ograniczenie terapeutyczne
Ograniczenie terapeutyczne (ang. therapeutic limitation) to świadoma decyzja o nierozpoczynaniu lub zaprzestaniu określonych procedur medycznych, gdy uznaje się je za nieprzynoszące korzyści pacjentowi lub nieproporcjonalne do możliwych do osiągnięcia efektów. Koncepcja ta stanowi istotny element współczesnej etyki medycznej i opieki paliatywnej.
W praktyce klinicznej ograniczenia terapeutyczne mogą obejmować odstąpienie od resuscytacji krążeniowo-oddechowej, wentylacji mechanicznej, terapii nerkozastępczej, antybiotykoterapii czy żywienia parenteralnego. Decyzje takie są podejmowane w kontekście szacowanej skuteczności leczenia, stopnia zaawansowania choroby, rokowania, jakości życia pacjenta oraz zgodnie z jego wcześniej wyrażoną wolą.
Wprowadzenie ograniczeń terapeutycznych wymaga dokładnej oceny stanu klinicznego, interdyscyplinarnej konsultacji oraz, gdy to możliwe, uwzględnienia preferencji pacjenta i jego rodziny. Istotnym aspektem jest rozróżnienie między uzasadnionym ograniczeniem terapeutycznym a eutanazją czy wspomaganym samobójstwem, które wiążą się z aktywnym działaniem prowadzącym do śmierci.
W Polsce kwestie ograniczeń terapeutycznych regulują przepisy prawa oraz wytyczne towarzystw medycznych, ze szczególnym uwzględnieniem zasad etycznych, praw pacjenta oraz autonomii decyzyjnej lekarza. Dokumentacja medyczna powinna zawierać szczegółowe uzasadnienie podjętej decyzji o ograniczeniu terapeutycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Remurel 40 mg/ml
Remurel, zawierający glatirameru octan w stężeniu 40 mg/ml (odpowiadający 36 mg glatirameru w 1 ml roztworu), jest lekiem immunomodulującym przeznaczonym wyłącznie do leczenia rzutowych postaci stwardnienia rozsianego (MS). Substancja czynna to syntetyczny polipeptyd złożony z kwasu L-glutaminowego, L-alaniny, L-tyrozyny oraz L-lizyny, o średniej masie cząsteczkowej 5 000-9 000 daltonów. Preparat dostępny jest w formie przejrzystego roztworu do wstrzykiwań o pH 5,5-7,0 i osmolarności około 300 mOsmol/l, co zapewnia odpowiednią stabilność i tolerancję po podaniu.
aminokwas, ampułko-strzykawka, badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dalton, diagnostyka neurologiczna, kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-lizyna, L-tyrozyna, lek immunomodulujący, masa cząsteczkowa, objaw neurologiczny, octan glatirameru, ograniczenie terapeutyczne, osmolarność, pierwotnie postępująca postać stwardnienia rozsianego, rezonans magnetyczny, roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, rzutowa postać stwardnienia rozsianego, schorzenie neurologiczne, sekwencja aminokwasów, stwardnienie rozsiane, substancja czynna, syntetyczny polipeptyd, ułamek molowy, wtórnie postępująca postać stwardnienia rozsianego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Owoc Anyżu –
Lek OWOC ANYŻU, zawierający 2 g owoców anyżu (Pimpinella anisum L., fructus) w każdej saszetce, jest dostępny w formie ziół do zaparzania. Zalecane dawkowanie dla młodzieży powyżej 12 lat, dorosłych oraz osób w podeszłym wieku to 1 saszetka na 150 ml wrzącej wody, podawana 3 razy dziennie w postaci świeżo przygotowanego naparu. Stosowanie u dzieci poniżej 12 lat jest przeciwwskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Napar należy przygotowywać przez zaparzanie pod przykryciem przez 15 minut, co zapewnia optymalne uwolnienie substancji czynnych. Maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 2 tygodni, a w przypadku utrzymujących się objawów konieczna jest konsultacja lekarska.
bezpieczeństwo i skuteczność, efekt terapeutyczny, modyfikacja leczenia, napar, objaw niepożądany, ograniczenie terapeutyczne, owoc anyżu, podanie doustne, populacja pediatryczna, przeciwwskazanie, skuteczność leczenia, substancja biologicznie czynna, substancja czynna, właściwość terapeutyczna, wywiad medyczny