terapia klozapiną

Terapia klozapiną to metoda leczenia stosowana głównie w przypadku lekoopornej schizofrenii. Klozapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o unikatowym mechanizmie działania, który wykazuje skuteczność u około 30-60% pacjentów nieodpowiadających na standardowe leki przeciwpsychotyczne.

Lek charakteryzuje się szerokim profilem receptorowym – działa na receptory dopaminergiczne (szczególnie D4), serotoninergiczne (5-HT2A, 5-HT2C), adrenergiczne, histaminowe i muskarynowe. Ta złożona farmakodynamika przekłada się na wysoką skuteczność w zwalczaniu objawów pozytywnych, negatywnych i poznawczych schizofrenii przy jednoczesnym niskim ryzyku wywoływania objawów pozapiramidowych.

Ze względu na ryzyko wystąpienia agranulocytozy (u około 0,8% pacjentów) terapia klozapiną wymaga systematycznego monitorowania morfologii krwi. Protokół leczenia obejmuje cotygodniowe badania krwi przez pierwsze 18 tygodni, następnie co 2-4 tygodnie przez cały okres stosowania leku. Inne istotne działania niepożądane obejmują zwiększone ryzyko zapalenia mięśnia sercowego, ślinotok, sedację, przyrost masy ciała oraz obniżenie progu drgawkowego.

Terapia klozapiną jest zazwyczaj wdrażana po niepowodzeniu co najmniej dwóch kursów leczenia innymi lekami przeciwpsychotycznymi. Dawkowanie rozpoczyna się od niskich dawek (12,5-25 mg/dobę), które są stopniowo zwiększane do osiągnięcia efektu terapeutycznego (zazwyczaj 300-450 mg/dobę). Stężenie terapeutyczne w surowicy wynosi 350-600 ng/ml, choć odpowiedź kliniczna może wystąpić przy różnych stężeniach u poszczególnych pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl