patogeneza migreny

Patogeneza migreny to złożony proces neurowaskularny, który nie został jeszcze w pełni wyjaśniony. Obecne badania wskazują na kluczową rolę aktywacji układu trójdzielno-naczyniowego oraz zjawiska korowej depresji szerzącej się (CSD), które poprzedza fazę bólową napadu.

U podstaw procesu migreny leży prawdopodobnie nadpobudliwość neuronalna w obrębie pnia mózgu, w szczególności jądra szwu oraz miejsca sinawego. Dochodzi do aktywacji i uwrażliwienia nocyceptorów naczyń oponowych i naczyń mózgowych, co prowadzi do uwolnienia neuropeptydów, takich jak CGRP (peptyd związany z genem kalcytoniny), substancja P i neurokinina A.

Uwolnione neuropeptydy wywołują rozszerzenie naczyń oponowych oraz zapalenie neurogeniczne, co prowadzi do dalszej stymulacji zakończeń nerwu trójdzielnego i wzmożenia transmisji bólowej. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia w funkcjonowaniu układów neuroprzekaźnikowych, szczególnie serotoninergicznego, a także zmiany w poziomie tlenku azotu i glutaminianu.

Genetyczne predyspozycje odgrywają istotną rolę w patogenezie migreny, szczególnie w migrenie hemiplegicznej rodzinnej, gdzie zidentyfikowano mutacje w genach kodujących kanały jonowe (CACNA1A, ATP1A2, SCN1A). Czynniki środowiskowe, takie jak stres, zmiany hormonalne czy dieta, mogą działać jako wyzwalacze napadów poprzez interakcję z podłożem genetycznym.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl