iniekcja wewnątrzgałkowa

Iniekcja wewnątrzgałkowa to zabieg medyczny polegający na podaniu leku bezpośrednio do wnętrza gałki ocznej. Procedura ta jest stosowana głównie w leczeniu chorób siatkówki i ciała szklistego, gdy tradycyjne metody podawania leków (np. krople, leki doustne) nie zapewniają wystarczającego stężenia substancji leczniczej w tylnej części oka.

Najczęstsze wskazania do iniekcji wewnątrzgałkowych obejmują: wysiękową postać zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD), cukrzycowy obrzęk plamki (DME), zakrzep żyły środkowej siatkówki, zapalenie wnętrza gałki ocznej oraz niektóre przypadki jaskry neowaskularnej. Najczęściej podawanymi lekami są inhibitory czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (anty-VEGF), takie jak ranibizumab, aflibercept czy bewacyzumab, a także kortykosteroidy.

Zabieg wykonywany jest w warunkach aseptycznych, po uprzednim znieczuleniu miejscowym. Lek podawany jest przez część płaską ciała rzęskowego (pars plana), zwykle w odległości 3,5-4 mm od rąbka rogówki, przy użyciu bardzo cienkiej igły. Po zabiegu pacjent wymaga krótkiej obserwacji oraz stosowania kropli antybiotykowych. Potencjalne powikłania obejmują zapalenie wnętrza gałki ocznej, krwawienie do komory przedniej, odwarstwienie siatkówki oraz wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl