przewlekłe szumy uszne
Przewlekłe szumy uszne (tinnitus) to zjawisko percepcji dźwięku przy braku zewnętrznego źródła akustycznego. Pacjenci opisują je jako dzwonienie, brzęczenie, syczenie, pulsowanie lub szum w jednym lub obu uszach. Stan uznaje się za przewlekły, gdy utrzymuje się ponad 3 miesiące.
Etiologia szumów usznych jest złożona i obejmuje uszkodzenia słuchu wywołane hałasem, prezbjakuzję, choroby ucha środkowego, zaburzenia naczyniowe, choroby neurologiczne czy działania niepożądane leków ototoksycznych. W około 80% przypadków szumom towarzyszą zaburzenia słuchu, chociaż mogą występować również przy prawidłowej audiometrii.
Diagnostyka przewlekłych szumów usznych wymaga kompleksowego podejścia: wywiadu medycznego, badania otoskopowego, audiometrii tonalnej i impedancyjnej, badań obrazowych (MR, CT) oraz oceny układu stomatognatycznego. Akrymetria szumów usznych pomaga określić charakterystykę dźwięku (częstotliwość i natężenie), co jest istotne przy monitorowaniu terapii.
Leczenie przewlekłych szumów usznych jest wielokierunkowe. Obejmuje terapię dźwiękiem (masking, aparaty słuchowe, generatory szumu), terapię poznawczo-behawioralną, neurofeedback oraz farmakoterapię. Nie istnieje uniwersalna metoda terapeutyczna, a postępowanie powinno być zindywidualizowane i często wymaga podejścia interdyscyplinarnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Szumy uszne – Objawy
Szumy uszne (tinnitus) to subiektywna percepcja dźwięku w uszach bez zewnętrznego źródła, dotykająca 15-20% populacji, ze wzrostem częstości do 14,3% u osób w wieku 60-69 lat. Objawy obejmują różnorodne dźwięki, takie jak dzwonienie, brzęczenie, szum czy pulsowanie, z podtypem szumów pulsacyjnych, które mogą być obiektywne i wskazywać na patologie naczyniowe. Przewlekłe szumy uszne utrzymują się powyżej 6 miesięcy i mają nieprzewidywalny przebieg – u 81,6% pacjentów utrzymują się przez co najmniej 5 lat, a u około 25% dochodzi do progresji nasilenia. Pełna remisja jest rzadka (około 0,8%), natomiast dokuczliwość objawów często ulega zmniejszeniu. Szumy uszne są silnie powiązane z ubytkiem słuchu (w 90% przypadków), narażeniem na hałas, stresem oraz zaburzeniami psychicznymi, w tym depresją (48-78% pacjentów z ciężkimi objawami). Wpływają negatywnie na jakość życia, powodując zmęczenie, zaburzenia snu, trudności z koncentracją i lęk.
depresja, deprywacja snu, kanał słuchowy, nadciśnienie śródczaszkowe, narażenie na hałas, otoskleroza, percepcja dźwięku, prezbiacusis, przewlekłe szumy uszne, staw skroniowo-żuchwowy, szumy pulsujące, szumy somatyczne, szumy uszne, ubytek słuchu, utrata słuchu, zaburzenie lękowe, zaburzenie snu, zapalenie ucha