podrażnienie miejscowe skóry
Podrażnienie miejscowe skóry to stan zapalny naskórka spowodowany kontaktem z czynnikami drażniącymi, takimi jak substancje chemiczne, detergenty, kosmetyki, leki miejscowe czy czynniki fizyczne (tarcie, ucisk, wilgoć). Charakteryzuje się miejscowym zaczerwienieniem, świądem, pieczeniem, obrzękiem i niekiedy złuszczaniem naskórka.
W przeciwieństwie do alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, podrażnienie miejscowe nie jest wynikiem reakcji immunologicznej, lecz bezpośredniego uszkodzenia bariery naskórkowej. Nasilenie objawów zależy od czynnika drażniącego, czasu ekspozycji, lokalizacji zmian oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Szczególnie narażone są osoby z atopowym zapaleniem skóry, łuszczycą oraz innymi przewlekłymi dermatozami.
Diagnostyka obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz niekiedy testy płatkowe dla wykluczenia alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Leczenie polega na eliminacji czynnika drażniącego, stosowaniu emolientów odbudowujących barierę naskórkową oraz miejscowych preparatów przeciwzapalnych, takich jak kortykosteroidy o niskiej lub średniej mocy. W przypadkach nawracających konieczna może być edukacja pacjenta dotycząca profilaktyki i ochrony skóry.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maxiseptic
Produkt leczniczy Maxiseptic zawiera 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego na skórę za pomocą gazika. Podawanie produktu do głębokich tkanek, np. za pomocą strzykawki, jest kategorycznie zabronione ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak obrzęk, rumień, martwica tkanki, które w niektórych przypadkach wymagały interwencji chirurgicznej. Produkt nie powinien być połykany ani dopuszczany do przedostania się do krwiobiegu, szczególnie w dużych ilościach. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków przedwcześnie urodzonych, u których stosowanie roztworu oktenidyny (0,1%) wiązało się z ciężkimi reakcjami skórnymi.
działanie niepożądane, grzybica międzypalcowa, interwencja chirurgiczna, krwiobieg, leczenie antyseptyczne, leczenie przeciwgrzybicze, martwica tkanki, nadkażenie bakteryjne, noworodek przedwcześnie urodzony, opatrunek okluzyjny, podrażnienie miejscowe skóry, reakcja skórna, rumień, uszkodzenie tkanki, wcześniak - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Travogen 10 mg/g
Izokonazol azotan, substancja czynna kremu Travogen w stężeniu 10 mg/g, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych potwierdzających jego bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych narządów wewnętrznych. Ponadto, izokonazol azotan nie wykazał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdzono testami mutacji genowych in vitro, aberracji chromosomowych oraz badaniami długoterminowej ekspozycji na zwierzętach laboratoryjnych. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, błona śluzowa, działanie rakotwórcze, izokonazol azotan, parametr hematologiczny, podrażnienie miejscowe skóry, podrażnienie spojówki, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, test mutacji genowej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, zmiana nowotworowa