patomechanizm migreny

Patomechanizm migreny opiera się na złożonej kaskadzie procesów neuronalnych i naczyniowych. Inicjacja napadu migreny wiąże się z aktywacją układu trójdzielno-naczyniowego oraz zjawiskiem korowej depresji szerzącej się (CSD), będącej falą depolaryzacji neuronalnej postępującą przez korę mózgową z prędkością 2-5 mm/min. CSD jest prawdopodobnie odpowiedzialna za aurę migrenową i wyzwala uwalnianie neuropeptydów, takich jak peptyd związany z genem kalcytoniny (CGRP), substancja P i neurokinina A.

Uwalniane neuropeptydy powodują zapalenie neurogenne, rozszerzenie naczyń oponowych i zwiększenie przepuszczalności naczyń, co prowadzi do wzmożonej pobudliwości neuronów nocyceptywnych. W procesie tym uczestniczą również jądro nerwu trójdzielnego oraz struktury pnia mózgu, w tym istota szara okołowodociągowa i miejsce sinawe, które modulują transmisję bólu. Badania neuroobrazowe potwierdzają aktywację tych obszarów podczas napadu migreny.

Istotną rolę w patomechanizmie migreny odgrywa również układ serotoninergiczny. Obniżony poziom serotoniny podczas napadu migreny wpływa na regulację naczyniową i transmisję bólu. Dodatkowo, czynniki genetyczne determinują podatność na migrenę, wpływając na ekspresję kanałów jonowych i receptorów neuronalnych. Odkrycie znaczenia CGRP w patofizjologii migreny doprowadziło do opracowania nowych, skutecznych terapii celowanych, takich jak przeciwciała monoklonalne anty-CGRP.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl