błona tympanalna

Błona tympanalna, znana również jako błona bębenkowa, stanowi cienką, półprzezroczystą strukturę anatomiczną oddzielającą przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego. Zbudowana jest z trzech warstw: zewnętrznej (naskórkowej), środkowej (włóknistej) oraz wewnętrznej (śluzówkowej). Ma kształt owalny lub lekko stożkowaty, z wciągnięciem w środku, zwanym pępkiem błony bębenkowej.

Główną funkcją błony tympanalnej jest odbieranie drgań akustycznych z powietrza i przekazywanie ich do łańcucha kosteczek słuchowych. Działa ona jako przetwornik, transformując fale dźwiękowe w ruch mechaniczny. Dzięki swojej budowie i umiejscowieniu umożliwia także wzmocnienie dźwięku w procesie przewodzenia do ucha wewnętrznego.

W praktyce klinicznej ocena błony bębenkowej stanowi istotny element badania otoskopowego. Zmiany w jej wyglądzie mogą świadczyć o wielu patologiach, takich jak ostre zapalenie ucha środkowego (przekrwienie, uwypuklenie), przewlekłe zapalenie (perforacja, zmiany zanikowe), czy też obecność płynu w uchu środkowym (przeświecający poziom płynu). Perforacja błony tympanalnej może być wynikiem urazu, przewlekłego zapalenia lub interwencji chirurgicznej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl