnymi). U kobiet w ciąży, karmiących oraz dzieci konieczna jest konsultacja lekarska, a w przypadku zakażenia rzęs i brwi stosuje się wazelinę i mechaniczne usuwanie pasożytów.
badanie fizykalne, badanie lekarskie, choroby przenoszone drogą płciową, gnidy, grupa pacjentów, infekcja bakteryjna skóry, infekcje przenoszone drogą płciową, iwermektyna, lek przeciwhistaminowy, malation, neurotoksyczność, niedokrwienie skóry, obrzęk, permetryna, preparat przeciwpasożytniczy, pyretryny, rak szyjki macicy, reakcja alergiczna, środek przeciwpasożytniczy, stan zapalny, świąd, wesz owłosieniowa, wirus HIV, wszawica łonowa, wtórna infekcja, wtórna infekcja skóry, wydzielina ropna, wykorzystanie seksualne - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypki u niemowląt i dzieci – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wysypki skórne u niemowląt i dzieci mają różnorodne etiologie, w tym infekcje wirusowe, bakteryjne, grzybicze, reakcje alergiczne, czynniki drażniące oraz choroby przewlekłe jak atopowe zapalenie skóry (AZS). Najczęstsze jednostki to odparzenie pieluszkowe (7-35% niemowląt, objawy: zaczerwienienie, bolesność, pęcherze), AZS (20% dzieci, objawy: sucha, swędząca skóra, zmiany zapalne w charakterystycznych lokalizacjach), wysypka cieplna (drobne czerwone krostki w fałdach skórnych), pokrzywka (swędzące bąble o zmiennej lokalizacji), trądzik niemowlęcy (30% niemowląt, zmiany na twarzy), ciemieniucha (łojotokowe zapalenie skóry głowy) oraz infekcje wirusowe i bakteryjne jak rumień zakaźny, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, płonica, liszajec i ospa wietrzna. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, lokalizacji zmian, towarzyszących objawach oraz wywiadzie. Leczenie jest zróżnicowane: od miejscowej pielęgnacji i nawilżania, przez stosowanie kremów barierowych (np. z tlenkiem cynku), leków przeciwgrzybiczych, kortykosteroidów miejscowych w AZS, po antybiotykoterapię w infekcjach bakteryjnych.
antybiotyk, atopowe zapalenie skóry, ciemieniucha, egzema, gruczoł potowy, infekcja bakteryjna skóry, infekcja grzybicza, kortykosteroid miejscowy, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, liszajec zakaźny, łojotokowe zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, odparzenie pieluszkowe, ospa wietrzna, paciorkowiec, pieluszkowe zapalenie skóry, płonica, pokrzywka, potówki, rumień zakaźny, szkarlatyna, trądzik niemowlęcy, wysypka cieplna