hemotympanum
Hemotympanum to obecność krwi w jamie bębenkowej ucha środkowego. Stan ten często objawia się sinawym lub ciemnoczerwonym zabarwieniem błony bębenkowej widocznym podczas badania otoskopowego. W większości przypadków jest to wynik urazu głowy, zwłaszcza złamania kości skroniowej lub podstawy czaszki.
Do najczęstszych przyczyn hemotympanum, oprócz urazów, należą: zabiegi chirurgiczne w obrębie ucha środkowego, barotrauma (uraz ciśnieniowy), zaburzenia krzepnięcia krwi oraz infekcje ucha środkowego. U pacjentów mogą występować takie objawy jak ból ucha, niedosłuch przewodzeniowy, szumy uszne oraz zawroty głowy.
Diagnostyka hemotympanum opiera się głównie na badaniu otoskopowym, a w przypadkach pourazowych konieczne może być wykonanie tomografii komputerowej głowy w celu oceny ewentualnych uszkodzeń kości skroniowej. Leczenie jest zazwyczaj zachowawcze, polegające na obserwacji i oczekiwaniu na samoistne wchłonięcie krwi z jamy bębenkowej, co zazwyczaj następuje w ciągu 2-4 tygodni. Rzadko konieczna jest interwencja chirurgiczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Czarne oko – Patofizjologia i mechanizm
Krwiak okołooczodołowy (periorbital hematoma), potocznie zwany czarnym okiem, jest wynikiem wynaczynienia krwi z uszkodzonych naczyń kapilarnych w tkance łącznej wokół oka, najczęściej po urazie twarzy lub głowy. Krew gromadzi się w przestrzeni potencjalnej powiezi powieki dolnej (septum malaris), co ogranicza rozległość siniaka i nadaje mu charakterystyczny wygląd. Proces gojenia przebiega etapowo: od obrzęku i zaczerwienienia w dniu 1, przez zmiany barwy siniaka od fioletowej do żółtej w dniach 2-14, aż do całkowitego zaniku. Czas pojawienia się krwiaka zależy od mechanizmu urazu – bezpośrednie uderzenia powodują siniaki natychmiast, natomiast przesączanie krwi z ran skóry głowy pojawia się po około 4 godzinach. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć objaw oczu szopa (raccoon eyes), który jest obustronnym krwiakiem okołooczodołowym pojawiającym się 2-3 dni po urazie i silnie związanym ze złamaniem podstawy czaszki.
amyloidoza, białaczka szpikowa, choroba von Willebranda, ciśnienie wewnątrzgałkowe, hemoglobina, hemotympanum, jaskra, kapilary, krwiak nadtwardówkowy, krwiak okołooczodołowy, krwiak podtwardówkowy, krwistek, leki przeciwzakrzepowe, objaw Battle’a, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie siatkówki, owrzodzenie rogówki, toczeń, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie tęczówki, zapalenie tkanki łącznej, złamanie dna oczodołu, złamanie podstawy czaszki